Δεν θα γινει εκπτωση σε κανεναν…

Οπως στρωνει ο καθενας, θα κοιμαται…

Ποιος ειναι για δεσιμο τελικα?

Αυτος που ειναι δεμενος, η αυτος που τον εδεσε?

Ο καθε νοημων ανθρωπος, θα απαντουσε το δευτερο.

Ειναι απαραδεκτο να ζησει κανεις κατω απο αυτες τις συνθηκες.

Τελικα, ισως ο μονη λυση θα ηταν, οσοι συμπεριφερονται κατ’ αυτον τον τροπο στα ζωα τους και εφ’ οσον αυτο ειναι παρανομο, να τιμωρουνται κατα τον ιδιο τροπο.

Ποιος θα αντεχε να καθησει δεμενος ολημερις και οληνυχτις, μεσα στο λιοπυρι, η μεσα στο κρυο, μεσα στη βροχη και μεσα στη λασπη, με σπιτι ενα βαρελι, με λιγη τροφη και νερο, που τις περισσοτερες φορες ειναι μεσα στη βρωμα?

Αν θα γινοταν αυτο, ολοι θα ξεσηκωνονταν και θα ελεγαν για τον ανθρωπο που ζει και καταδικαστηκε σε αυτες τις συνθηκες…

…Και ο νομος θα ηταν ενα Κωσταλεξη για τον καθε ανθρωπο.

Για το Κωσταλεξη ομως των ζωων, κανενας νομος δεν νοιαζεται και κανεις αλλος, περα απο μερικους ανθρωπους που ενδιαφερονται γι’ αυτα.

Οταν παραγεται τετοιος πολιτισμος, τετοια αποτελεσματα εχει.

Εαν εχεις σκοπο να παρεις σκυλο, πρεπει να ξερεις οτι θα εισαι υπευθυνος για την ζωη του.

Γι’ αυτο, μην τον αναγκασεις να περασει τη συντομη ζωη του, δεμενος με μια αλυσιδα…

Μην δεσεις την χαρα και την αγαπη, που μπορει να σου προσφερει…

Εαν σκεφτεσαι οτι τον εχεις μονο για φυλακα, καλυτερα βαλε συναγερμο!

Μην βασανισεις ετσι ενα πλασμα, που εχει αναγκη πανω απ’ ολα την αγαπη σου…

Ειναι θλιβερο, το ποσο ευκολα μπορει κανεις να χασει την ανθρωπια του.

Οχι μονο απεναντι στα ζωα, αλλα και βαση των τελευταιων γεγονοτων και οσα ζουμε στους καιρους μας και απεναντι σε οτι ζει και ανασαινει και δεν ειναι ιδιο με αυτον.

Τα ευκολως εννοουμενα παραλειπονται.

Συνεχως παραγονται και αναπαραγονται τερατα και σημεια σε καθε χωρο, σε καθε χωρα, παντου.

Ακομα και στο δευτερολεπτο…

…Και οταν εισαι αισχρος, το μονο που ξερεις ειναι οι αισχρες πραξεις.

Δεν εισαι ικανος για τιποτε αλλο.-

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

Τα ζώα έχουν έναν μοναδικό τρόπο να έρχονται σε επαφή μαζί μας, προσφέροντας ένα είδος συντροφιάς που μοιάζει αγνή και αφιλτράριστη.

Όποιος έχει δημιουργήσει ποτέ δεσμό με ένα ζώο, ξέρει τη μαγεία που φέρνει στη ζωή μας.

Υπάρχει μια ήσυχη αρχοντιά στα ζώα, ένας τρόπος ύπαρξης που μπορεί να μας διδάξει ταπεινότητα, υπομονή και ενσυναίσθηση.

Μας θυμίζουν να είμαστε ευγενικοί, να προσφέρουμε αγάπη ελεύθερα και να εκτιμούμε τις απλές χαρές στη ζωή.

Τα ζώα δίνουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα, διδάσκοντάς μας για την αφοσίωση, την εμπιστοσύνη και την ομορφιά της άνευ όρων αγάπης.

Μέσω αυτών, γινόμαστε πιο ευγενικοί, πιο απαλοί και πιο συμπονετικοί, μαθαίνοντας να νοιαζόμαστε βαθιά για τον κόσμο γύρω μας.

Στην παρουσία τους, βρίσκουμε παρηγοριά, θεραπεία και υπενθύμιση της δικής μας ικανότητας να αγαπάμε.

