ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΜΕ ΤΟΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΝΕΡΩΝΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΜΕ.

ΑΝΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΕΛΕΓΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ, ΟΛΟΙ ΑΡΓΟΥΝ ΝΑ ΞΥΝΠΗΣΟΥΝ.

Η ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΠΕΡΑΣΕ ΤΗΝ ΕΓΝΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΥΕΛΙΞΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΒΟΛΤΕΣ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.

ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΝΑ ΠΗΔΑΝΕ ΕΓΝΑΤΙΕΣ ΟΔΟΥΣ.

ΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΔΕΝ “ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ” ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΔΑΣΗ-ΖΩΑ-ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΙΠΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΕΤΡΑΠΟΔΩΝ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΦΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΥΣ.

ΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗ Β. ΕΥΒΟΙΑ.

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΑΦΤΙΑΧΤΑ, ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ.

Βίντεο: Sofia Kourtidou

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ Ο ΕΒΡΟΣ.

Ο ΚΑΠΝΟΣ ΕΠΝΙΞΕ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ Ο ΑΕΡΑΣ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.

ΗΔΗ ΕΧΟΥΝ “ΕΚΚΕΝΩΘΕΙ” ΧΩΡΙΑ.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΧΕΙΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΖΩΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.

ΗΔΗ “ΕΚΚΕΝΩΘΗΚΕ” ΕΝΑΣ ΞΕΝΩΝΑΣ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 20 ΣΚΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΑΤΕΣ. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ.

Οι επαναλαμβανόμενες καταστροφικές δασικές πυρκαγιές, κατά συντριπτική πλειοψηφία είναι εμπρησμοί εκ προθέσεως.

… Και αυτό είναι ένα από τα αποτελέσματα της σήψης της κοινωνίας μας, από την επικράτηση του μηδενισμού, της αρνησιπατρίας και έλλειψης υγιών εν γένει προτύπων.

Φυσική συνέπεια και κατασκεύασμα πολλών κυβερνήσεων, που απέσυραν σταδιακά αυτό που αποκαλούμε ηρωικά πρότυπα, με συνέπεια να επικρατήσουν άτομα που μισούν ακόμη και το χώμα που πατάνε.

Φυσική συνέπεια της πολτοποιημένης εγκεφαλικής ουσίας της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας του “survivor”.

…Και οι κυβερνήσεις με τους κλακαδόρους και τις ξεσκονίστρες τους, θα “επιχαίρουν” κάθε χρόνο για τις… “επιτυχημένες” “εκκενώσεις” κατοίκων, ανθρώπων και ζώων.

Μέχρι να κλείσει βέβαια ο κύκλος και να κλείσουμε όλοι μας οριστικά.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Όσοι έχετε δένδρα στις αυλές των σπιτιών σας και απολαμβάνετε τη δροσιά και την ομορφιά τους, ακούτε τα τιτιβίσματα των πουλιών ανάμεσα στα φύλλα τους, χαίρεστε τα βράδια του χειμώνα το πιο ωραίο, μελωδικό κονσέρτο με τον αέρα, που περνά μέσα από τα κλαδιά και τα φύλλα τους, αναπνέετε και ζείτε με το οξυγόνο, που παράγουν, τιμείστε τα όσο μπορείτε τώρα, αγαπήστε τα, φυλάξτε τα στη μνήμη σας!

Αύριο, δεν θα είναι παρά μαύρα κουφάρια, θύμησες μιας ζωής, που χάθηκε άδοξα, ανυπεράσπιστα, ανέντιμα!

…Και όσο για τα ζώα και τα πουλιά, που καίγονται κι ας μην ακούμε την κραυγή απόγνωσής τους κι ας μη νιώθουμε την αγωνία τους κι ας μη βλέπουμε τη σάρκα τους να κατασπαράζεται από τις φλόγες υποφέροντας, κάποτε θα καταλάβουμε πως και η δική τους ζωή έχει μεγάλη αξία, ουσία και νόημα!

Κάθε χρόνο, ο ίδιος πόνος!

Κάθε καλοκαίρι, ο ίδιος θρήνος!

Για τα οικόπεδα, για τις ανεμογεννήτριες, για το κέρδος και υποτίθεται για την ανάπτυξη!

Αλίμονο!

Κάποιος, κάτι πρέπει να καεί, μορφές ζωής να αφανιστούν, η φύση να καταστραφεί για να εισπράξουμε, να κερδίσουμε τι;

Θλίψη! Μόνο θλίψη!

Πολύ σύντομα θα ψάχνουμε εγκυκλοπαίδειες και φωτό, για να μην ξεχνάμε πως ήταν δέντρα και φυτά…

… Και εμείς, άντε και θα έχουμε κάποιες μνήμες…

Τα παιδιά και τα εγγόνια μας όμως, θα ψάχνουν πληροφορίες στο διαδίκτυο, πως ήταν η γη πριν τις ανεμογεννήτριες και τα ηλιακά πάνελ…

Σκεφτομαστε να φτιάξουμε ένα άλμπουμ με φωτό…

Ατελειωτος Πόνος και Οργή, που δεν μπορούν να περιγραφουν πλέον με λόγια…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Γιατί καίγεται το πράσινο και τα σπίτια των ανθρώπων μισή ώρα από το κέντρο της Αθήνας;

Γιατί εκατομμυρια ζώα καίγονται ζωντανά εδώ και δυο μέρες;

Πως είναι δυνατόν, ενώ υπήρχαν σαφείς προειδοποιήσεις, με καύσωνα και ισχυρούς ανέμους, να παρουσιάζεται αυτή η εικόνα ενός διαλυμένου κρατικού μηχανισμού;

Γιατί άφησαν ξανά τους ανθρώπους μόνους τους;

Γιατί για άλλη μια χρονιά πυροσβέστες και αστυνομικοί ρίχνονται στο μέτωπο με νεροπίστολα;

Όχι, η απάντηση δε μπορεί να είναι ότι φωτιές υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Όχι, τέσσερα χρόνια μετά αφού κυβέρνησαν, μετά από την καταστροφή στην Αττική και στην Εύβοια κι ενώ υποσχέθηκαν κοσμογονικές αλλαγές, αναδιοργάνωση, πρότυπους αντιπυρικούς σχεδιασμούς.

