ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΜΕ ΤΟΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΝΕΡΩΝΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΜΕ.

ΑΝΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ, ΟΛΟΙ ΑΡΓΟΥΝ ΝΑ ΞΥΝΠΗΣΟΥΝ.

Η ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΠΕΡΑΣΕ ΤΗΝ ΕΓΝΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΥΕΛΙΞΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΒΟΛΤΕΣ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.

ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΝΑ ΠΗΔΑΝΕ ΕΓΝΑΤΙΕΣ ΟΔΟΥΣ.

ΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΔΕΝ “ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ” ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΔΑΣΗ-ΖΩΑ-ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΙΠΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΕΤΡΑΠΟΔΩΝ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΦΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΥΣ.

ΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗ Β. ΕΥΒΟΙΑ.

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΦΤΙΑΧΤΑ, ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ.

Βίντεο: Sofia Kourtidou

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η ανοργανοσια στην Ολοκαυτουσα Ροδο, καλά κρατεί.

Μέρες μετά το σβήσιμο της φωτιάς και ακόμα οι εθελοντές διασωστες παλεύουν για τα αυτονόητα…

Τα αυτονόητα που δεν αποτελούν δικά τους “κολλήματα” αλλά θέματα που άπτονται της κοινής λογικής καθώς και της δημόσιας υγείας.

Τα απειλούμενα από την φωτιά ζώα και ειδικοτερα τα σπάνια ελάφια Dama Dama, από ένστικτο κινούνται προς τα σημεία που ξέρουν ότι υπάρχει νερό.

Εφόσον η φωτιά τα πέτυχε εκεί, η περισυλλογή τους θα πρέπει να αποτελέσει ΑΜΕΣΗ προτεραιότητα γιατί τα αποτελέσματα μπορούν να αποβούν δραματικά…

Βλέπε μόλυνση του νερού…

Το ζώο βρισκόταν μετά τη στροφή του Αγ. Ισιδώρου λίγο μετά την ταμπέλα που λέει Λάερμα.

Ηταν εκεί για τουλάχιστον 2 μέρες, νεκρό και φουσκωμένο.

Νιώθουμε αηδιασμένοι με τους φορείς πλέον.

Παίρνεις τον Δήμο, που το ρήμα «προσπαθούμε» είναι ο καλύτερος του φίλος και δεν το σηκώνει ποτέ.

Γνωρίζουν την ύπαρξη πολλών νεκρών ελαφιών εδώ και πολλες μέρες, μιας και έχουν γίνει καταγγελίες, όπως και για τις επιπτώσεις της άμεσης μόλυνσης του οικοσυστήματος και δεν ασχολούνται.

Δεν έχουν εμπειρία για να τα περισυλλεξουν, ούτε την ψυχή.

Αλλά η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ασχολείται ΤΩΡΑ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΔΗΛΑΔΗ, με πλάνα του τύπου «Πάρκο ελαφιών Dama Dama», με ηλεκτροφόρα σύρματα, για να μην πηδάνε, κάτι που θα σημάνει και το τέλος του άγριου ζώου.

«Δεν εχουμε τιποτα χωρις τη Φυση…»

Καλεσμα αφυπνισης…

Η κατασταση στη Ροδο μετα τον πυρινο ολεθρο ειναι απελπιστικη…

Αλλα δεν τους νοιαζει τιποτα…

Καλούμε δημόσια για βοήθεια τους πολίτες του νησιού.

Μην αφήσουμε να συμβεί τίποτα στα ζώα.

Δεν έχουμε τίποτα χωρίς τη φύση.

Καιρός να ξυπνήσουν ΟΛΟΙ!!!

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Τομαρια ψευτοφιλοζωοι- ΜΚΟ-ξεφτιλισμενοι δολοφονοι, καμαρωστε το εργο σας…

Συγχρονοι Νερωνες, πατσαβουρες της πολιτικης.

Δημαρχισκοι-περιφερειαρχες της ψευτοφιλοζωικης κουλτούρας της ναζιστικής Ε.Ε., των νυχτερινων κεντρων και των πανηγυριων, με τις βιλες στον εγυαλο, που κρατατε και απο ενα πυροσβεστικο στην αυλη σας, να μη χαθει η βιλα σας μονο.

Καμαρωστε και κοιταξτε στα ματια αυτα τα ελαφακια!

Αυτα και μονο σας εξεφτελιζουν κερ@ταδες.

Γιατι οταν πινουν νερο, σηκωνουν το κεφαλακι τους και ευχαριστουν, αχαριστα ανθρωπομορφα κτηνη !

Μπ@υχεσες, μεσα σε κοστουμια και γραβατες, μηδενικα, ανικανα για οτιδηποτε αλλο, που ζητατε ψηφο, ταζοντας λαγους με πετραχειλια και μετα τις εκλογες ξεχνατε τους πάντες και τα πάντα.

Φτιαχνετε περιουσιες εις βαρος του λαού της χώρας ανθρώπων και ζώων ολοκληρου !