Είναι προνόμιο να τους γνωρίζουμε και να τους φροντίζουμε, και βγάζουν τον καλύτερο εαυτό μας απλά με το να είναι αυτό που είναι.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Σήμερα, παγκόσμια ημέρα των σκύλων, δύο ακόμα Αλωπεκίδες στειρώθηκαν από κάποια φιλοζωική ομάδα στην Ελλάδα – και πόσοι ακόμα άλλοι αναντικατάστατοι και μοναδικοί σκύλοι που δε μάθαμε γι’ αυτούς – για το καλό τους…

Αυτοί οι μικρόσωμοι πληθυσμοί είναι πιο εύκολο να συλληφθούν και να βρουν υιοθεσία – και γι’ αυτό, ο αρχαιότερος αυτόχθων σκύλος που επιβιώνει στην Ελλάδα εξοντώνεται συστηματικά.

Δεν τους περνάει από το μυαλό, των φιλόστοργων αυτών εθελοντών, ότι τα ζώα έχουν δικαίωμα στην ύπαρξή τους.

Δεν τους περνάει από το μυαλό, αυτών των καλών φιλόζωων ανθρώπων, να συνεργαστούν μαζί μας στο πρόγραμμα διάσωσης και διατήρησης των αυτόχθονων πληθυσμών, να μας δώσουν αυτά τα ζώα αστείρωτα για να υιοθετηθούν υπεύθυνα με συμβόλαια της ΟΜΜΑ.

Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι η στείρωση αυτών των σκύλων, επί πλέον της ταλαιπωρίας και του στρες που έχει υποστεί ο οργανισμός τους, είναι κακοποίηση, ψυχολογική και σωματική, και μόνιμη οργανική βλάβη, γιατί ο οργανισμός χρειάζεται την ορμονική του λειτουργία για να ανταπεξέρχεται στο στρες και να ζει φυσιολογικά.

Δεν τους περνάει καν απ’ το νου ότι αυτά τα ζώα δεν ανήκουν σε κανέναν αποκλειστικά, ότι είναι αυθύπαρκτος ζωικός πλούτος και φυσική δεξαμενή βιοποικιλλότητας που προστατεύονται από το σύνταγμα, τους νόμους και τις διεθνείς συμβάσεις.

…Και κάπως έτσι αυτά τα ζώα αποδεκατίζονται καθημερινά…

…Και κάπως έτσι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμμένος με καλές συμπονετικές προθέσεις…

…Και κάπως έτσι, το σχέδιο του συστήματος εκτελείται κατά γράμμα και το συμφέρον των σκυλεμπόρων υπηρετείται υποδειγματικά:

Ολοι οι υγιείς πληθυσμοί να αποδεκατιστούν, και να μείνουν μόνο τα αρρωστημένα και παραμορφωμένα προϊόντα της εμπορικής κουταβοπαραγωγής για τους ανυποψίαστους και παραπληροφορημένους καταναλωτές, προϊόντα που πεθαίνουν σύντομα και εγγυώνται συχνές επαναληπτικές πωλήσεις …

Ευτυχισμένη παγκόσμια μέρα του σκύλου, Ελλάδα!

Maria Gkinala

ALOPEKIS (Αλωπεκίς) Ancient Greek Dog Landrace

Αγανακτισμενοι φιλόζωοι πολιτες, μας έχουν βομβαρδίσει στην κυριολεξία με μηνύματα, οσον αφορα την καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των ζώων συντροφιάς, δεσποζόμενων και αδεσποτων, όπως και των ιδιων, μέσω της αντισυνταγματικοτητας του ζωομνημονιου “ΑΡΓΟΣ”, που ψηφίστηκε από την μειοψηφικη ελίτ των πολιτικο-ζωα-φιλων ως τρομονομος 4830/2021.

Ακολουθεί η παρακάτω τοποθέτηση:

Παρακαλώ πολύ!…

Φτωχό-μυαλοι, παραβατικοί, παρεμβατικοί έως πλήρως ανίκανοι, είναι μέρος από τα “κοσμητικά επίθετα” που σας αρμόζουν.

Πέραν του ότι συχνά-πυκνά ψηφίζεται πλήρως αντισυνταγματικούς νόμους με γνώμονα την προχειρότητα και βλέπουμε εάν πετύχει, έχετε γίνει και “βασιλικότεροι του βασιλέως”, καταλύοντας κάθε αρχή και νόμο που διέπει την φυσική πορεία όλων των “γήινων” επί γης.

Στο νόμο 4830/2021 αγνοείται πλήρως και εσκεμμένα ότι δεν υπάρχουν δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα συντροφιάς, διότι όλα επί γης έχουν έναν και μοναδικό κηδεμόνα ως πλάσματα του θεού.

