Δεν θα γινει εκπτωση σε κανεναν…

Οπως στρωνει ο καθενας, θα κοιμαται…

Ποιος ειναι για δεσιμο τελικα?

Αυτος που ειναι δεμενος, η αυτος που τον εδεσε?

Ο καθε νοημων ανθρωπος, θα απαντουσε το δευτερο.

Ειναι απαραδεκτο να ζησει κανεις κατω απο αυτες τις συνθηκες.

Τελικα, ισως ο μονη λυση θα ηταν, οσοι συμπεριφερονται κατ’ αυτον τον τροπο στα ζωα τους και εφ’ οσον αυτο ειναι παρανομο, να τιμωρουνται κατα τον ιδιο τροπο.

Ποιος θα αντεχε να καθησει δεμενος ολημερις και οληνυχτις, μεσα στο λιοπυρι, η μεσα στο κρυο, μεσα στη βροχη και μεσα στη λασπη, με σπιτι ενα βαρελι, με λιγη τροφη και νερο, που τις περισσοτερες φορες ειναι μεσα στη βρωμα?

Αν θα γινοταν αυτο, ολοι θα ξεσηκωνονταν και θα ελεγαν για τον ανθρωπο που ζει και καταδικαστηκε σε αυτες τις συνθηκες…

…Και ο νομος θα ηταν ενα Κωσταλεξη για τον καθε ανθρωπο.

Για το Κωσταλεξη ομως των ζωων, κανενας νομος δεν νοιαζεται και κανεις αλλος, περα απο μερικους ανθρωπους που ενδιαφερονται γι’ αυτα.

Οταν παραγεται τετοιος πολιτισμος, τετοια αποτελεσματα εχει.

Εαν εχεις σκοπο να παρεις σκυλο, πρεπει να ξερεις οτι θα εισαι υπευθυνος για την ζωη του.

Γι’ αυτο, μην τον αναγκασεις να περασει τη συντομη ζωη του, δεμενος με μια αλυσιδα…

Μην δεσεις την χαρα και την αγαπη, που μπορει να σου προσφερει…

Εαν σκεφτεσαι οτι τον εχεις μονο για φυλακα, καλυτερα βαλε συναγερμο!

Μην βασανισεις ετσι ενα πλασμα, που εχει αναγκη πανω απ’ ολα την αγαπη σου…

Ειναι θλιβερο, το ποσο ευκολα μπορει κανεις να χασει την ανθρωπια του.

Οχι μονο απεναντι στα ζωα, αλλα και βαση των τελευταιων γεγονοτων και οσα ζουμε στους καιρους μας και απεναντι σε οτι ζει και ανασαινει και δεν ειναι ιδιο με αυτον.

Τα ευκολως εννοουμενα παραλειπονται.

Συνεχως παραγονται και αναπαραγονται τερατα και σημεια σε καθε χωρο, σε καθε χωρα, παντου.

Ακομα και στο δευτερολεπτο…

…Και οταν εισαι αισχρος, το μονο που ξερεις ειναι οι αισχρες πραξεις.

Δεν εισαι ικανος για τιποτε αλλο.-

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

Τα ζώα έχουν έναν μοναδικό τρόπο να έρχονται σε επαφή μαζί μας, προσφέροντας ένα είδος συντροφιάς που μοιάζει αγνή και αφιλτράριστη.

Όποιος έχει δημιουργήσει ποτέ δεσμό με ένα ζώο, ξέρει τη μαγεία που φέρνει στη ζωή μας.

Υπάρχει μια ήσυχη αρχοντιά στα ζώα, ένας τρόπος ύπαρξης που μπορεί να μας διδάξει ταπεινότητα, υπομονή και ενσυναίσθηση.

Μας θυμίζουν να είμαστε ευγενικοί, να προσφέρουμε αγάπη ελεύθερα και να εκτιμούμε τις απλές χαρές στη ζωή.

Τα ζώα δίνουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα, διδάσκοντάς μας για την αφοσίωση, την εμπιστοσύνη και την ομορφιά της άνευ όρων αγάπης.

Μέσω αυτών, γινόμαστε πιο ευγενικοί, πιο απαλοί και πιο συμπονετικοί, μαθαίνοντας να νοιαζόμαστε βαθιά για τον κόσμο γύρω μας.

Στην παρουσία τους, βρίσκουμε παρηγοριά, θεραπεία και υπενθύμιση της δικής μας ικανότητας να αγαπάμε.

Είναι προνόμιο να τους γνωρίζουμε και να τους φροντίζουμε, και βγάζουν τον καλύτερο εαυτό μας απλά με το να είναι αυτό που είναι.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Πολλοι επαγγελματιες στη χωρα μας που διατηρουν μαγαζια, απαγορευουν ακομα και τη διελευση αδεσποτων ζωων, εχοντας το θρασος να τοποθετουν ακομα και αυθαιρετες πινακιδες εξω απο αυτα…

Θυμομαστε κάποτε που μόλις πλησίαζε αδέσποτο σε καφέ ή μαγαζί με κόσμο γενικά, έτρεχαν γκαρσόνια να το διώξουν, έβγαινε ένας αλαφιασμένος ιδιοκτήτης και πέταγε από νερά μέχρι δίσκους και
πόσο άσχημη ήταν αυτή η εικόνα… Και δυστυχώς σε κάποια μαγαζιά είναι ακόμα εκεί.