Αυτα τα άμοιρα πλάσματα καιγονται ζωντανά μια φορα και αφήνουν την τελευταία τους πνοή αβοήθητα.

Καιτε την φυση συστηματικα.

Αλλα εσεις θα καιγεστε στην κολαση αιωνια !

Αιώνια ΦΟΛΑ για τον πονο που προκαλειτε να εχετε !

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Όσοι έχετε δένδρα στις αυλές των σπιτιών σας και απολαμβάνετε τη δροσιά και την ομορφιά τους, ακούτε τα τιτιβίσματα των πουλιών ανάμεσα στα φύλλα τους, χαίρεστε τα βράδια του χειμώνα το πιο ωραίο, μελωδικό κονσέρτο με τον αέρα, που περνά μέσα από τα κλαδιά και τα φύλλα τους, αναπνέετε και ζείτε με το οξυγόνο, που παράγουν, τιμείστε τα όσο μπορείτε τώρα, αγαπήστε τα, φυλάξτε τα στη μνήμη σας!

Αύριο, δεν θα είναι παρά μαύρα κουφάρια, θύμησες μιας ζωής, που χάθηκε άδοξα, ανυπεράσπιστα, ανέντιμα!

…Και όσο για τα ζώα και τα πουλιά, που καίγονται κι ας μην ακούμε την κραυγή απόγνωσής τους κι ας μη νιώθουμε την αγωνία τους κι ας μη βλέπουμε τη σάρκα τους να κατασπαράζεται από τις φλόγες υποφέροντας, κάποτε θα καταλάβουμε πως και η δική τους ζωή έχει μεγάλη αξία, ουσία και νόημα!

Κάθε χρόνο, ο ίδιος πόνος!

Κάθε καλοκαίρι, ο ίδιος θρήνος!

Για τα οικόπεδα, για τις ανεμογεννήτριες, για το κέρδος και υποτίθεται για την ανάπτυξη!

Αλίμονο!

Κάποιος, κάτι πρέπει να καεί, μορφές ζωής να αφανιστούν, η φύση να καταστραφεί για να εισπράξουμε, να κερδίσουμε τι;

Θλίψη! Μόνο θλίψη!

Πολύ σύντομα θα ψάχνουμε εγκυκλοπαίδειες και φωτό, για να μην ξεχνάμε πως ήταν δέντρα και φυτά…

… Και εμείς, άντε και θα έχουμε κάποιες μνήμες…

Τα παιδιά και τα εγγόνια μας όμως, θα ψάχνουν πληροφορίες στο διαδίκτυο, πως ήταν η γη πριν τις ανεμογεννήτριες και τα ηλιακά πάνελ…

Σκεφτομαστε να φτιάξουμε ένα άλμπουμ με φωτό…

Ατελειωτος Πόνος και Οργή, που δεν μπορούν να περιγραφουν πλέον με λόγια…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η εταιρεία ΥΛΗ – Διαχείριση και Προστασία Περιβάλλοντος, στην προσπάθεια της να ενημερώσει τους κατοίκους της Ρόδου που πλήττονται από τις πυρκαγιές και την κοινωνία, παραθέτει τα στοιχεία που δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση (σύστημα Copernicus) για την εξέλιξη της πυρκαγιάς στην Ρόδο κατά την Παρασκευή 21 Ιουλίου και το Σάββατο 22 Ιουλίου 2023.

Τα στοιχεία επεξεργάστηκε ο Δασολόγος Μανώλης Χαβάκης και η εταιρεία τον ευχαριστεί.

Η καμένη έκταση στην πυρκαγιά της Ρόδου, προχθές το απόγευμα (Παρασκευή), ήταν 55.076 στρ. εκ των οποίων 8.821 στρ. βρίσκονται εντός περιοχών του Δικτύου Natura 2000.

Η αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη μέρα ήταν 26.872 στρέμματα, που σημαίνει διπλασιασμό της καμένης έκτασης.

Η εκτίμηση της καμένης έκτασης με στοιχεία της επικαιροποίησης της 21/7/2023.

Από την Παρασκευή το απόγευμα έως το Σάββατο το απόγευμα κάηκαν ακόμη 47.194 στρέμματα, για να διπλασιάσουν την καμένη έκταση και να την ανεβάσουν στα 102.270 στρέμματα. Από αυτή την έκταση τα 15.950 στρέμματα είναι σε προστατευόμενες περιοχές.

Η εκτίμηση της καμένης έκτασης με στοιχεία της επικαιροποίησης της 23/7/2023 το πρωί.

Τα μέτωπα είναι πλέον ανεξέλεγκτα και η τύχη του δάσους, των πολιτών και των υποδομών είναι αβέβαιη.

Να προστεθεί πως η περιοχή των Λαέρμων είναι η βασική περιοχή αναπαραγωγής και βιότοπος του πλατωνιού της Ρόδου (Dama dama).

Είναι η περιοχή που διασώθηκε το είδος όταν το κυνηγούσαν σε όλο το νησί.