Αγνοείται πλήρως το αναφαίρετο δικαίωμα των πλασμάτων αυτών στην ελευθερία τους για την ελεύθερη κυκλοφορία τους μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων, αλλά και στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσή τους, για το από ποιον θα θέλουν να φάνε και να πιούν νερό και σε ποιον θα θελήσουν να του επιτρέψουν να τα χαϊδεύει, ως πλήρως ενσυναίσθητα όντα, θέτοντας αυτά αποκλειστικά ως χρηστικά αντικείμενα των ανθρώπων.

Θέτετε άκαμπτα μέτρα και σταθμά στο δικαίωμα της ευζωίας των πλασμάτων αυτών, αλλά και στις χαρές και λύπες που έχει μια πλήρης φυσική αναπαραγωγική περίοδος στις ζωές τους που η φύση τους έδωσε.

Κρίνετε εξ’ ιδίοις τα αλλότρια και με τον “μαγικό αυλό” της υπεροψίας θεωρείται ότι, επί γης κριτής και διαχειριστής της φύσης είναι ο άνθρωπος που θεωρεί εαυτόν “νοήμων ον”.

Είναι πλήρως γελοίο και αδιανόητο στο σήμερα με την μακράν καταγεγραμμένη ιστορία του ανθρώπου, σε παρεμβάσεις και επεμβάσεις με τραγικά αποτελέσματα, να πιστεύεται ότι και αυτή η επαίσχυντη παρέμβαση θα είναι για καλό.

Κανένας νόμος που δεν πληροί το μέτρο της αναλογικότητας επί ίσοις δεν είναι νόμος, όταν μάλιστα αυτός αφορά πλάσματα ανήμπορα να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, επαφιόμενα στην νοητική υπόσταση του ανθρώπου.

Η στείρωση, ο χημικός ευνουχισμός, η οικονομική ευμάρεια και η αναγκαστική ετήσια ψυχιατρική εξέταση, είναι μέρος από τα μέτρα που θα πρέπει να επιβληθούν σε όλους ανεξαιρέτως τους εμπλεκόμενους “φιλόζωους”, για την τήρηση του μέτρου της αναλογικότητας.

Κάθε τι επί γης έρχεται και παρέρχεται επ’ αυτής με βούληση ανωτέρας δύναμης, πέρα από κάθε διανοητική δυνατότητα του ανθρώπου, που μπορεί να έχει κατανοήσει επιστημονικά τον τρόπο αναπαραγωγής και ύπαρξης, αλλά ουδέποτε θα κατανοήσει το πως επήλθε.

Απάνθρωποι, παλιάνθρωποι, έχετε χιλιάδες συμπολίτες σας άστεγους από ποικίλους λόγους, χωρίς καμία αυστηρή νομοθετική ρύθμιση για την ευζωία αυτών, μόνο και μόνο επειδή με αυτούς υπάρχει το πρόβλημα του λόγου και του αντίλογου, αλλά είστε απλοχέρηδες στην παρεμβατικότητα έναντι των λοιπών πλασμάτων της φύσης, αφού εκεί δεν υπάρχει πιθανότητα λόγου και αντιλόγου.

Τέλος!

Η ισορροπία στην φύση δεν επαφίεται στον παρεμβατισμό του ανθρώπου, αλλά στους νόμους αυτής και στην θεϊκή βούληση. Ολα τα άλλα είναι ανθρώπινα καραγκιοζιλίκια.

Με σεβασμό,

Ιωάννης Κισανάκης.

Υ.Γ: Δεν μπορείτε να κόψετε τα χέρια του γορίλα για να μην μπορούν οι άνθρωποι να τα κάνουν σταχτοδοχείο.

Μπορείτε όμως να τιμωρήσετε αυστηρά τον δολοφόνο αυτού, αλλά και τον οιονδήποτε αποδέκτη αυτών.

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Το Κράτος δεν δικαιούται να εισβάλλει στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του πολίτη, παραβιαζοντας το “ασυλο” του και βασικές ελευθερίες του.

Ο αναγκαστικος και προληπτικος ακρωτηριασμος των ζώων, ισοδυναμεί με κακοποίηση και βαναυσοτητα.

Ταυτόχρονα, παραβιάζει τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, που προστατεύουν την κατοικία, την ιδιοκτησία και την ατομική περιουσία.

Κανένας νόμος δεν μπορεί να προσβάλλει προληπτικά το δικαίωμα του πολίτη να κατέχει ένα υγιές και όχι “ακρωτηριασμενο” ζώο, χωρίς ο φιλόζωος να έχει παραβει το νόμο.

Εκ των προτέρων τιμωρία και αδίκημα που δεν έχει διαπραχθει, είναι αδιανόητη στις σύγχρονες Δημοκρατίες!

