Σκ@τόψυχοι και ανανδροι φονιαδες ριχνουν μαζικα φόλες, με αποτέλεσμα τον δηλητηριασμό αδέσποτων σκύλων σε ολη τη χωρα απο ακρη σε ακρη.

Κάποια αδεσποτα τετραποδα αδερφια μας πρόλαβαν και σώθηκαν.

Κάποια άλλα όχι.

Εφυγαν απο τη ζωη ύστερα από βασανιστικούς πόνους.

Διάφορες δηλητηριωδεις ουσιες, ή γυαλιά, κρυμμένα μέσα σε φαγητό, για να ξεγελάσουν τα ζώα που (και αυτά) αισθάνονται πείνα, δίψα αλλά και φόβο, πόνο, αγάπη, σε αντίθεση με τους ψυχοσυναισθηματικά νεκρούς που πετάνε φόλες ή παρατάνε “ανεπιθύμητα” σκυλιά στον δρόμο.

Η έλλειψη συνείδησης σε μεγάλο πλήθος ανθρώπων είναι γνωστή.

Άνθρωποι που επιζητούν μια αποστειρωμένη κανονικότητα, μια ήρεμη ζωούλα, μια μίζερη ρουτίνα.

Άνθρωποι που τους ενοχλεί η εξαθλιωμένη όψη ενός αδέσποτου τετράποδου ζώου, που τους ενοχλεί η ύπαρξη καθετί “παράτυπου” για την τυποποιημένη κοινωνική ζωή, καθετί διαφορετικού.

Άνθρωποι, που όπως οι περισσότεροι/ες, βιώνουν και αυτοί/ες την καταπίεση και την εξαθλίωση της κοινωνίας, που έχουν μεγάλα ή μικρά καθημερινά προβλήματα.

Αντί όμως να τα βάλουν με τους πραγματικούς υπαίτιους, με όσους/ες καταδυναστεύουν τις ζωές μας, με όσους/ες καταστρέφουν την φύση, επιλέγουν να επιβληθούν στον πιο αδύναμο στόχο που θα βρουν μπροστά τους, για να ασκήσουν κι αυτοί/ες το μερίδιο τους στην εξουσία και την επιβολή.

Είναι κουραστικό “να τις τρως” μόνο, πρέπει να εκτονωθείς, να νοιώσεις ότι είσαι δυνατός και ότι έχεις δύναμη πάνω στις ζωές άλλων όντων.

Καταλήγοντας έτσι να δολοφονείς αθώα πλάσματα.

Βαθιά κομπλεξικοί, μισούν την φύση, τα ζώα, τον ίδιο τους τον εαυτό.

Από την άλλη υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να ζουν σε αρμονία με αυτά τα πλάσματα, άνθρωποι που όλο αυτό τον καιρό τα φροντίζουν και εξασφαλίζουν με αυτοθυσία το δικαίωμα τους στην ζωή.

…Και έτσι θα συνεχίσουν να κάνουν.

Προσπερνώντας λοιπόν την αστική δικαιοσύνη, που αδιαφορεί και εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα.

Τους τοπικούς δημάρχους και τα επιτελεία τους, που ενδιαφέρονται μόνο για μικροπολιτικά παιχνίδια.

Οποιο αδεσποτο επανατοποθετειται στο “φυσικο” του περιβαλλον απο τα τσιρακια των ΜΚΟ των δημιων, μετραει μερες, ακομα και ωρες.

Ψεκαζουν-σκουπιζουν-τα τελειωνουν με φολες διαφορων ειδων και τα εξαφανιζουν οι παρακρατικες υπηρεσιες τους.

Ενάντια στις πανταχού τοπικές μπατσαρίες, που επιβάλουν και προστατεύουν την συνθήκη της ανισότητας και της ανελευθερίας, της ίδιας της κοινωνίας της εκμετάλλευσης και της τυφλής υπακοής.

Οι καταγγελίες, οι μηνύσεις και η ανάθεση δεν οδηγούν πουθενά και αποδεδειγμενα πλεον.

Ας δράσουμε οι ίδιοι/ες για τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας.

Εχουμε πει πολλες φορες οτι δεν ειμαστε υπερ της βιας, αλλα θα αναγκασουν τον κοσμο να παρει την κατασταση στα χερια του.

Δηλαδη τι θελουν στην τελικη?

Να σπάσουμε τα χέρια και τα πόδια όσων ρίχνουν φόλες???

Όσων ανεύθυνων παρατάνε σκυλιά και γάτες στον δρόμο???

Να ξεμπερδευτουμε μεταξυ μας???

Κατα τα αλλα, για να ζήσουμε σε αρμονία με τα ζώα και τη φύση.

Για να μην συνηθίσουμε τον θάνατο αθώων, τον σαδισμό και την κυριαρχία του “δυνατού” πάνω στον “αδύνατο”.

Η σιωπή είναι συνενοχή!

Τις φόλες να τις φάνε αυτοί/ες που τις βάζουν.

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