Σήμερα, δεν κινδυνεύει, όμως η περιοχή αυτή δεν χάνει την αξία της ως βιότοπος του είδους που είναι το έμβλημα της Ρόδου.

Η εικόνα είναι του EFFIS, από όπου έγινε μεταφορά της σε χάρτη της ΑΝΑΒΑΣΗΣ.

dasarxeio.com

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Βρε ποιοι είναι αυτοί που καίνε με τέτοιο σχέδιο την Ελλάδα;

Πέντε είναι πλέον τα θύματα από τις φωτιές, ξέχωρα από την τεράστια οικολογική και περιβαλλοντολογική καταστροφή, τα εκατοντάδες ζώα, σπίτια και επιχειρήσεις που κατέκαψαν στο πέρασμά τους οι φωτιές!

Η πύρινη λαίλαπα φουντώνει από την έλλειψη στοιχειώδους κρατικής πρόληψης και την ανικανότητα καταστολής από ανύπαρκτα τεκμηριωμένα στρατηγικά σχέδια.

2 οι νεκροί στη Μαγνησία, κλεισμένοι στα σπίτια τους οι κάτοικοι του Βόλου!

Κόλαση στη βιομηχανική περιοχή Βόλου , με τον δήμαρχο-πρότυπο “φιλοζωιας”, να φωνάζει στον κόσμο για απομάκρυνσή του, γιατί υπάρχει δεξαμενή προπανίου έτοιμη να εκραγεί.

Με ημίμετρα, με λειψά μέσα και χωρίς καμία διακομματική συνεργασία με ειδικούς και με την Κοινωνία, δεν θα μπορέσει ΠΟΤΕ να υπάρξει αντιμετώπιση παρόμοιων φωτιών.

Όλο αυτό που συμβαίνει με τις φωτιές δεν είναι τυχαίο και σίγουρα δεν συμβαίνει λόγω καύσωνα…

…Και λέω εγώ, γιατί να πληρώνω φόρους κτλ, σε μια χώρα στην οποία οι εκπρόσωποι του λαού είναι ανάξιοι ακόμη και για βασικά πράγματα για την ασφάλεια των πολιτών και των ζωων;;;

Μήπως τώρα λύθηκαν οι απορίες για το πώς ξεκίνησαν οι φωτιές;;;

Πώς χάθηκαν ανθρώπινες ζωές;;;

Πως χάθηκαν εκατομμύρια ζωές κάθε είδους εμβιων όντων που είχαν τα δάση σπίτι τους, ακόμα και πολλών κατοικίδιων ζώων, παραγωγικων και ιπποειδων;;;

Πώς καταστράφηκαν τόσες περιουσίες;;;

Πώς εμειναν χωρίς δουλειά χιλιάδες άνθρωποι;;;

ΥΠΕΝ: «Πράσινο» στο αιολικό των 80 MW της Siemens Gamesa στη Μαγνησία

Για να καλύψουν όλα αυτά, στο τέλος θα προσπαθησουν να μας πείσουν ότι φταίνε οι εξωγήινοι για τις φωτιές, πλημμύρες, κλπ.

Όλοι οι υπόλοιποι φταίνε, εκτός από αυτούς τους μεγάλους, τους χαραμοφάηδες, τους άχρηστους που μας κυβερνούν!

Μαγνησία 26/7

Φωτό: Θανάσης Καλιακούδας

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Κάθε καλοκαίρι η Ελλάδα καίγεται. Κάθε καλοκαίρι η Ελλάδα είναι σε πόλεμο…

Φέτος καίγεται και η Ρόδος, μαζί και πολλά από τα ελάφια του νησιού.

Στη φωτογραφία ένα ελάφι που τρέχει να σωθεί μέσα στο καμένο δάσος.

Το πλατόνι, το ελάφι της Ρόδου, (Dama dama) θεωρείται σύμβολο του νησιού εδώ και πάρα πολλά χρόνια και είναι ένα από τα λίγα είδη ελαφιών της Ευρώπης που διασώθηκαν μέχρι σήμερα…

Ποτέ δεν θα καταλάβω τη φραση:

“Μέλημα μας ή ανθρώπινη ζωή “.

Όχι!

Μέλημα σας να είναι η ανθρώπινη ζωή ΚΑΙ τα ζωντανά ΚΑΙ οι περιουσιες των ανθρώπων ΚΑΙ η Φύση.

Γιατι πρέπει κάθε χρόνο να διαλέγω αν θα ζήσω;

Η αν θα έχω σπίτι;

Η αν θα έχω μελίσσια και κατσίκες;

Η αν θα έχω πεύκα κοντά στο μέρος που ζω;

ζω;

Εχω το 112.

Ξερω.

Θα ζήσω.

Χωρίς σπίτι.

Χωρίς ζώα.

Χωρίς πράσινο.

Τέλεια.

Μέλημα σας η ανθρώπινη ζωή… χωρις ζωή!