Σύνολο ψήφων της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης στις εκλογές: 2,942,167

Σύσσωμη η αντιπολίτευση καταψήφισε το νομοσχέδιο Βομίδη.

Οι 2942167 ψήφοι, είναι περισσότεροι από τους 2251618 ψήφους που έλαβαν οι κυβερνώντες.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της Φιλοζωιας στην Ελλάδα, Κυβέρνηση μειοψηφίας, περνάει ένα νομοσχέδιο που έχει καταψηφίσει η πλειοψηφία, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική, οι κτηνίατροι, οι ειδικοί επιστήμονες, οι περισσότεροι φορείς και οι πολίτες.

Ενα νομοσχέδιο αντισυνταγματικό, που αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο και στις συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα, με ανυπόστατες διατάξεις, που όμοιές τους δεν ισχύουν ΠΟΥΘΕΝΑ στην Ευρώπη.

Είναι προφανείς οι λόγοι και ποιά συμφέροντα υπηρετεί.

Έτσι λειτουργεί η κυβέρνηση της Νέας Δικτατοριας.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο.

Υπάρχει και η Δικαιοσύνη, το Συμβούλιο της Επικρατείας και τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια.

Εκκρεμεί η απάντηση του ΣτΕ για την προσφυγή Φιλοζωικων και Κτηνιατρικων Φορεων, όσον αφορά τη μεταφορά αρμοδιότητας για τα ζώα συντροφιάς από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης στο υπουργείο Εσωτερικών. Έπονται και άλλες…

Εκ μέρους του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, επεξεργαζομαστε το ΦΕΚ μαζί με τους νομικούς μας και θα σας ενημερώσουμε για τις ενέργειές μας…

Σε αυτήν την προσπάθεια που συνεχίζεται και θα συνεχιστεί με όλους τους τρόπους και για όσο χρειαστεί, καλούμε όλους τους αγνούς φιλόζωους και ακόλουθους μας να συμμετέχουν συσπειρωμενοι γύρω από μας και σε όσους συμπλεουν και συστρατευονται με το ΚΙΝΗΜΑ.

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

“Κυρίες, Κύριοι

Υπάρχει μία τεράστια παράλειψη στο παρόν νομοσχέδιο, η οποία δυστυχώς διαιωνίζει την αδιαφορία του ελληνικού κράτους από καταβολής του, για εκείνην ακριβώς την κατηγορία κατοικίδιων ζώων προς τα οποία κάθε κοινωνία έχει ειλημμένη συνταγματική και αυξημένη εθνική υποχρέωση: αγνοείται παντελώς η ύπαρξη γηγενών ειδών σκύλου! Οι ελληνικές φυλές σκύλων είναι όλες ανεξαιρέτως απειλούμενες, πολύ κάτω από τα ελάχιστα όρια βιώσιμων πληθυσμών. Και όμως, όσον αφορά την πολιτεία, είναι σα να μην υπάρχουν!

Οι χωρίς διάκριση στειρώσεις των ελληνικών σκύλων “του χωριού” – στους οποίους ανήκει η πλειοψηφία των αυτοχθόνων ελληνικών φυλών – δεν αποτελεί φιλόστοργη φιλοζωική πράξη, αλλά, αντίθετα, θανατική καταδίκη γι’ αυτές: οι κρίσιμα και καθημερινά αποδεκατιζόμενοι πληθυσμοί τους υφίστανται έτσι πραγματική γενοκτονία και οδηγούνται με ταχύτατους ρυθμούς σε ολοκληρωτική εξάλειψη.

Ενώ υπάρχουν για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ελληνικές φυλές αιγών, αλόγων, βοοειδών, προβάτων, χοίρων, οι ελληνικοί σκύλοι, από τους οποίους απόλυτα εξαρτάται η επιβίωση αυτών των ζώων, η προστασία των ποιμνίων από φυσικούς εχθρούς και επομένως η εξασφάλιση του βιοπορισμού των ποιμένων και κτηνοτρόφων και μεγάλο τμήμα της οικονομίας, απουσιάζουν παντελώς από την σκέψη και την πρόβλεψη της ελληνικής νομοθεσίας!