Όχι, δεν γίνεται να αποδεχτούμε ότι ο ρόλος της κυβέρνησης είναι να κάθεται και να παρατηρεί περιμένοντας να καεί ότι καίγεται για να εξαγγείλει αποζημιώσεις της πλάκας.

ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΑ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΠΟΔΑ …

ΕΧΑΣΑΝ ΤΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΕΧΤΙΣΑΝ ΜΕ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΙΔΡΩΤΑ…

ΜΕΡΟΔΟΥΛΙ ΜΕΡΟΦΑΙ…

ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΙΔΙΑ…

ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΟΣΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ… ΤΟΣΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ…

ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΑΝ ΑΛΟΓΑ…

ΚΑΗΚΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΖΩΑ…

ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΟΞΥΓΟΝΟΥ…
ΛΙΓΟ ΠΡΑΣΙΝΟ…

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΣΟ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΓ-ΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ…

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΜΑΖΙ…

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΣΙΠΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ…

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΑΨΕΤΕ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΤΕ…

ΑΝ ΤΟ ΚΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΨΟΥΝ ΦΕΤΕΣ, ΦΟΝΙΑΔΕΣ…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

«Θα ’ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο.

Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν.

Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα.

Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες.

Πολλοί θα πέσουν μέσα.

Τα χώματα θα τους σκεπάσουν.

Κανείς δεν θα φυτρώσει».

Μόνο θλίψη…

Τα ζώα είναι ανθρωποι και οι άνθρωποι τα διποδα ζώα …

Χάθηκαν ζωές που δεν είχαν φωνή να μιλήσουν, να φωνάξουν, να φύγουν…

Αλλα στάθηκαν τυχερά και αλλα κάηκαν…

Όσοι αγαπούν και νιώθουν τα ζωντανά τους ως οικογένεια… πονούν και συναισθάνονται…

Πληγέντες είναι και αυτά που γλύτωσαν από ξένα χέρια…

Γιατί μπορεί να τα άφησαν τα χέρια που τα χάιδευαν…

Ας ελπίσουμε να ζήσουν πιο όμορφες στιγμές ζωής όσα σώθηκαν, με χάδι και αληθινή αγάπη!!!

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Οι πυρινες γλωσσες σάρωνουν στη κυριολεξία το νησι επί εννέα ολοκληρες μερες.

Ο Κρατικος μηχανισμός στην πυρά για τι μεγαλύτερο Ολοκαύτωμα που έχει προκληθεί ποτέ στα χρονικά.

Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κηρύχθηκε ολόκληρο το νησί.

Στο πέρασμα τους κατεκαψαν ανυπολογιστο αριθμό ζώων, χιλιαδες στρέμματα δασων Natura, στάνες, σπίτια, επιχειρήσεις και ξενοδοχειακες εγκαταστάσεις.

Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο των εθελοντων διασωστων που υποστηρίζουν οτι υπάρχει ελπίδα, όσο βλέπουν τα ζώα τους δάσους ζωντανά…

Τέτοιους Ανθρώπους, τέτοια Παλικάρια χρειαζόμαστε, για να πάμε μπροστά! Μια Ανάσα Χαράς μέσα στη μαυρίλα μας!

Η φωτιά που κατακαιει την Ρόδο επι εννεα ολοκληρες μερες ασταμάτητα, συνέπεσε με την εποχή γέννησης των ελαφιών…

Πολλά από τα αμοιρα ζώα χάθηκαν στην λαίλαπα της φωτιάς.

Όσα ελάφια και αλλά άγρια ζώα γλυτωσαν και περασαν σε ακαγο μέρος, χρειάζονται νερό.

Βάλτε δοχεία νερου όπου νομίζετε ότι θα πανε ελάφια και αλλά ζωα.

Ενημερωθείτε για την σωστή διατροφή των πυροπληκτων ζωων.

Αξίζει να μεταδοθει η έκκληση βοήθειας.

Το οφείλουμε στις ζωές που κάηκαν και που δεν θα γεννηθούν.

Γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς οι άνθρωπο.

Υπάρχουν και τα ζώα και αυτά κατά βάσιν την πλήρωσαν με την ζωή τους, όπως πάντα σε μια πυρκαγιά.

Αυτά τα πλάσματα είναι το μέλλον μας!

Χωρίς εκείνα, θα σβήσουμε και εμείς κάποτε…

Βίντεο: Stergos Sentonas

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Για 6η ημέρα η χώρα μας, έχει αφεθεί στην μανία του πύρινου εφιάλτη.

Παντού η εικόνα αντανακλά, αυτό το φοβερό, το αγριο σκούρο κόκκινο της φωτιάς, καθώς αυτή κατακαίει, δάση, ζωή, όνειρα, περιουσίες.

Αλλού, όπου το έργο έχει.. “επιτυχώς” ολοκληρωθεί, αντανακλά την απόλυτη μαυρίλα, του καμμένου τοπίου.