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Ανυπολογιστος αριθμός ζώων καίγονται ζωντανά, από εγκληματικά ανθρώπινα χέρια…

Ζώα που παλεύουν να επιβιωσουν σε πυρκαγιές, πλημμύρες, καύσωνες και από την κακοποίηση και την αδιαφορία των ανθρώπων απέναντι τους.

Τα πολιτικά εγκλήματα δεν πρόκειται ποτέ να τιμωρηθούν.

Ανδρεικελα και ανάξιοι καταστρεφουν αυτόν τον μικρό παράδεισο….

Την Ελλάδα…

Καίνε ανθρώπους και ζώα…

Βρώμικες μίζες και βρωμικες μπιζνες…

… Και κανείς δεν μιλάει…

Γιατί όλοι νοιάζονται μόνο για το βόλεμα και τα συμφεροντα τους.

Η διαφορα είναι πως εμείς ξέρουμε που πάμε και τι θα γίνει…

Σε αυτά τα πλάσματα τι να εξηγήσεις…

Απλά, συγγνώμη αποτύχαμε!!!

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ:

ΕΞΕΓΕΡΣΗ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ-ΔΡΑΣΗ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.-

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Για να μην σας παραμυθιάζουν πως για τις φωτιές φταίει η κλιματική αλλαγή, τα πουλιά, οι εξωγήινοι, ή ο κακός μας ο καιρός…

Θυμάστε πέρυσι τις φωτιές στην Εύβοια ???

Θυμάστε που λέγαμε ότι θα τα κάψουν όλα για να βάλουν “ανεμιστηράκια” ???

Θυμάστε που όταν σας τα λέγαμε, καποιοι μας λέγατε ψεκασμένους και συνωμοσιολογους ???

Τα θυμάστε όλα αυτά ???

Απολαύστε τώρα τώρα την Εύβοια από ψηλά !!!

Όποιος μπορεί ας μετρήσει τα ανεμιστηράκια …

Κοιτάξτε τι ωραία αναδάσωση γίνεται στη μόλις από πέρσι καμμένη Εύβοια!!!

Κοιτάξτε τι ωραία δεντράκια!!!

Άλλωστε ο πρωθυπουργός σας το είχε διαβεβαιώσει, οτι στις καμένες περιοχές θα γίνει αναδάσωση!

Κρανίου τόπος, άλλα στο κρανίο αυτό φύτρωσαν και κέρατα.

Όλη η ελληνική γη έχει πουληθεί για εκμετάλλευση, απλά σε οποιονδήποτε έχει φράγκα!

Ξεχάσαμε όμως κάποιοι με την πράσινη αυτήν ενέργεια , είχαν υποσχεθεί μείωση στους λογαριασμούς ρεύματος.

Μη γκρινιάζετε, όλα για το… “καλό” μας γίνονται!

Εντάξει, το βλέπουμε κάθε μέρα, δεν το βλέπουμε???

Τις μειώσεις εννοουμε!!! Τι όχι???

Εύβοια…

Η θέα από το αρχαίο λατομείο στο Νημποριό, με το τρίτο σε μέγεθος αιολικό πάρκο στην Ευρώπη, όπου οι ανεμογεννήτριες είναι 182 μέτρων.

Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο.

Έτσι ονειρευόμαστε και τη Δαδιά και τη Βάλια Κάλντα???

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Κάηκε η ψυχή μας.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Δεν θα σταθώ μόνο στους ενόχους, στο ότι μας εγκατέλειψαν όλοι μέσα στις πύρινες φλόγες, στο οτι δεν έχουμε εντολή κατάσβεσης.

Θα υπενθυμίσω τις σοβαρές ελλείψεις χρόνων στον τόπο μου και την ανευθυνότητα πολλών…

…Και εμείς οι πολίτες φέρουμε τεράστιες ευθύνες!

Ακόμη στην καμένη γη τα ξερά χόρτα αποτελούν άμεση απειλή!

ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΩΝ ΧΙΛΙΆΔΩΝ ΑΘΏΩΝ ΘΥΜΆΤΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΆ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ! ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΑΥΤΉ ΉΤΑΝ ΌΛΗ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΌΝΗΣΑΝ ΕΝ ΨΥΧΡΏ!

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ!

Αύγουστος 2021 – Αύγουστος 2022.

Ο μήνας μιας μαύρης επετείου θανάτου της ζωής για τη Βόρεια Εύβοια ξυπνά μνήμες οδυνηρές, γεμίζοντας τη ψυχή μας με αποκαΐδια και στάχτη.

Ναι στάχτη!

Ακόμη μυρίζει το λαβωμένο χώμα της μάνας μας γης, ακόμη ακούγονται σπαραχτικά τα ουρλιαχτά των ζώων που παραδόθηκαν μέσα στις μανιασμένες φλόγες της πύρινης κόλασης.

Βόρεια Εύβοια σήμερα μετράμε μόνο πληγές.

Θρήνος ζωής και αναπάντητα ερωτήματα στοιχειώνουν το λυκόφως της πραγματικότητας μας και τους εφιάλτες της ονειροδιάστασης κάθε ψυχής με ενσυναίσθηση.