Με χαρά όμως βλέπουμε όλο και περισσότερα μαγαζιά, να υιοθετούν μια φιλόζωη στάση απέναντι στους συνδημότες μας, τα αδεσποτάκια!

Ειδικοτερα για το κυνηγητο που εξαπολυουν στις γατες, θα χαρουμε πολυ οταν η κουζινα τους γεμισει ποντικια… Ισως τοτε καταλαβουν τον ρολο των γατων…

Μην ξεχνάμε ότι κάπως έτσι ξεκίνησε η επιδημία της πανούκλας κατα τον μεσαίωνα, διότι εξόντωσαν τις γατες, θεωρώντας ότι ειναι σατανικές!!!

Γιατι τον ρολο τους οι ιδιοι ως υπαρξεις σε αυτον τον κοσμο, ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ…

Να τους πληροφορησουμε λοιπον οτι απαγορευονται τα “απαγορευονται” σκυλοι/γατες σε ανοιχτους δημοσιους χωρους! Οποτε παιρνουμε τα παιδια μας και κυκλοφορουμε ελευθερα!

Κακά τα ψέμματα, κανένας φιλόζωος δεν θέλει να πάει για καφέ και να δει να κλωτσάνε τα αδέσποτα για να φύγουν, ή να τα καταβρέχουν, κυρίως όταν αυτά έχουν τόσο καλή συμπεριφορά και δεν ενοχλούν κανένα.

…Και σε όλα τα pet friendly μαγαζιά, η εξοικείωσή τους με το χώρο, βοηθάει σε μια πολύ καλή στάση και από τα ίδια.

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Πόσο απογοητευτική η δημόσια διαβούλευση και ο υποβιβασμός του διαλόγου σε μια μονότονη αντιγραφή – επικόλληση υπαγορευμένων διακηρύξεων, θέσεων και προπαγάνδας μεταξύ αντιμαχόμενων παρατάξεων, χωρίς καμμία διάθεση κριτικής επεξεργασίας, προσέγγισης, ή δημιουργικής, θετικής, ευφυούς, πρωτότυπης σκέψης – εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Πιστεύω ότι όλοι αξίζουμε κάτι καλύτερο:

Η μόνη σοβαρή και ευσυνείδητη πρόταση για το παρόν και το μέλλον ως προς την ελληνική νομοθεσία για τα κατοικίδια, είναι να αποσυρθεί ολοσχερώς το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο ούτε αποτελεί βελτιωτική πρόταση συγκριτικά με τις ισχύουσες διατάξεις, ούτε ηθικό, δίκαιο, συνταγματικό ή φιλοζωικό είναι, ούτε πρόκειται να λειτουργήσει ή να εφαρμοστεί.

Πρέπει επίσης άμεσα, και με την συμμετοχή επιστημονικών εισηγητών και πραγματικών επί του αντικειμένου αρμοδίων (βιολόγων-γενετιστών και ηθολόγων – ειδικών στην ψυχολογία και την συμπεριφορά, κοινωνιολόγων, εκπαιδευτικών, νομικών, συνταγματολόγων, καθηγητών πολιτικής οικονομίας και διοίκησης αλλά και κτηνιατρικών, ζωοτεχνικών, οικολογικών, περιβαλλοντικών & πολιτιστικών φορέων, καθώς και ειδικών γύρω από την διαχείριση ζωικών πληθυσμών, αγροκτηνοτροφίας, ζωολογίας, δημόσιας υγείας, φυλών και ποικιλιών ελληνικών και ξένων κατοικίδιων ζώων και των εκπροσώπων τους) να συνταχθεί εκ βάθρων ένα πλαίσιο πάνω σε άρτιες, ηθικές και θετικές αρχές, που να είναι εφαρμόσιμο, μακρόπνοο, λειτουργικό και το οποίο να περιλαμβάνει όλα τα οικόσιτα ζώα.

Πρέπει να διασφαλίζει γενικά τις ανάγκες τους ως έμβιες ευφυείς προσωπικότητες, τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε είδους καθώς και την ατομική τους αξιοπρέπεια και ευημερία ως αυθύπαρκτα όντα που κηδεμονεύονται από τον άνθρωπο, προστατεύοντας συγχρόνως και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα των πολιτών, την ισονομία και την ισότητα, όπως αυτά διασφαλίζονται από το Σύνταγμα.