Αυτη τη μαυρίλα που κουβάλησε η κυβέρνηση μαζί της.

Αυτή την τρομακτική καρβουνίλα, που ονειρεύονται να απλώσουν ολόγυρα.

Ώστε να ικανοποιηθούν οι στόχοι και οι εμπνευστές τους.

Ο Σβάμπ δηλαδή και η “επανεκίνηση” που ονειρεύεται.

Να ικανοποιηθούν και τα κυβερνητικά φιλαράκια.

Αυτά τα κοράκια που έχουν μοιράσει τη χώρα, στο που θα βάλουν, ο καθενας απο αυτούς τις ανεμογενήτριες τους.

Γιγάντιες πύρινες γλώσσες, κατατρωνε το σύμπαν.

Αυτή τη στιγμή, η Ρόδος βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση.

Ναι ξανά, η Ρόδος.

Η οποία πάντα είναι μέσα στο οπτικό πεδίο του σύγχρονου Νέρωνα.

Οι φλόγες για 5η ημέρα, τρώνε το κάθε τι που συναντούν στο διάβα τους.

Δάση, ζώα, πουλιά, σπίτια, περιουσίες.

Ήδη αρκετά ξενοδοχεία έχουν εκκενωθεί.

Πανικόβλητοι οι τουρίστες φεύγουν.

Ζητώντας ασφαλή καταφύγια όπου μπορούν.

Οι κάτοικοι το ίδιο.

Οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες.

Ένα πεντάστερο ξενοδοχείο, όπως μαθαίνω, έχει παραδοθεί στην μανία της πύρηνης λαίλαπας.

Η Ρόδος και φέτος πληρώνει το τίμημα της κυβερνητικής αναλγησίας.

Καθώς και εδώ τα μέτρα αντιμετώπισης, είναι από αστεία μέχρι προκλητικά.

Και εδώ η κοροϊδία πάει σύννεφο.

Και πρόπερσι, στην πύρινη εκστρατεία, είχε πολύ σκληρά δοκιμάστει.

Μα φέτος, αυτή η συντονισμένη πυρπόληση, από… εκατό ταυτόχρονα σημεία, διαφορετικών εστιών, εξαφανίζει ολόκληρο το νησί από τον χάρτη.

Ε… για να μπορεί κι ο Ερντογάν, να κάνει την πολιτική του.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό.

Όλο αυτό, το όμορφο κάποτε νησί, έχει παραδοθεί στην μανία του πυρινου εφιάλτη.

Οι φλόγες κατατρωνε τα καλυτερα σημεια του νησιου.

Το οποίο πια, απειλητικά χάνεται.

Μένει πίσω του, κάρβουνο, στάχτες και μαυρίλα.

Με την κυβέρνηση να προσπαθεί φιλότιμα, απλά να διατηρήσει το επικοινωνιακο της προφίλ.

Χωρίς να κάνει τίποτα άλλο, από το να κοροιδεύει, με τις γελοίες της επικοινωνιακες συσκέψεις.

Με φωναχτά ταξίματα και γιαλαντζί δεσμεύσεις.

Υποσχέσεις που καμία ποτέ δεν τηρήθηκε.

Παλιά τους τέχνη κόσκινο που λέει και η παροιμία.

Και το πιο αστείο μέσα σε όλα αυτά.

Η και το πιο προκλητικό, που κάνει τους πάντες να σαλτάρουν.

Παρά τα τραγικά γεγονότα που συμβαίνουν σε όλη τη χώρα.

Παρά την αβάσταχτη αυτη πληγή…

Με καμμένη γη, που μέσα λίγες μέρες, μετέτρεψε τη χώρα, η κυβέρνηση, ετοιμάζονται το βράδυ, να πραγματοποιήσουν στο Προεδρικό Μέγαρο, τη φιέστα της ντροπής.

Τη γιορτή της “δημοκρατίας”.

Ποιάς δημοκρατίας ρε άθλιοι;

Ποια δημοκρατία θα γιορτάσετε ρεμάλια;

Τη λέξη ΠΕΝΘΟΣ δεν τη γνωρίζετε;

Σκοτώσατε στα ΤΕΜΠΗ.

Σκοτώσατε με τα ΜΠΟΛΙΑ σας.

Σκοτώσατε ΤΩΡΑ, τα δάση μας, την χλωρίδα και την πανίδα.

Εκατομμύρια ανυπεράσπιστες ζωούλες.

Που κάηκαν με τόσο βασανιστικό τρόπο.

Κάψατε περιουσίες, όνειρα, ελπίδες.

Τσίπα δεν έχετε;

Τόσο προκλητικοί είστε, απέναντι στην εθνική τραγωδία που ΕΣΕΙΣ προκαλέσατε;

Ας όψεται αυτό το 41% που μας πήρε όλους στο λαιμό του.

Γουδή θέλετε όλοι σας.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

…Γράφει ο Πάνος Καλουδάς.

…Αυτή είναι η μια ακόμα πτυχή, στον απολογισμό, του κυβερνητικού έργου.

Γιατί για έργο σκοπιμότητας πρόκειται.

Κι αυτό επιβεβαιώνεται για μια φορά ακόμα, απο την χιλιομασημένη τσίχλα, της…”Κλιματικής κρίσης”.

Αυτό τους είπε ο Σβάμπ της “επανεκίνησης” και οι όμοιοι του, να λένε.

Αυτό λένε σαν κουρδισμένα μαιμουδάκια του συστήματος.

Όλα θυσία λοιπόν, στην δημιουργία του κλίματος καταστροφής.

Του κρανίου τόπου, που ζηταει η Ν.Τ.Π.