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πανάρχαια ελληνική φυλή των Αλωπεκίδων: αναφέρονται από τον Αριστοτέλη, τον Αριστοφάνη, τον Ξενοφώντα. Μεταξύ 2005 & 2013 απετέλεσαν αντικείμενο πανεπιστημιακής μελέτης που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό και πήρε μεγάλη δημοσιότητα στον τύπο. Η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας & Διάσωσης των Αυτοχθόνων Φυλών Αγροτικών & Οικόσιτων Ζωών “Αμάλθεια”, εκπρόσωπος στην Ελλάδα του Πανευρωπαϊκού Δικτύου για τα Αυτόχθονα είδη Ζώων, παρακολουθεί τις Αλωπεκίδες στην Ελλάδα από ιδρύσεώς της. Τα συμπεράσματα και οι προτάσεις της έρευνας ήταν:

“Οι φιλοζωικοί Σύλλογοι με τις μαζικές στειρώσεις σκύλων που κάνουν συλλαμβάνουν και στειρώνουν μοναδικούς ιδιαίτερους οικότυπους Ελληνικών φυλών, αφαιρώντας πολύτιμο γενετικό υλικό από την τράπεζα της φύσης.

– Ο κίνδυνος εξαφάνισης και των τελευταίων πληθυσμών τους είναι άμεσα υπαρκτός.

– Οι ειδικοί προκειμένου να διαφυλάξουν τους υπάρχοντες ελάχιστους μεμονωμένους πληθυσμούς πρέπει να ενημερώσουν και να υποστηρίξουν την εκτροφή τους, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των ζώων και να διασωθούν.

– Πρέπει να δοθούν κίνητρα για την εκτροφή τους και να διδάσκονται στα σχολεία σε μαθήματα οι Ελληνικές φυλές σκύλων και άλλων αγροτικών ζώων, ως παρακαταθήκη εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς”.

Σημειωτέον ότι σύμφωνα με την Ο.Μ.Μ.Α και την Αμάλθεια υπάρχουν εικοσιοκτώ γηγενείς ελληνικές φυλές σκύλων (στην πλειοψηφία τους σκύλοι εργασίας με αρχαιότατη ιστορία) ενώ μόνον έξι από αυτές είναι αναγνωρισμένες από τον Κυνολογικό όμιλο Ελλάδος και εξ αυτών μόνο μία έχει αναγνωριστεί διεθνώς τα τελευταία εξήντα χρόνια! Δύο κυρίως είναι οι λόγοι: πρώτον, οι αριθμοί τους είναι ελάχιστοι, οπότε δεν πληρούν τα κριτήρια διεθνούς αναγνώρισης. Δεύτερον οι περισσότεροι από αυτούς τους σκύλους αναπαράγονται παραδοσιακά από κατοίκους της υπαίθρου για τις ανάγκες τους και τα κουτάβια διανέμονται μεταξύ οικογενειών και φίλων χωρίς χρηματικό αντίτιμο, οπότε δεν υπάρχει οικονομικό συμφέρον για το εμπορικό κύκλωμα να εκμεταλλευθεί αναπαραγωγικά αυτές τις φυλές. Πρόκειται στην συντριπτική πλειοψηφία τους για σκυλιά εργασίας που δεν αναπαράγονται με βασικό γνώμονα την εμφάνισή τους αλλά με λειτουργικά κριτήρια. Είναι σκυλιά του λαού, όχι ράτσες της μόδας όπως οι, κυρίως ξένες, εισαγόμενες φυλές που προορίζονται για τα διαμερίσματα και εκτρέφονται, επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά, με σκοπό τη συμμετοχή σε επιδείξεις σκύλων, ή με μοναδικό καθήκον την συντροφιά των ανθρώπων στο αστικό περιβάλλον.

Οι αυτόχθονες πληθυσμοί ζώων κάθε χώρας είναι η βιολογικά υγιέστερη, ανθεκτικότερη και πολλαπλά ωφελιμότερη κατηγορία κατοικίδιων παγκόσμια, αφού έχουν προέλθει από την αμείλικτη διαδικασία της φυσικής επιλογής και την μακροχρόνια προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου, διαθέτουν επομένως πολύτιμη και ξεχωριστή γονιδιακή σύσταση. Οι γηγενείς ελληνικές φυλές σκύλων μάλιστα υπάρχουν μόνον στην χώρα μας, δεν εκτρέφονται και δεν συναντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι μοναδικές, άρα εξαρτάται απολύτως και μόνον από εμάς το αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν ή όχι. Χωρίς την προστασία της ελληνικής πολιτείας, αν εγκαταλειφθούν αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την κερδοσκοπία, η επιβίωση αυτών των κρίσιμα απειλούμενων πληθυσμών είναι αδύνατη: αν δεν εξαιρεθούν θεσμικά από τις υποχρεωτικές στειρώσεις που διενεργούν δήμοι και φιλοζωικά σωματεία, η εξάλειψή τους, μετά από χιλιάδες χρόνια ιστορίας και προσφοράς, είναι αναπόφευκτη και μαθηματικά βέβαια. Θα τους βλέπουμε μόνο στα μουσεία. Ασφαλώς θα συμφωνήσετε ότι δεν συμβαδίζει με το φιλοζωικό αίσθημα και καθήκον κάτι τέτοιο. Ούτε επιτρέπεται να εξαφανιστούν από αδιαφορία μας, μετά από την αδιάκοπη παρουσία τους στο πλευρό μας και τις υπηρεσίες που έχουν προσφέρει και εξακολουθούν να προσφέρουν στον ελληνικό λαό.