Πυριφλεγέθων… όταν κάθε λέξη αναφωνεί χίλια και ανάμεικτα ασπρόμαυρα και χρωματιστά συναισθήματα σε ένα αφιέρωμα πόνου, ζωής και αναγέννησης.

Η κατάθεση ψυχής που ακολουθεί προσέχθηκε από εκλεκτούς του πνεύματος, από τους ελάχιστους τελευταίους ρομαντικούς.

Λίγοι άλλωστε έχουν την αρετή να ψυχανεμίζονται τα όσα με μαγεία απλώνει μέσα μας το θαύμα της λογοτεχνίας συντροφεύοντας και τις πιο δύσκολες στιγμές της ύπαρξης και αποστολής μας.

Όταν μάλιστα αυτά τα συναισθήματα, οι σκέψεις λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την καταστροφή αντλούνται από το νέκταρ μιας ιδιαίτερης συγγραφικής, ιστοριοδιφικής, γλαφυρής και μελωδικής πένας τότε δεν έχεις παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο της διανόησης με αγάπη και σεβασμό στη ζωή, σε κάθε είδος και μορφή ζωής!

Φίλε και συνεργάτη Δημήτρη Αποστόλου «Ελύμνιε» σε ευχαριστώ για αυτό που είσαι, σε ευχαριστώ για το φως σου, σε ευχαριστώ για τη μεγαλοσύνη και την απεραντοσύνη του νου σου, μα πάνω από όλα σε ευχαριστώ για την επιλογή σου να είμαι από τους πρώτους ανθρώπους που διηγήθηκες στοργικά τα όσα η δακρυσμένη καρδούλα σου αφουγκράστηκε όταν το φλογερό θηρίο κατέβαινε σαν άλλη λάβα πάνω από το Ελύμνιο της μυθικής, ιστορικής, λαογραφικής και πολυταξιδεμένης μας φιλίας!

Καλή αναγέννηση ΖΩΗ! Καλή αναγέννηση Ελύμνιε…

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ

«…ου και οι ρύακες αποσπάσματα αναφυσώσιν, όπη αν τύχωσι της γης »
( Πλάτωνος, Φαίδων )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου – « Ελύμνιος »
( Λυρικό αφιέρωμα στην πυρόπληκτη φύση της Λίμνης-Ευβοίας )
_._