Όλα όμως θυσία και στην επιλογή εγκατάστασης των ανεμογεννητριών.

Όλα θυσία στη μάσα των ημετέρων.

Όλα θυσία στις άρρωστες σκοπιμότητες, των κυβερνώντων.

Και της παρεούλας αυτής, που λυμαίνεται τον τόπο.

Η πύρινη κόλαση, που για μια φορά ακόμα ζει η χώρα μας, εκτός από τον ψυχικό μαρασμό όλων μας, εκτός από τις ανυπολόγιστες ζημιές, δεκάδων περιουσιών, σκότωσε και χιλιάδες ζώα, που έμειναν απροστάτευτα και έρμαια, μέσα στην κόλαση αυτή του Δάντη.

Του σύγχρονου Δάντη, που καμαρώνει, για το 41% !!!

Χιλιάδες ζώα, κάηκαν ζωντανά.

Χελώνες, κουνάβια, γάτες, σκυλάκια, αλεπούδες, πουλιά, γαιδουράκια που ήταν δεμένα σε οικόπεδα.

Χιλιάδες ζώα που έβρισκαν καταφύγιο στα δάση μας.

Συναγερμός σωτηρίας, σε ότι μπορούσε να σωθεί.

Από ανθρώπους που δεν έχουν τα ένστικτα των κανίβαλων που καίνε τη χώρα.

Μα έχουν ήθος, ανθρωπιά, πολιτισμό.

Απομακρύνεις αλόγων από ιππικούς ομίλους.

Απομακρύνσεις σκυλιών από ζωοφιλικά καταφύγια.

Μα σε μια τέτοια ύπουλη καταστροφή οι απώλειες είναι δυστυχώς δεδομένες.

Κάηκε το καταφύγιο “Fazoo Farm” στο Λαγονήσι, με εκατοντάδες γάτες και σκυλιά. Από τα οποία σώθηκαν μόλις δέκα σκυλάκια και μια γατούλα.

Χιλιάδες ζωάκια πανικόβλητα, τρελαμένα, γεμάτα απόγνωση, έτρεχαν μισοκαμμένα να βρούνε τη λύτρωση τους.

Λίγα όμως, ελάχιστα ήταν αυτά, που έφθαναν σε ουδέτερο, εκτός φωτιάς πεδίο.

Τα περισσότερα έπεφταν αποκαμωμένα, παραδομενα στο ολέθριο τους τέλος.

Εκτός όλων των άλλων λοιπόν, εκτός των λίγων πια, των ελάχιστων που απόμειναν, δασών μας, θυσιάστηκαν και χιλιάδες ανυπεράσπιστα ζώα, στον βωμό του κυβερνητικού κέρδους, για να περάσει αυτή η εγκληματική επιλογή των ανεμογεννητριών.

Που το μόνο κέρδος που θα αποφέρει, είναι σε αυτές τις τρείς- τέσσερις γνωστές οικογένειες που θα αναλάβουν τη διαχείριση τους.

Ανάμεσα τους, όπως διαβάζω κι ο πεθερός του Γεραπετρίτη.

Κέρδος ασύλληπτο φυσικά, θα έχουν και οι κυβερνητικοί μιζαδόροι που θα βάλουν την υπογραφή τους.

Τα είχαμε δει όλα αυτά και στην προηγούμενη τετραετία, αυτής της κυβέρνησης.

Τα ζήσαμε τότε, στα Γεράνια όρη. Στην Βορεια Εύβοια, στην Αιγιαλεία, παντού.

Μα μυαλό δεν βάλαμε.

Δυστυχώς ναι, μυαλλό δεν βάλαμε.

Κάποιοι πια, θα πρέπει να ντρέπονται για το κακό που έκαναν.

Ήθελαν να δουν την Ελλάδα μπλέ.

Μες την βαθιά τους αυταπάτη, την είδαν.

Ας την θαυμάσουν τώρα και κόκκινη.

Κατακόκκινη, από τις πυρήνες εστίες.

Που τα πληρωμένα ντρόουνς, δημιούργησαν.

Προς εξυπηρέτηση των πιο αθλίων σκοπών, στην ιστορία της ανθρωπότητας.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Κάηκε η ψυχή μας.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Δεν θα σταθώ μόνο στους ενόχους, στο ότι μας εγκατέλειψαν όλοι μέσα στις πύρινες φλόγες, στο οτι δεν έχουμε εντολή κατάσβεσης.

Θα υπενθυμίσω τις σοβαρές ελλείψεις χρόνων στον τόπο μου και την ανευθυνότητα πολλών…

…Και εμείς οι πολίτες φέρουμε τεράστιες ευθύνες!

Ακόμη στην καμένη γη τα ξερά χόρτα αποτελούν άμεση απειλή!

ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΩΝ ΧΙΛΙΆΔΩΝ ΑΘΏΩΝ ΘΥΜΆΤΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΆ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ! ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΑΥΤΉ ΉΤΑΝ ΌΛΗ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΌΝΗΣΑΝ ΕΝ ΨΥΧΡΏ!

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ!

Αύγουστος 2021 – Αύγουστος 2022.

Ο μήνας μιας μαύρης επετείου θανάτου της ζωής για τη Βόρεια Εύβοια ξυπνά μνήμες οδυνηρές, γεμίζοντας τη ψυχή μας με αποκαΐδια και στάχτη.

Ναι στάχτη!

Ακόμη μυρίζει το λαβωμένο χώμα της μάνας μας γης, ακόμη ακούγονται σπαραχτικά τα ουρλιαχτά των ζώων που παραδόθηκαν μέσα στις μανιασμένες φλόγες της πύρινης κόλασης.