Προκειμένου να πληροί τις σύγχρονες ανάγκες το πλαίσιο αυτό πρέπει
να θέτει ανθρωπιστικές, δίκαιες, επιστημονικές, ηθικές βάσεις και προδιαγραφές για την αναπαραγωγή και διαχείριση πληθυσμών των κατοικίδιων ζώων, που να προστατεύουν τις βασικές τους ελευθερίες, να προάγουν την βιολογική υγεία και την φυσιολογική τους διαβίωση και να μεριμνούν για την δημόσια υγεία.
Πρέπει να δίνει κίνητρα και στήριξη εκ μέρους της Πολιτείας για την διατήρηση των αυτόχθονων ειδών οικόσιτων ζώων και να αναγνωρίζει την σημασία τους για την αγροκτηνοτροφία, τη βιοποικιλλότητα και το φυσικό περιβάλλον.

Πρέπει να παρέχει δυνατότητες και συγκροτημένο σύστημα για την επιμόρφωση γύρω από βασικότατα θέματα που αφορούν την αλληλεπίδραση ανθρώπων και κατοικίδιων ζώων στα πλαίσια μιας ευνομούμενης κοινωνίας και να δίνει έμφαση στην καλλιέργεια ατομικής και συλλογικής υπευθυνότητας και την Παιδεία.
Πρέπει να στηρίζεται στην ρεαλιστική εκτίμηση της πραγματικότητας και των αιτίων των προβλημάτων που οδηγούν στην εγκατάλειψη ζώων, και να τα αντιμετωπίζει σωστά:

με δομικές, κοινωνικές, συστηματικές αλλαγές και αναδιαρθρώσεις,

με προληπτικά μέτρα και ελέγχους,

με εκπαίδευση, ενημέρωση, επιμόρφωση από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και προς τα πάνω, με παροχή ευκαιριών και προγραμμάτων που προάγουν την άρτια και θετική συμβίωση ανθρώπων και ζώων,

με ενθάρρυνση, επιβράβευση, αναγνώριση, κατοχύρωση και στήριξη της καλής, νομοταγούς, φιλοζωικής συμπεριφοράς και κηδεμονίας ζώων,

με ποινές αυστηρές αλλά και δίκαιες, που να αποτρέπουν παραβατικές συμπεριφορές προληπτικά και κατασταλτικά, έχοντας όμως διαγνώσει σωστά εκ των προτέρων τους λόγους που αυτές οι παραβάσεις συμβαίνουν και ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος προλαμβάνοντας, όχι απλώς και μόνον τιμωρητικά.

Η τιμωρία, σε ευνομούμενες, δημοκρατικές, προοδευτικές κοινωνίες, είναι πάντοτε το τελευταίο ζήτημα στο μυαλό του νομοθέτη. Το προέχον ως προτεραιότητα είναι η παροχή ενός θετικού, ισορροπημένου πλαισίου, που να περιέχει όλες τις απαραίτητες δυνατότητες και προβλέψεις για την ευημερία όλων των μελών της κοινωνίας και ειδικότερα εκείνων που αφορά ο νόμος, ανθρωπίνων και μη όντων, καθώς και του ευρύτερου περιβάλλοντος που τα περιέχει και με το οποίο αλληλεπιδρούν.

Αυτό που χρειάζεται πρώτα απ’ όλα για να συνταχθεί επιτέλους μια ορθολογική, συγκροτημένη πρόταση για την καλή διαβίωση και συμβίωση ανθρώπων και ζώων στην Ελλάδα, είναι μια αλλαγή αντίληψης, νοοτροπίας και προτεραιοτήτων: τα ζητήματα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένας μόνιμος πονοκέφαλος και πρόβλημα που πρέπει να το ξεφορτωθούμε εξαφανίζοντάς το πάση θυσία, πονάει κεφάλι-κόβει κεφάλι, μετατρέποντας τα “περιττά” ζώα σε παράπλευρη απώλεια που πρέπει να εξαφανιστεί, για να δρέψει και επιτυχίες η τάδε ή δείνα παράταξη, ή περίπου σαν σκουπίδια που πρέπει να σκουπίσουμε κάτω από το χαλάκι της εισόδου για να να μη βλέπουν και οι άλλοι το χάλι μας και βλάπτεται ο τουρισμός.

Χρειάζεται αντιθέτως θετική σκέψη, γνώση, επιστημονικά δεδομένα, συλλογικές διαδικασίες και οργάνωση. Όλα αυτά δηλαδή που λείπουν από το υπόβαθρο της τωρινής νομοθετικής πρότασης, και αυτά που έλειπαν από προηγούμενα νομοθετήματα, τα οποία δε λειτούργησαν γιατί με αυτές τις ελλείψεις ήταν αδύνατο να λειτουργήσουν.

Πρέπει όλοι κάποτε να παραδεχτούν ρεαλιστικά το προφανές: ότι όλα τα ευφυή όντα, άνθρωποι και μη, έχουν κάποια βασικά δικαιώματα στην ύπαρξη. Είναι εδώ, μας αρέσει ή όχι, και δεν είναι προς το συμφέρον κανενός να εξαφανίσει τον άλλο. Απλά πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε αγαστά, με μέτρο, με τρόπο που δεν βλάπτει ούτε εμάς, ούτε τον περίγυρο από τον οποίο εξαρτώμεθα όλοι.