Κάποτε αγαπήθηκαν από κάποιον.

Τώρα τριγυρνούν στους δρόμους που έγιναν συντρίμμια.

Φοβισμένα, πεινασμένα μπερδεμένα.

Που πήγαν αυτοί που μας αγαπούσαν ;

Τι τους συνέβει;

Που χάθηκαν τα σπίτια μας ;

Οι άνθρωποι τους χάθηκαν.

Τα χέρια που τα τάιζαν τώρα κείτονται κάτω από τα συντρίμμια και κομμάτια…

Ψυχες ζωσες…

Μεσα στα χαλασματα νεκροι…

Ολοι…

…Και αλλα ζωακια και μωρα και ενηλικες.

Ποιος να νοιαστει ?

Κανενας.

Ενας κοσμος …για τα σκουπιδια !

Άνθρωπος…

Το χειρότερο ον πάνω σε αυτό τον πλανήτη…

Μόνο εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε τέτοιο χάος, τόσο πόνο, τόσο μεγάλο κακό.

Meni Nikolakopoulou

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Και ναι, η σφαγή, εκεί στη Γάζα, καλά κρατεί.

Με τον “πολιτισμένο” κόσμο, να παρακολουθεί έκπληκτος.

Με σιγανά όμως, ψελίσματα θυμού και αγανάκτησης.

Και τι να κάνει;

Θα μου πεις…

Τι να κάνει με τα θεριά αυτά απέναντι του, σε τούτη εδώ την… “πολιτισμένη” του ζούγκλα…

Που μέχρι και εμβόλια εξολόθρευσης του, έχουν τα θεριά εφεύρει.

Τι να κάνει λοιπόν;;;

Μα παιδιά δολοφονούνται, βρέφη, μανούλες…

Η απόλυτη κτηνωδία.

Δεν θα έπρεπε ήδη, να καίγονται τα Ηλύσια Πεδία, στο Παρίσι;

Η Ντάουνινγκ στρίτ στο Λονδίνο, η βουλή στις άλλες χώρες που στηρίζουν τον φονιά Νετανιάχου;

Να καίγεται και η εδώ γιάφκα παρανομίας και εγκληματικών πολιτικών σκοπημοτήτων, που εδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου;

Δεν θα έπρεπε ήδη ο ξεσηκωμός να είναι παγκόσμιος και να περνάει ως μήνυμα το “Ως Εδώ, φθάνει” Σε όλα αυτά τα πολιτικά ρεμάλια, που παίζουν στα ζάρια, τις ζωές των ανθρώπων;

Για να κονομάνε;

Σε αυτά όλα τα δίποδα κτήνη της πολιτικής, που εξακολουθούν προκλητικά, να οικοδομούν τις δικτατορίες τους;

Αδιαφορώντας ψύχρα και απόλυτα για τον άνθρωπο, για τις κοινωνίες;

Χτίζουν τις χούντες τους, με τσαμπουκά αποθηκεύωντας πακτωλούς χρημάτων, στους προσωπικούς τους λογαριασμούς;

Χορός θανάτου, έχει στηθεί γύρω μας.

Κρυμμένος πίσω από τα αισχρά, τα άθλια πολιτικά χαμόγελα.

Πίσω απο τις αίολες υποσχέσεις.

Τις κατά κανόνα ανεκπλήρωτες.

Πίσω και από τα επιδόματα-“λευκοπλάστ” που στόχο τους έχουν να εξαγοράζουν τη σιωπή.

Και το βόλεμα.

Ένας χορός απελπισίας, σε πολλές version.

Με απίστευτα πολλές εκδοχές.

Για πόσο ακόμα, οι λαοί θα παραμένουν στον εξαγορασμένο τους λήθαργο;

Για πόσο ακόμα, τα “πακέτα”- Πέτσα, θα εξαγοράζουν συνειδήσεις;

Εκεί κάτω, στον φίλο κι αδελφό Παλαιστινιακό λαό, γίνεται σφαγή.

Είδατε κανένα μέσο ενημέρωσης, κανένα βρωμοκάναλο να δίνει την τραγωδία στην πραγματική της διατάση;

Εκεί κάτω, γίνεται η απόλυτη “εκκαθάριση” κατά τους Εβραίους, που και αυτοί θα έπρεπε ήδη να είχαν κλείσει φυλακή το ρεμάλι τους.

Τον φονιά Νετανιάχου, που πάει εκεί ο Έλληνας πρωθυπουργός και του σφίγγει το χέρι.

Το χίλιο-ματωμένο αυτό χέρι.

Και φωτογραφίζεται μαζί του με καμάρι!!!

Εκεί κάτω στη Γάζα, κυριαρχεί η απόλυτη φρίκη.

Ο θάνατος παιδιών, γυναικών, αμάχων.

Ένας οδυνηρός θάνατος.

Ενός φιλήσυχου, αγνού λαού.

Και παραδοσιακού μας φίλου.

Που με απόγνωση φωνάζει βοήθεια, κοιτώντας προς τη δύση…

Ποιά δύση;

Όλη πουλημένη στον διάολο είναι.

Στην Νέα Τάξη Πραγμάτων, του Σβάμπ και των άλλων φονιάδων που σε τόση… εκτίμηση τους έχει η Ελληνική κυβέρνηση.

Κι αυτός ο Τράμπ, πόσα είχε πει περί ειρήνης, προεκλογικά;

Πούνε τα;

Ήθελε λέει, να την κάνει τη Γάζα… Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής.

Κι αφού δεν του έκατσε, ας πάει στον αγύριστο κι αυτή κι ο λαός της.

Ο κάθε διεστραμμένος της πολιτικής νομενκλατούρας, την μαλακία του την έχει αγίασμα του.

Για ειρήνη μιλούν όλοι, μέχρι να κατακτήσουν τον στόχο τους.

Και μετά, αντε γειά.

Μιλούν ακόμα και για ευημερία των λαών. Και οι λαοί, το βλέπουμε κι από εμάς, πεινάνε.

Γένους θηλυκού η ειρήνη, βλέπεις.

Κι όλοι αυτοί οι δόλιοι πολιτικάντηδες, βρίσκουν πάνω της την συνθηματολογική τους εκτόνωση.

Κάτω εκεί, στη Γάζα λοιπόν, γίνεται ο χαμός.

Και για μια φορά ακόμα, η διεθνής κοινότητα, στηρίζοντας το κάθαρμα Νετανιάχου, προσπαθεί να την εξαφανίσει από τον χάρτη.

Και μεις όλοι, με σπαραγμό φωνάζουμε το “γιατί”.

Αρκεί όμως αυτό;

Από τη στιγμή που δεν ακουγομαστε;

Μηπως και θα έπρεπε με πιο δυναμικό τρόπο, να ήταν η διαφωνία μας;

Τέλος, κοιτώντας με απόγνωση τη συνεχή σφαγή του ανίσχυρου αυτού λαού, του Παλαιστινιακού, φωνάζουμε “Ντροπή”.

Που όμως;

Σε ποιούς;

Την γνωρίζουν αυτή τη λέξη τα πολιτικά απόβλητα που σαν νταβατζήδες, κάθονται στον σβέρκο των λαών;

Όχι δεν την γνωρίζουν.

Άρα;;;;;;

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