Βόρεια Εύβοια σήμερα μετράμε μόνο πληγές.

Θρήνος ζωής και αναπάντητα ερωτήματα στοιχειώνουν το λυκόφως της πραγματικότητας μας και τους εφιάλτες της ονειροδιάστασης κάθε ψυχής με ενσυναίσθηση.

Πυριφλεγέθων… όταν κάθε λέξη αναφωνεί χίλια και ανάμεικτα ασπρόμαυρα και χρωματιστά συναισθήματα σε ένα αφιέρωμα πόνου, ζωής και αναγέννησης.

Η κατάθεση ψυχής που ακολουθεί προσέχθηκε από εκλεκτούς του πνεύματος, από τους ελάχιστους τελευταίους ρομαντικούς.

Λίγοι άλλωστε έχουν την αρετή να ψυχανεμίζονται τα όσα με μαγεία απλώνει μέσα μας το θαύμα της λογοτεχνίας συντροφεύοντας και τις πιο δύσκολες στιγμές της ύπαρξης και αποστολής μας.

Όταν μάλιστα αυτά τα συναισθήματα, οι σκέψεις λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την καταστροφή αντλούνται από το νέκταρ μιας ιδιαίτερης συγγραφικής, ιστοριοδιφικής, γλαφυρής και μελωδικής πένας τότε δεν έχεις παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο της διανόησης με αγάπη και σεβασμό στη ζωή, σε κάθε είδος και μορφή ζωής!

Φίλε και συνεργάτη Δημήτρη Αποστόλου «Ελύμνιε» σε ευχαριστώ για αυτό που είσαι, σε ευχαριστώ για το φως σου, σε ευχαριστώ για τη μεγαλοσύνη και την απεραντοσύνη του νου σου, μα πάνω από όλα σε ευχαριστώ για την επιλογή σου να είμαι από τους πρώτους ανθρώπους που διηγήθηκες στοργικά τα όσα η δακρυσμένη καρδούλα σου αφουγκράστηκε όταν το φλογερό θηρίο κατέβαινε σαν άλλη λάβα πάνω από το Ελύμνιο της μυθικής, ιστορικής, λαογραφικής και πολυταξιδεμένης μας φιλίας!

Καλή αναγέννηση ΖΩΗ! Καλή αναγέννηση Ελύμνιε…

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ

«…ου και οι ρύακες αποσπάσματα αναφυσώσιν, όπη αν τύχωσι της γης »
( Πλάτωνος, Φαίδων )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου – « Ελύμνιος »
( Λυρικό αφιέρωμα στην πυρόπληκτη φύση της Λίμνης-Ευβοίας )
_._