Τον καταστροφικό ερχομό σου… με άσπρες και μαύρες τουλούπες καπνού, τον πήραμε είδηση πίσω απ’ τους λόφους του βορεινού μας ορίζοντα – σ’ ένα θερμό του Αυγουστιάτικου καύσωνα απογευματάκι, που το καλοκαιριάτικο κάμα κλωσούσε τ’ αυγά του κι’ έκανε – μπλάβα τη θάλασσα – να ανασαίνει βαριά!.. Τον καταστροφικό ερχομό σου…τον πήρανε στα φτερά τους αγγελιαφόροι ασθμαίνοντες τα πλήθος πουλιά και πετούμενα, μηνύτορες θλιβεροί – ζοφεροί προπομποί σου, για ‘κείνη την απόκοσμη πύρινη λαίλαπα που θ’ ακολουθούσε…
Κι’ αντιλαλούσαν, περίεργες πως – πανικόβλητες από ένστικτο οι φωνίτσες τους – για τον παραδεισένιο πριν από λίγο βιότοπο, που κοπαδιαστά σε ζευγάρια ζούσαν κι’ ασκούσαν τη μέριμνα της επώασης, είτε το μοίρασμα της τροφής στα λαίμαργα ανοιχτά στοματάκια των απόγονων νεοσσών τους… Κι’ ήρθες εσύ, ολέθρια φλόγα και πυρκαϊά, όχι σαν δώρο του Γίγαντα Προμηθέα στον άνθρωπο, αλλά σαν από εργαστήρι – κολαστήρι φωτιάς του υποχθόνιου κόσμου, που ξέφυγε του οργισμένου θαρρείς, χωλού σιδερά της φωτιάς, χθόνιου Ήφαιστου… Ναί!..ήρθες εσύ καταστροφική πυρκαϊά, με όλα εκείνα τα κακορίζικα χτυπήματα της ζωοκτονίας σε κάθε κύτταρο της ζωηφόρου πανίδας και της χλωρίδας… Στην μάνα μας Γη – τη Μεγάλη Μητέρα – και στην πανώρια ( πριν λίγο ) φύση της Λίμνης, που θητεύοντας εποχιακά σε κρύα και καύσωνες, ανασκιρτούσε κι’ ανασταινόταν αεί, σ’ ένα ερωτικό χαύνωμα, ανοίγοντας όλους τους πόρους της σε φυτά, ζώα κι’ ανθρώπους…Κι΄η λαμπρή – πανώρια φύση της Λίμνης, ήταν που χρόνια και χρόνια, ( καθώς από γεννησιμιού τη γνωρίσαμε ), χαμογελούσε εποχιακά στις πανέμορφες εξοχές και τους δροσερούς λιβαδότοπους, μ’ εκείνα τα ανθοφόρα μοτίβα – παλέττα πολύχρομη σ’ όλες τις αποχρώσεις της ίριδας. Κι’ η μαγευτική σου τρανή ομορφιά…μεγάλη Κυρά και μικρούλα κυρούλα μου Λίμνη, πλαισιωμένη απ’ το βελονοτό των πευκώνων σου θρόϊσμα, την ποικιλλόχρωμη ανθοφορία της βλάστησης, τους λεμονανθούς του Απρίλη και τη Μαγιάπριλη πασχαλιά, τα γιασεμιά και τ’ αγιόκλημα…όλα αυτά καλειδοσκόπιο θάμπος και ξεφάντωμα της καρδιάς και παραλήρημα αισθησιασμού…αεί ψυχική αλκή και γαλήνη!. Κι’ άϊ Κυράμ’, Κυράμ’… τ’ ήτανε ‘κείνη η επέλαση της φωτιάς…όταν γιγάντιες πύρινες γλώσσες – αχόρταγες, αδηφάγες αυτές – σαν όπως φίδια φλεγόμενα στον τροχό του Ιξίωνα, ανάψαν στις βορεινές πευκόφυτες κορυφές και κινήσαν καθοδικά στη βυζαντινή ρεματιά Καναλίων!.. . Τ’οχηματαγωγό – φεριμπότ, άνοιξε το πρωραίο στόμα του να «καταπιεί» σωστικά τους «πρόσφυγες» Ελύμνιους επιβάτες, που – θαρρείς, σαν όπως το ’22 στη Σμύρνη – συνοστίζονταν τώρα στο μικρό λιμανάκι της σωτηρίας τους…Το τοπίο αλλόκοσμο, ανατριχιαστικό, τραγικό και φοβίσιμο!.. Νά, τώρα λαμπαδιάσαν τα Καστριά!.. Νά, της φωτιάς πυρογένης αυτός, καίγεται ο Προφήτης Ηλίας!.. Κι’οι ανατολικοί μας « Ξερόβραχοι » – ( οι « Ελύμνιες Πέτρες » του Σοφοκλή ) επιστέφονται ( αλίμονο τώρα!..) « δοξαστικά » με λαίμαργες φλόγες… κι’ ο κοντινός Αη Νικόλας – χρόνια τοπόσημο της ναυτιλόμενης Λίμνης – καταρρέει, με καταπλάκωση στέγης… Κι’ αχ! ο χείμαρρος Καναλίων…Τί κάνετε μωρέεε!!!