Η βιολογική, γενετική, ιστορική, κοινωνική, οικονομική, περιβαλλοντική, οικολογική και πολιτισμική αξία των γηγενών σκύλων είναι ανυπολόγιστη. Σε άλλες χώρες με αρχαίο πολιτισμό, οι προαιώνιοι αυτοί σύντροφοι ανακηρύσσονται ζωντανοί εθνικοί θησαυροί και σύμβολα, τιμώνται και προστατεύονται από την πολιτεία. Στην Ελλάδα, αντίθετα, εξοντώνονται συστηματικά. Η διαφύλαξή τους αποτελεί συνταγματικό καθήκον, όπως ακριβώς και η διαφύλαξη των μη έμβιων μνημείων. Πέρα από τις ωφέλειες που προσφέρουν στηνοικονομία, η έμπρακτη μέριμνα της πολιτείας για τους ελληνικούς σκύλους μπορεί να αλλάξει όσο τίποτε άλλο, και συντομότερα από κάθε άλλο μέτρο, τη νοοτροπία των πολιτών αλλά και τη δημόσια εικόνα της χώρας όσον αφορά τα ζώα. Πάρα πολλοί από τους χιλιάδες σκύλους ξένων φυλών που εισάγονται στην Ελλάδα, και μάλιστα από άθλιες φάμπρικες μαζικής παραγωγής και κακοποίησης κουταβιών, υποφέροντας σε μεγάλο ποσοστό από κληρονομικά προβλήματα υγείας και συμπεριφοράς, μπορούν κάλλιστα να αντικατασταθούν με τις υγιέστατες εγχώριες φυλές, εάν αυτές προστατευθούν και γίνουν ευρύτερα γνωστές. Οι υπηρεσίες που προσφέρουν στον ελληνικό λαό, και μάλιστα στις φτωχότερες αγροκτηνοτροφικές περιοχές, είναι αναντικατάστατες από άλλες, ξένες ράτσες.

Η ιστορία τους είναι τεράστια και τεκμηριωμένη σε αρχαία κείμενα, στην λαϊκή παράδοση και την τέχνη. Είναι προφανές ότι όλες οι γηγενείς, ελληνικές φυλές σκύλων (και γάτας), πρέπει επιτέλους να προστατευθούν από την Πολιτεία. Και όμως το νομοσχέδιο δεν κάνει καμία αναφορά στην υποχρέωση αυτή, την οποία η Ελλάδα έχει αναλάβει και μέσω διεθνών συμβάσεων για την προστασία της βιοποικιλότητας και των γενετικών πόρων. Πρέπει να εξαιρούνται από υποχρεωτικές στειρώσεις και όσοι τέτοιοι σκύλοι περισυλλέγονται από Δήμους και σωματεία να γνωστοποιούνται άμεσα στους ειδικευμένους φορείς όπως η Ο.Μ.Μ.Α, ώστε να υιοθετούνται από γνώστες των σκύλων αυτών που ενδιαφέρονται για την προστασία, την διατήρηση και διαιώνισή τους.

Η προστασία αυτών των ζώων επιβάλλεται από το Σύνταγμα (άρθρο 24) και πρέπει επιτέλους η Ελληνική Πολιτεία να πράξει το καθήκον της και να τα υπαγάγει είτε στο Π.Δ. 434 /95 αφού όλα ανεξαιρέτως είναι αγροτικά ζώα με πληθυσμιακά απειλούμενους πληθυσμούς.(όλοι κάτω από τα συστηνόμενα βιώσιμα όρια) είτε σε νέο ειδικό Προεδρικό Διάταγμα. Η θεσμική αναγνώρισή και στήριξή τους από τις αρμόδιες υπηρεσίες και όχι από ιδιωτικούς φορείς είναι εθνική υποχρέωση.