Τον καταστροφικό ερχομό σου… με άσπρες και μαύρες τουλούπες καπνού, τον πήραμε είδηση πίσω απ’ τους λόφους του βορεινού μας ορίζοντα – σ’ ένα θερμό του Αυγουστιάτικου καύσωνα απογευματάκι, που το καλοκαιριάτικο κάμα κλωσούσε τ’ αυγά του κι’ έκανε – μπλάβα τη θάλασσα – να ανασαίνει βαριά!.. Τον καταστροφικό ερχομό σου…τον πήρανε στα φτερά τους αγγελιαφόροι ασθμαίνοντες τα πλήθος πουλιά και πετούμενα, μηνύτορες θλιβεροί – ζοφεροί προπομποί σου, για ‘κείνη την απόκοσμη πύρινη λαίλαπα που θ’ ακολουθούσε…
Κι’ αντιλαλούσαν, περίεργες πως – πανικόβλητες από ένστικτο οι φωνίτσες τους – για τον παραδεισένιο πριν από λίγο βιότοπο, που κοπαδιαστά σε ζευγάρια ζούσαν κι’ ασκούσαν τη μέριμνα της επώασης, είτε το μοίρασμα της τροφής στα λαίμαργα ανοιχτά στοματάκια των απόγονων νεοσσών τους… Κι’ ήρθες εσύ, ολέθρια φλόγα και πυρκαϊά, όχι σαν δώρο του Γίγαντα Προμηθέα στον άνθρωπο, αλλά σαν από εργαστήρι – κολαστήρι φωτιάς του υποχθόνιου κόσμου, που ξέφυγε του οργισμένου θαρρείς, χωλού σιδερά της φωτιάς, χθόνιου Ήφαιστου… Ναί!..ήρθες εσύ καταστροφική πυρκαϊά, με όλα εκείνα τα κακορίζικα χτυπήματα της ζωοκτονίας σε κάθε κύτταρο της ζωηφόρου πανίδας και της χλωρίδας… Στην μάνα μας Γη – τη Μεγάλη Μητέρα – και στην πανώρια ( πριν λίγο ) φύση της Λίμνης, που θητεύοντας εποχιακά σε κρύα και καύσωνες, ανασκιρτούσε κι’ ανασταινόταν αεί, σ’ ένα ερωτικό χαύνωμα, ανοίγοντας όλους τους πόρους της σε φυτά, ζώα κι’ ανθρώπους…Κι΄η λαμπρή – πανώρια φύση της Λίμνης, ήταν που χρόνια και χρόνια, ( καθώς από γεννησιμιού τη γνωρίσαμε ), χαμογελούσε εποχιακά στις πανέμορφες εξοχές και τους δροσερούς λιβαδότοπους, μ’ εκείνα τα ανθοφόρα μοτίβα – παλέττα πολύχρομη σ’ όλες τις αποχρώσεις της ίριδας. Κι’ η μαγευτική σου τρανή ομορφιά…μεγάλη Κυρά και μικρούλα κυρούλα μου Λίμνη, πλαισιωμένη απ’ το βελονοτό των πευκώνων σου θρόϊσμα, την ποικιλλόχρωμη ανθοφορία της βλάστησης, τους λεμονανθούς του Απρίλη και τη Μαγιάπριλη πασχαλιά, τα γιασεμιά και τ’ αγιόκλημα…όλα αυτά καλειδοσκόπιο θάμπος και ξεφάντωμα της καρδιάς και παραλήρημα αισθησιασμού…αεί ψυχική αλκή και γαλήνη!. Κι’ άϊ Κυράμ’, Κυράμ’… τ’ ήτανε ‘κείνη η επέλαση της φωτιάς…όταν γιγάντιες πύρινες γλώσσες – αχόρταγες, αδηφάγες αυτές – σαν όπως φίδια φλεγόμενα στον τροχό του Ιξίωνα, ανάψαν στις βορεινές πευκόφυτες κορυφές και κινήσαν καθοδικά στη βυζαντινή ρεματιά Καναλίων!.. . Τ’οχηματαγωγό – φεριμπότ, άνοιξε το πρωραίο στόμα του να «καταπιεί» σωστικά τους «πρόσφυγες» Ελύμνιους επιβάτες, που – θαρρείς, σαν όπως το ’22 στη Σμύρνη – συνοστίζονταν τώρα στο μικρό λιμανάκι της σωτηρίας τους…Το τοπίο αλλόκοσμο, ανατριχιαστικό, τραγικό και φοβίσιμο!.. Νά, τώρα λαμπαδιάσαν τα Καστριά!.. Νά, της φωτιάς πυρογένης αυτός, καίγεται ο Προφήτης Ηλίας!.. Κι’οι ανατολικοί μας « Ξερόβραχοι » – ( οι « Ελύμνιες Πέτρες » του Σοφοκλή ) επιστέφονται ( αλίμονο τώρα!..) « δοξαστικά » με λαίμαργες φλόγες… κι’ ο κοντινός Αη Νικόλας – χρόνια τοπόσημο της ναυτιλόμενης Λίμνης – καταρρέει, με καταπλάκωση στέγης… Κι’ αχ! ο χείμαρρος Καναλίων…Τί κάνετε μωρέεε!!!… ο χείμαρος Καναλίων!! η ρετσινάτη πνοή του πευκώνα – το πιο πολύτιμο χρόνια και χρόνια οξυγόνο της Λίμνης – τώρα Πυριφλεγέθων και Κωκυτός, παραδομένος στο αφηνίασμα της φωτιάς, αυτοπυρπολείται κι’ αυτοκτονεί!.. Οι κουκουβάγιες της νύχτας κι’ οι νυχτερίδες κι’ οι νυχτοκόρακες, οι μπακακοί κι’ ο γκιώνης – πάντα μοναχικός – που κλαίει τον αδερφό του ( και το δάσος τώρα μαζί ), εγκαταλείπουνε σαστισμένα την πύρινη παννυχίδα της ρεματιάς… Με το θρόϊσμα – όχι τώρα της φτέρης, του σχίνου, της κουμαριάς…αλλά με τον οδυρμό του μισγάγκειου καλαμιώνα, το τραγικό βογγητό του πευκώνα, της βελανιδιάς και του γερο-πλάτανου!.. Κι’ άϊ Κυράμ’ – Κυράμ’, Λίμνη – κυρούλα μου εσύ… να στέκεις κεραυνωμένη εκεί, σαν όπως μελένια Σελήνη στη δύση της, καπνισμένη, θολή και θλιβή…σαν όπως στο στίχο του ποιητή, μ’ εκείνο το « μελάγχρωμα το ανίατο » και το χαυνωτικό γλυκοΰπνι τ’ αντικρινού σου ημίθεου Ενδυμίωνα… . Στο φεριμπότ μέσα…πανζουρλισμός!.. Κόσμος, κοσμάκης και κόσμος… Οικογένειες, συγγενείς, φίλοι και γείτονες, τουρίστες ημεδαποί και αλλοδαποί, άγνωστοι και γνωστοί…γυναίκες μανάδες με τα μωρά, καροτσάκια κι’ανάπηροι, συνοδοί ευπαθών…νέοι, παιδιά σε κύκλου συνεύρεση μεταξύ ώριμης και εφηβικής παιδιάς, να βασανίζουνε τάμπλετς και κινητά, φωτογραφίζοντας ασταμάτητα απ’ τη θάλασσα την ενάλια πόλη π’ακινητούσε προσμένοντας, είτε κάποια βοήθεια…είτε το τέλος της!… Κι’εκείνα τα ομαδικά αλυχτήματα, σαστισμένα κι’ αυτά δυστροπούντων σκυλιών, που βασανιστικά σέρναν απ’ το λουρί οι δεσπότες τους, όλο κι’ ενέτειναν το βαρύ κλίμα προς μερικό πανικό – ωστόσο συγκρατημένο, από μια θλίψη διάχυτη… Το σκάφος προσέγγισε το αναστατωμένο από φλόγες και κάπνα Κοχύλι, να παραλάβει πυρόπληκτους…Τώρα οι φλόγες γλύφαν ηδονικά στους περίγυρους λόφους τις εξωχικές αγροικίες…πυρπολούσανε το Βαθύρεμα κι’ ακραγγίζαν – σαν όπως για αποτέφρωση – τα μνημούρια των «κεκοιμημένων» της Ελύμνιας γης τεθνεότων!..
« Γη Ελυμνία, απασέων πεφιλιμένη, νόστιμον ήμαρ »…( και τα Χάι Κου – επιτύμβια επιγράμματα – αινιγματικά της περίστασης…).
Mε το μουρμουρητό της μηχανής, τις καθαρές ανάσες του Ευβοϊκού και την αλλαγή του τοπίου, οι πολλές φωνές καταλάγιασαν και το σωτήριο « ΑΛΚΥΩΝ » εξέμεσε απ’ το κύτος του – σαν με ντισμπάρκο στην αποβάθρα – το πυρόπληκτο ανθρωπομάνι των Ελυμνίων στα φιλόξενα των Αιδηψίων Λουτρά, τόπο καταφυγής των αποδημούντων… Κι’ η αποβάθρα γέμισε με κοσμάκη και κόσμο…νέους εφήβους και γέρους δεινοπαθούντες μετά συνοδών… και γυναίκες μετά παιδιών, μετ’ αποσκευών και προχείρων ( όπως – όπως συμπράγκαλων )…και κλουβιά μετά φωνασκούντων πτηνών…και αλυχτούντων παράξενα οικόσιτων ζώων, μετά των λουριών κι’ αλυσίδων τους.!… . ( Παραλληλίζω : Σμύρνη του ’22…Η υποχώρηση, η πυρκαϊά, η καταστροφή!… Στις αποβάθρες…« συνοστισμός » ( ή γενοκτονία!..). Κάθε περίπτωση και μια μικρή ή μεγάλη σπαρακτική ιστορία! Λίγο μετά…στην Ελλάδα: « Αναζητήσεις μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού… ο Γιωργής Κιουμουρτζόγλου – 7 ετών – εθεάθη για τελευταία φορά στην εξώπορτα ενός φλεγόμενου αρχοντόσπιτου…έκτοτε τα ίχνη του χάνονται…όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…»… .
. « Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου, . σκύβω το κεφάλι στα μαρτυριά σου…»…
και δεν ξέρω γιατί έκανα εδώ αυτή τη θλιβή παρένθεση, όμως την άλλη μέρα της δικής μας μεταφοράς, ακούσαμε ( κι’ είδαμε – από τα φέις μπούκ αυτή τη φορά ), μια ανακοίνωση της Φιλοζωικής : «…σκυλάκι ράτσας γκριφόν-κανίς με λουρί και κολάρο, εθεάθη ν’ τριγυρνά πανικόβλητο μέσα στο πλήθος της αποβάθρας, γυρεύοντας τον ιδιοκτήτη του!.. όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…».