… ο χείμαρος Καναλίων!! η ρετσινάτη πνοή του πευκώνα – το πιο πολύτιμο χρόνια και χρόνια οξυγόνο της Λίμνης – τώρα Πυριφλεγέθων και Κωκυτός, παραδομένος στο αφηνίασμα της φωτιάς, αυτοπυρπολείται κι’ αυτοκτονεί!.. Οι κουκουβάγιες της νύχτας κι’ οι νυχτερίδες κι’ οι νυχτοκόρακες, οι μπακακοί κι’ ο γκιώνης – πάντα μοναχικός – που κλαίει τον αδερφό του ( και το δάσος τώρα μαζί ), εγκαταλείπουνε σαστισμένα την πύρινη παννυχίδα της ρεματιάς… Με το θρόϊσμα – όχι τώρα της φτέρης, του σχίνου, της κουμαριάς…αλλά με τον οδυρμό του μισγάγκειου καλαμιώνα, το τραγικό βογγητό του πευκώνα, της βελανιδιάς και του γερο-πλάτανου!.. Κι’ άϊ Κυράμ’ – Κυράμ’, Λίμνη – κυρούλα μου εσύ… να στέκεις κεραυνωμένη εκεί, σαν όπως μελένια Σελήνη στη δύση της, καπνισμένη, θολή και θλιβή…σαν όπως στο στίχο του ποιητή, μ’ εκείνο το « μελάγχρωμα το ανίατο » και το χαυνωτικό γλυκοΰπνι τ’ αντικρινού σου ημίθεου Ενδυμίωνα… . Στο φεριμπότ μέσα…πανζουρλισμός!.. Κόσμος, κοσμάκης και κόσμος… Οικογένειες, συγγενείς, φίλοι και γείτονες, τουρίστες ημεδαποί και αλλοδαποί, άγνωστοι και γνωστοί…γυναίκες μανάδες με τα μωρά, καροτσάκια κι’ανάπηροι, συνοδοί ευπαθών…νέοι, παιδιά σε κύκλου συνεύρεση μεταξύ ώριμης και εφηβικής παιδιάς, να βασανίζουνε τάμπλετς και κινητά, φωτογραφίζοντας ασταμάτητα απ’ τη θάλασσα την ενάλια πόλη π’ακινητούσε προσμένοντας, είτε κάποια βοήθεια…είτε το τέλος της!… Κι’εκείνα τα ομαδικά αλυχτήματα, σαστισμένα κι’ αυτά δυστροπούντων σκυλιών, που βασανιστικά σέρναν απ’ το λουρί οι δεσπότες τους, όλο κι’ ενέτειναν το βαρύ κλίμα προς μερικό πανικό – ωστόσο συγκρατημένο, από μια θλίψη διάχυτη… Το σκάφος προσέγγισε το αναστατωμένο από φλόγες και κάπνα Κοχύλι, να παραλάβει πυρόπληκτους…Τώρα οι φλόγες γλύφαν ηδονικά στους περίγυρους λόφους τις εξωχικές αγροικίες…πυρπολούσανε το Βαθύρεμα κι’ ακραγγίζαν – σαν όπως για αποτέφρωση – τα μνημούρια των «κεκοιμημένων» της Ελύμνιας γης τεθνεότων!..
« Γη Ελυμνία, απασέων πεφιλιμένη, νόστιμον ήμαρ »…( και τα Χάι Κου – επιτύμβια επιγράμματα – αινιγματικά της περίστασης…).
Mε το μουρμουρητό της μηχανής, τις καθαρές ανάσες του Ευβοϊκού και την αλλαγή του τοπίου, οι πολλές φωνές καταλάγιασαν και το σωτήριο « ΑΛΚΥΩΝ » εξέμεσε απ’ το κύτος του – σαν με ντισμπάρκο στην αποβάθρα – το πυρόπληκτο ανθρωπομάνι των Ελυμνίων στα φιλόξενα των Αιδηψίων Λουτρά, τόπο καταφυγής των αποδημούντων… Κι’ η αποβάθρα γέμισε με κοσμάκη και κόσμο…νέους εφήβους και γέρους δεινοπαθούντες μετά συνοδών… και γυναίκες μετά παιδιών, μετ’ αποσκευών και προχείρων ( όπως – όπως συμπράγκαλων )…και κλουβιά μετά φωνασκούντων πτηνών…και αλυχτούντων παράξενα οικόσιτων ζώων, μετά των λουριών κι’ αλυσίδων τους.!… . ( Παραλληλίζω : Σμύρνη του ’22…Η υποχώρηση, η πυρκαϊά, η καταστροφή!… Στις αποβάθρες…« συνοστισμός » ( ή γενοκτονία!..). Κάθε περίπτωση και μια μικρή ή μεγάλη σπαρακτική ιστορία! Λίγο μετά…στην Ελλάδα: « Αναζητήσεις μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού… ο Γιωργής Κιουμουρτζόγλου – 7 ετών – εθεάθη για τελευταία φορά στην εξώπορτα ενός φλεγόμενου αρχοντόσπιτου…έκτοτε τα ίχνη του χάνονται…όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…»… .
. « Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου, . σκύβω το κεφάλι στα μαρτυριά σου…»…
και δεν ξέρω γιατί έκανα εδώ αυτή τη θλιβή παρένθεση, όμως την άλλη μέρα της δικής μας μεταφοράς, ακούσαμε ( κι’ είδαμε – από τα φέις μπούκ αυτή τη φορά ), μια ανακοίνωση της Φιλοζωικής : «…σκυλάκι ράτσας γκριφόν-κανίς με λουρί και κολάρο, εθεάθη ν’ τριγυρνά πανικόβλητο μέσα στο πλήθος της αποβάθρας, γυρεύοντας τον ιδιοκτήτη του!.. όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…».