Πρέπει επομένως, άμεσα, να προστεθεί σχετική τροπολογία στο νομοσχέδιο που να αναγνωρίζει τους αυτόχθονες οικότυπους σκύλων. Πρέπει να συσταθεί επειγόντως, με συνεργασία των συναρμόδιων Υπουργείων, τομέας Κυνοτεχνικής μέριμνας για τις εθνικές φυλές σκύλων. Πρέπει να δοθούν σχετικά κίνητρα και στήριξη, καθώς και να συμπεριληφθούν στην ύλη της δημόσιας εκπαίδευσης. Η Ελληνική Εταιρεία Διατήρησης Αυτοχθόνων Ζώων “Αμάλθεια” και η Ο.Μ.Μ.Α (νομικό πρόσωπο για την προστασία της Αλωπεκίδας και άλλων αυτοχθόνων ειδών σκύλου) ζητούν τη συνδρομή της πολιτείας για την προστασία των απειλούμενων και αριθμητικά ευαίσθητων πληθυσμών τους (οι οποίοι όντες, μηδενός εξαιρουμένου, πολύ κάτω από τα συνιστώμενα ελάχιστα βιώσιμα όρια, είναι και αυτομάτως εντάξιμοι στην κατηγορία των προστατευομένων γηγενών ειδών κατοικίδιων και αγροτικών ζώων). Ζητούν την ένταξή τους στην κατηγορία σκύλων εργασίας και την παροχή οικονομικών ελαφρύνσεων (όπως δωρεάν εμβολιασμούς, ελέγχους υγείας και σήμανση) προς τους διαμένοντες σε ευαίσθητες περιοχές και στους πολίτες των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων που διατηρούν ελληνικές φυλές σκύλων, τουλάχιστον μέχρι αυτές να διαφύγουν τον κίνδυνο εξαφάνισης. Απαραίτητη επίσης είναι η προσθήκη ειδικού Έλληνα επιστήμονα βιολόγου-ζωοτέχνη με ειδίκευση στην πληθυσμιακή γενετική, στην Επιτροπή Παρακολούθησης (άρθρο 39) και στις επιτροπές των Δήμων αρμόδιες για άδειες εκτροφής (τουλάχιστον ένας σε κάθε Περιφέρεια). Τέλος, οφείλει η πολιτεία να επιδοτεί, μέσω και των σχετικών κονδυλίων για την προστασία της βιοποικιλότητας και των γενετικών πόρων που παρέχονται από την ΕΕ, την δειγματοληψία και φύλαξη γενετικού υλικού (DNA) που προβλέπει το άρθρο 13/14. Το γενετικό υλικό αυτό όμως δεν πρέπει απλά να χρησιμεύει για την εξακρίβωση του ατομικού γενετικού αποτυπώματος κάθε σκύλου, αλλά να είναι κατάλληλο για περαιτέρω ανάλυση, ώστε βάσει των δειγμάτων αυτών συγκεντρωτικά να διενεργηθεί φυλογενετική ταυτοποίηση και συγκριτική γονιδιακή μελέτη των πληθυσμών όλων των αυτοχθόνων ελληνικών φυλών σκύλου από εγχώρια εργαστήρια γενετικών μελετών και ειδικούς επιστήμονες, εξακριβώνοντας την ιστορική εξέλιξη των πληθυσμών αυτών και τοποθετώντας επιτέλους τις ελληνικές φυλές στην θέση που τους αξίζει στον παγκόσμιο χάρτη του γονιδιώματος του σκύλου. “

[Από την Ομάδα Μελέτης & Μέριμνας για την Αλωπεκίδα και άλλες αυτόχθονες ελληνικές φυλές (Ο.Μ.Μ.Α ΑΜΚΕ), και επικουρικά με τη συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας & Διάσωσης των Αυτοχθόνων Φυλών Αγροτικών και Οικόσιτων Ζώων “Αμάλθεια”]

————————————-

Απόψεις του καταλληλότερου ανθρώπου να αποφανθεί για τις στειρώσεις, καθώς είναι ένας κτηνιατρος αναγνωρισμένος πανευρωπαϊκώς ως ειδικός στην αναπαραγωγή μικρών ζώων…

… Και φυσικα αναφερόμαστε πάντα σε ζωα ιδιόκτητα και όχι ημιαδεσποτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο νόμος θα πρέπει να είναι πιο αυστηρός να επιβάλλεται ο νομος περι μη σωστής φροντίδας και εγκατάλειψης.

Τα συμφέροντα των κρατικων ΜΚΟ θα επιτρέψουν την συνεργασία??? Γιατι αν δεν υπήρχαν, θα υπερισχυε η συνεργασία και δεν θα φτάναμε ως εδώ.

“Περί υποχρεωτικών στειρώσεων… από τον George Mantziaras , ενδεδειγμένο ειδικό επιστήμονα ,κτηνίατρο ,για να μιλήσει για θέματα αναπαραγωγής που φυσικά δεν κλήθηκε εκεί που έπρεπε.