Η επιστροφή στο εγκαταλελειμμένο πυροπαθές Ελύμνιο την επόμενη μέρα, υπήρξε οδική, σ’ ένα τοπίο θλίψης κι’ απογοήτευσης… Καμμένα – απολιθωμένα δάση, δέντρα κεραυνωμένα – κατάπληκτα σαν ικεσία, μαυρίλα κι’ αποκαΐδια παντού… παντού μυρουδιά έντονη καψαλιού, πασπαλισμένη με σταχταρίδες κι’ εστίες ακόμη καπνίζουσες… Ακροβολισμένοι στρατιώτες σε σημεία του δρόμου – δασικοί επιτηρητές – παροπλισμένα βυτιοφόρα νερού, σ’αναμονή σταυροφόρων πυροσβεστών, μιας πιθανής ίσως αναζωπύρωσης…Εναερίστες του ρεύματος με παράξενα εργαλεία, μάχονταν στους πυλώνες!.. Μελαγχωλικοί στίχοι ενός παλιού λυρικού, μου ‘ρθαν στο νού μου…
« Το δάσος που λαχτάριζες όσπου να το περάσεις, τώρα να το ξεχάσεις, διαβάτη αποσπερνέ… Το πήρανε – για κοίταξε, στερνήν ανατριχίλα, τα πεθαμένα φύλλα… διαβάτη αποσπερνέ… ».
Η τραυματισμένη Λίμνη…καρτερική, με σταχτωμένα μαλλιά, θερμόπληκτη και χλωμή…μας έκανε θαρρείς τα παράπονά της, για τούτη την υποχρεωτική της « εκκένωση » και τη δική μας – ομοίως – « μεταδημότευση »… Όμως, τούτος ο τόπος, ο γεμάτος θάλασσα κι’ ουρανό…τούτος ο τόπος, ο γεμάτος ουράνια ευδοκία και προστασία προγονικών θεοτήτων…τούτος ο τόπος με προστασία και σκέπη της μεγάλης Μητέρας Παναγίας « Λιμνιάς »…με την δαψιλή ευλογία τεσσάρων Οσίων ( μοναδικότητα ζηλευτή στον Ελλαδικό χώρο )…τούτος ο Ελύμνιος τόπος… . . « αυτό που ήταν κάποτε…θα γίνει ξανά »…
…και πρέπει να γίνει…ξανά!..Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μας δωρήσαν τον «Φοίνικα» – το μυθικό εκείνο πουλί – που… καίγεται τραγικά, αλλά κι’ απ΄τις στάχτες του πάλι αναγεννιέται!..’Ετσι θα αναγεννηθεί και η Λίμνη!..και η καμμένη – λιπασμένη της από στάχτες γόνιμη Γη, μυθικά και γαμήλια, θα αναβλαστήσει ξανά…
«… κρόκον, τριφύλλι τρυφερό και φουντωμένα κρίνα !.. »
και θ’ ακουστεί ξανά ο αρχαίος Υμέναιος των Ελυμνίων Νυμφών – Δρυάδων κι’ Αμαδρυάδων – των πανάρχαιων δένδρων εκείνων…από ψυχές και ζωές κι’ από πνεύματα και πνοές…Νηρηίδων ωραίων – εξωτικών…των λιμνών και των ποταμών, των δασών, των δρυμών, των πευκώνων, των πλαταμώνων και των δρυών…τα ανέκαθεν ακριβά προικιά της Ελύμνιας φύσης!..
« Εκάς οι βέβηλοι »!..Και τα θρασίμια – φρικιά, « θεία δίκη » της φύσης, θα . ηττηθούν!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..κι’ οι μιαροί της φύσης καταστροφείς στα φρικαλέα ύδατα . της Στυγός θα βασανισθούν!.. . « Σκιές έρπουσες – νεκρόφιλοι και νεκρόσιτοι κι’ερεβομανείς και σκοταδιστές » . στις φλόγες του Πυριφλεγέθοντα και του δακρύβρεχτου Κωκυτού, « καρμικά » . θα παραδοθούν…μέχρι ν’αφανιστούνε παντοτεινά, στο τρομερό χωνευτήρι . του Τάρταρου!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..
Κι’ εμείς;…τί εμείς!.. Εμείς σ’ ευχαριστούμε αγαπημένη – φιλτάτη μας ΛΙΜΝΗ – « Μεγάλη Κυρά »…για ό,τι έδωσες μέχρι σήμερα στις γενιές που σε κατοικήσαμε… Εσύ « Κυρά » μου μας γέννησες, κι’ είδαμε και χαρήκαμε μαζί σου το φως…εσύ « Μεγάλη Κυρά μου » μας έδειξες τα καλούδια σου και μας χάρισες ό,τι πιο όμορφο παραμένει στον άνθρωπο – τα παιδικά μας χρόνια!… Με σένα μαζί μας « Κυρά μου » παίξαμε στις αυλές, διασκεδάσαμε σ’εκδρομές, κολυμπήσαμε στις ακρογιαλιές, μάθαμε γράμματα στα σχολειά σου, στις εκκλησιές και τα ξωκλησάκια σου φιάξαμε χαρακτήρα και τις ηθικές μας αρχές…
Ύστερα, διασκεδάσαμε, τραγουδήσαμε, ερωτευθήκαμε, παντρευτήκαμε…μαζί σου « Κυρά μου » ανοίξαμε το δρόμο των απογόνων – των κοινών απογόνων μας!..
Για τούτο τον κόσμο των δροσερών απογόνων κι’ αυριανών πολιτών σου, ετοίμασε πλέον τη νέα – καινούρια μορφή σου και ποθοπλάνταξε τις αβρές νέες ψυχές τους με το δικό σου πρελούντιο της ζωής, στη σφαίρα του καλού και του έντιμου…του όμορφου και τ’ ανθρωπινού… Κι’άμποτε!..άμποτε!.. η αυριανή πανώρια ομορφιά και το κάλος σου – σαν όπως αυτό που χρόνια τώρα μας γνώρισες – να συμβάλλει και στην ανάπλαση της ίδιας νέας γενιάς…για την δημιουργία ενός αναγεννημένου καλλίτερου κόσμου!..
Καλή αναγέννηση!..