Η επιστροφή στο εγκαταλελειμμένο πυροπαθές Ελύμνιο την επόμενη μέρα, υπήρξε οδική, σ’ ένα τοπίο θλίψης κι’ απογοήτευσης… Καμμένα – απολιθωμένα δάση, δέντρα κεραυνωμένα – κατάπληκτα σαν ικεσία, μαυρίλα κι’ αποκαΐδια παντού… παντού μυρουδιά έντονη καψαλιού, πασπαλισμένη με σταχταρίδες κι’ εστίες ακόμη καπνίζουσες… Ακροβολισμένοι στρατιώτες σε σημεία του δρόμου – δασικοί επιτηρητές – παροπλισμένα βυτιοφόρα νερού, σ’αναμονή σταυροφόρων πυροσβεστών, μιας πιθανής ίσως αναζωπύρωσης…Εναερίστες του ρεύματος με παράξενα εργαλεία, μάχονταν στους πυλώνες!.. Μελαγχωλικοί στίχοι ενός παλιού λυρικού, μου ‘ρθαν στο νού μου…
« Το δάσος που λαχτάριζες όσπου να το περάσεις, τώρα να το ξεχάσεις, διαβάτη αποσπερνέ… Το πήρανε – για κοίταξε, στερνήν ανατριχίλα, τα πεθαμένα φύλλα… διαβάτη αποσπερνέ… ».
Η τραυματισμένη Λίμνη…καρτερική, με σταχτωμένα μαλλιά, θερμόπληκτη και χλωμή…μας έκανε θαρρείς τα παράπονά της, για τούτη την υποχρεωτική της « εκκένωση » και τη δική μας – ομοίως – « μεταδημότευση »… Όμως, τούτος ο τόπος, ο γεμάτος θάλασσα κι’ ουρανό…τούτος ο τόπος, ο γεμάτος ουράνια ευδοκία και προστασία προγονικών θεοτήτων…τούτος ο τόπος με προστασία και σκέπη της μεγάλης Μητέρας Παναγίας « Λιμνιάς »…με την δαψιλή ευλογία τεσσάρων Οσίων ( μοναδικότητα ζηλευτή στον Ελλαδικό χώρο )…τούτος ο Ελύμνιος τόπος… . . « αυτό που ήταν κάποτε…θα γίνει ξανά »…
…και πρέπει να γίνει…ξανά!..Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μας δωρήσαν τον «Φοίνικα» – το μυθικό εκείνο πουλί – που… καίγεται τραγικά, αλλά κι’ απ΄τις στάχτες του πάλι αναγεννιέται!..’Ετσι θα αναγεννηθεί και η Λίμνη!..και η καμμένη – λιπασμένη της από στάχτες γόνιμη Γη, μυθικά και γαμήλια, θα αναβλαστήσει ξανά…
«… κρόκον, τριφύλλι τρυφερό και φουντωμένα κρίνα !.. »
και θ’ ακουστεί ξανά ο αρχαίος Υμέναιος των Ελυμνίων Νυμφών – Δρυάδων κι’ Αμαδρυάδων – των πανάρχαιων δένδρων εκείνων…από ψυχές και ζωές κι’ από πνεύματα και πνοές…Νηρηίδων ωραίων – εξωτικών…των λιμνών και των ποταμών, των δασών, των δρυμών, των πευκώνων, των πλαταμώνων και των δρυών…τα ανέκαθεν ακριβά προικιά της Ελύμνιας φύσης!..
« Εκάς οι βέβηλοι »!..Και τα θρασίμια – φρικιά, « θεία δίκη » της φύσης, θα . ηττηθούν!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..κι’ οι μιαροί της φύσης καταστροφείς στα φρικαλέα ύδατα . της Στυγός θα βασανισθούν!.. . « Σκιές έρπουσες – νεκρόφιλοι και νεκρόσιτοι κι’ερεβομανείς και σκοταδιστές » . στις φλόγες του Πυριφλεγέθοντα και του δακρύβρεχτου Κωκυτού, « καρμικά » . θα παραδοθούν…μέχρι ν’αφανιστούνε παντοτεινά, στο τρομερό χωνευτήρι . του Τάρταρου!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..
Κι’ εμείς;…τί εμείς!.. Εμείς σ’ ευχαριστούμε αγαπημένη – φιλτάτη μας ΛΙΜΝΗ – « Μεγάλη Κυρά »…για ό,τι έδωσες μέχρι σήμερα στις γενιές που σε κατοικήσαμε… Εσύ « Κυρά » μου μας γέννησες, κι’ είδαμε και χαρήκαμε μαζί σου το φως…εσύ « Μεγάλη Κυρά μου » μας έδειξες τα καλούδια σου και μας χάρισες ό,τι πιο όμορφο παραμένει στον άνθρωπο – τα παιδικά μας χρόνια!… Με σένα μαζί μας « Κυρά μου » παίξαμε στις αυλές, διασκεδάσαμε σ’εκδρομές, κολυμπήσαμε στις ακρογιαλιές, μάθαμε γράμματα στα σχολειά σου, στις εκκλησιές και τα ξωκλησάκια σου φιάξαμε χαρακτήρα και τις ηθικές μας αρχές…
Ύστερα, διασκεδάσαμε, τραγουδήσαμε, ερωτευθήκαμε, παντρευτήκαμε…μαζί σου « Κυρά μου » ανοίξαμε το δρόμο των απογόνων – των κοινών απογόνων μας!..
Για τούτο τον κόσμο των δροσερών απογόνων κι’ αυριανών πολιτών σου, ετοίμασε πλέον τη νέα – καινούρια μορφή σου και ποθοπλάνταξε τις αβρές νέες ψυχές τους με το δικό σου πρελούντιο της ζωής, στη σφαίρα του καλού και του έντιμου…του όμορφου και τ’ ανθρωπινού… Κι’άμποτε!..άμποτε!.. η αυριανή πανώρια ομορφιά και το κάλος σου – σαν όπως αυτό που χρόνια τώρα μας γνώρισες – να συμβάλλει και στην ανάπλαση της ίδιας νέας γενιάς…για την δημιουργία ενός αναγεννημένου καλλίτερου κόσμου!..
Καλή αναγέννηση!..

Ερανισμοί : Ομήρου (Οδύσσεια), Πλάτωνος (Φαίδων ), Γιάννη Στεριόπουλου, Γιάννη Ρίτσου, . Ανδρέα Θωμά, Μιλτιάδη Μαλακάση, Οδυσσέα Ελύτη, Ιωάννη Ψάρρα, Γιώργου . Μπαλάνου, Μιχάλη Σταυρακάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Διαδίκτυο.

Via Γιώτα Δαυιδουλα Περήφανου

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