• Η στείρωση των ζώων γίνεται χειρουργικά με την αφαίρεση των όρχεων στα αρσενικά και των ωοθηκών ή/και της μήτρας στα θηλυκά ζώα.

• Η (κάθε) χειρουργική πράξη είναι συναινετική, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική.

• Η χειρουργική πράξη για να γίνει ορθά και με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, προϋποθέτει προεγχειρητικό έλεγχο, τα αποτελέσματα του οποίου ενδέχεται να μην επιτρέπουν χειρουργικές επεμβάσεις προληπτικού χαρακτήρα. Ο έλεγχος αυτός έχει κόστος το οποίο προστίθεται στο κόστος της αναισθησίας και του χειρουργείου.

• Σε κάθε χειρουργική πράξη υπάρχει διεγχειρητικός και μετεγχειρητικός κίνδυνος, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο.

• Σε κάθε χειρουργική πράξη υπάρχουν πιθανές
μετεγχειρητικές επιπλοκές, βραχυπρόσθεμες ή μακροπρόθεσμες.

• Είναι πιθανό να χρειαστεί μετεγχειρητική νοσηλεία για κάποιο χρονικό διάστημα. Το κόστος αυτής προστίθεται στο συνολικό κόστος.

• Οι όρχεις, οι ωοθήκες δεν είναι μόνο όργανα αναπαραγωγής. Λειτουργούν και ως αδένες εκκρίνοντας ορμόνες. Η αφαίρεσή τους μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και στην ευζωία των ζώων.

Ενδεικτικά:

o Νεοπλασία (καρκίνος) του προστάτη.

o Ακράτεια ούρων ιδίως στα θηλυκά ζώα.

o Παχυσαρκία και διάφορα άλλα μεταβολικά σύνδρομα.

o Διάφορες άλλες παθογένειες που περιγράφονται αναλυτικά στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.

• Ο έλεγχος της εφαρμογής του μέτρου της υποχρεωτικής στείρωσης ιδίως των θηλυκών ζώων είναι δύσκολος και με υψηλό κόστος, καθώς μπορεί να γίνει μόνο με εξειδικευμένες ορμονολογικές εξετάσεις ή, σε κάποιες περιπτώσεις, με υπερηχογράφημα.

• Η διαχείριση των αδέσποτων ζώων, οι διαδικασίες ορθής στείρωσης και οι μέθοδοι αντισύλληψης των κατοικίδιων ζώων απασχολούν την Ελληνική, Ευρωπαϊκή και παγκόσμια κτηνιατρική επιστημονική κοινότητα.

• Στα συνέδρια της Ευρωπαϊκής Κτηνιατρικής Εταιρείας Αναπαραγωγής Μικρών Ζώων (European Veterinary Society of Small Animal Reproduction, EVSSAR), της οποίας έχω την τιμή να προεδρεύω από το 2017, οι σύγχρονες μέθοδοι αντισύλληψης, οι ορθές διαδικασίες στείρωσης και η ηθική που πρέπει να διέπει την εκτροφή των ζώων συντροφιάς αποτελούν θέματα επιστημονικών διαλέξεων και επιμόρφωσης των Κτηνιάτρων.

• Η Παγκόσμια Κτηνιατρική Εταιρεία Ζώων Συντροφιάς (Word Small Animals Veterinary Association, WSAVA) πρόσφατα συγκρότησε ομάδα εργασίας με αντικείμενο την παροχή διευκρινήσεων και οδηγιών στα θέματα που αφορούν τη στείρωση των ζώων συντροφιάς.

Σύμφωνα με τα παραπάνω και με γνώμονα την προάσπιση της υγείας των ζώων συντροφιάς σε ό,τι αφορά τις στειρώσεις προτείνονται τα εξής:

• Η στείρωση των δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι υποχρεωτική.

• Οι ιδιοκτήτες να παροτρύνονται να στειρώνουν τα ζώα συντροφιάς, αφού έχει προηγηθεί σωστή και αντικειμενική ενημέρωσή τους για τα οφέλη, αλλά και για τις παρενέργειες της στείρωσης.

• Να στηριχθούν και να ενισχυθούν όλα τα προγράμματα στειρώσεων αδέσποτων ζώων.

• Να ενισχυθεί η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων της Πολιτείας, του Κτηνιατρικού Συλλόγου, των Πανεπιστημίων, των Κτηνιατρικών Επιστημονικών Εταιρειών, των Φιλοζωικών οργανώσεων, του ΚΟΕ.
Παιδεία, συνεργασία, διάλογος. Ο δύσκολος δρόμος”…..