Ερανισμοί : Ομήρου (Οδύσσεια), Πλάτωνος (Φαίδων ), Γιάννη Στεριόπουλου, Γιάννη Ρίτσου, . Ανδρέα Θωμά, Μιλτιάδη Μαλακάση, Οδυσσέα Ελύτη, Ιωάννη Ψάρρα, Γιώργου . Μπαλάνου, Μιχάλη Σταυρακάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Διαδίκτυο.

Via Γιώτα Δαυιδουλα Περήφανου

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η κατάργηση των επτά φορέων διαχείρισης περιoχών NATURA με ισάριθμες αποφάσεις του υφυπουργού κ. Γ. Αμυρά που δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ με Αρ. Φύλλου 6191 και ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου 2021 “δεν ήταν ένα απρόσμενο γεγονός, μια αιφνίδια είδηση που δημιουργεί αναστάτωση” σημειώνει το Ελληνικό Δίκτυο “Φίλοι της Φύσης”.

Όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ έχουν ληφθεί “υπόψη οι διατάξεις του ν. 4685/2020 “Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις” (Α’ 92) και ειδικότερα των άρθρων 27 και 43 αυτού”.

Οι πρώτοι επτά φορείς –αναμένεται και δεύτερο “κύμα“– που καταργούνται είναι:

Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας
Εθνικό Πάρκο Σχινιά, Μαραθώνα, Υμηττού και Νοτιοανατολικής Αττικής
Δέλτα Έβρου και Σαμοθράκης
Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου
Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου
Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Αγράφων, κοιλάδας Αχελώου και Μετεώρων
Εθνικός Δρυμός Ολύμπου

“Οι αρμοδιότητές των φορέων που καταργούνται μεταφέρονται στον υπερ– συγκεντρωτικό Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), η διοίκηση του οποίου ορίζεται από την κυβέρνηση, χωρίς τη συμμετοχή και την εκπροσώπηση της τοπικής κοινωνίας, όπως ισχύει σήμερα με τους φορείς διαχείρισης.

Παράπλευρες απώλειες θα είναι οι συνθήκες και η απώλεια θέσεων εργασίας στους φορείς διαχείρισης που καταργούνται”, λέει το Δίκτυο.

Οι “Φίλοι της Φύσης” θεωρούν ότι με την κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών το φυσικό περιβάλλον θα υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο και επαναλαμβάνουν την πρόσκληση του 2013:

“Καλεί τους φορείς, τους συλλόγους, και τα κινήματα των πολιτών να συντονίσουν τους αγώνες τους για την προστασία του φυσικού–αστικού περιβάλλοντος, του ελληνικού τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας”.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