Όσοι έχετε δένδρα στις αυλές των σπιτιών σας και απολαμβάνετε τη δροσιά και την ομορφιά τους, ακούτε τα τιτιβίσματα των πουλιών ανάμεσα στα φύλλα τους, χαίρεστε τα βράδια του χειμώνα το πιο ωραίο, μελωδικό κονσέρτο με τον αέρα, που περνά μέσα από τα κλαδιά και τα φύλλα τους, αναπνέετε και ζείτε με το οξυγόνο, που παράγουν, τιμείστε τα όσο μπορείτε τώρα, αγαπήστε τα, φυλάξτε τα στη μνήμη σας!

Αύριο, δεν θα είναι παρά μαύρα κουφάρια, θύμησες μιας ζωής, που χάθηκε άδοξα, ανυπεράσπιστα, ανέντιμα!

…Και όσο για τα ζώα και τα πουλιά, που καίγονται κι ας μην ακούμε την κραυγή απόγνωσής τους κι ας μη νιώθουμε την αγωνία τους κι ας μη βλέπουμε τη σάρκα τους να κατασπαράζεται από τις φλόγες υποφέροντας, κάποτε θα καταλάβουμε πως και η δική τους ζωή έχει μεγάλη αξία, ουσία και νόημα!

Κάθε χρόνο, ο ίδιος πόνος!

Κάθε καλοκαίρι, ο ίδιος θρήνος!

Για τα οικόπεδα, για τις ανεμογεννήτριες, για το κέρδος και υποτίθεται για την ανάπτυξη!

Αλίμονο!

Κάποιος, κάτι πρέπει να καεί, μορφές ζωής να αφανιστούν, η φύση να καταστραφεί για να εισπράξουμε, να κερδίσουμε τι;

Θλίψη! Μόνο θλίψη!

Πολύ σύντομα θα ψάχνουμε εγκυκλοπαίδειες και φωτό, για να μην ξεχνάμε πως ήταν δέντρα και φυτά…

… Και εμείς, άντε και θα έχουμε κάποιες μνήμες…

Τα παιδιά και τα εγγόνια μας όμως, θα ψάχνουν πληροφορίες στο διαδίκτυο, πως ήταν η γη πριν τις ανεμογεννήτριες και τα ηλιακά πάνελ…

Σκεφτομαστε να φτιάξουμε ένα άλμπουμ με φωτό…

Ατελειωτος Πόνος και Οργή, που δεν μπορούν να περιγραφουν πλέον με λόγια…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Γιατί καίγεται το πράσινο και τα σπίτια των ανθρώπων μισή ώρα από το κέντρο της Αθήνας;

Γιατί εκατομμυρια ζώα καίγονται ζωντανά εδώ και δυο μέρες;

Πως είναι δυνατόν, ενώ υπήρχαν σαφείς προειδοποιήσεις, με καύσωνα και ισχυρούς ανέμους, να παρουσιάζεται αυτή η εικόνα ενός διαλυμένου κρατικού μηχανισμού;

Γιατί άφησαν ξανά τους ανθρώπους μόνους τους;

Γιατί για άλλη μια χρονιά πυροσβέστες και αστυνομικοί ρίχνονται στο μέτωπο με νεροπίστολα;

Όχι, η απάντηση δε μπορεί να είναι ότι φωτιές υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Όχι, τέσσερα χρόνια μετά αφού κυβέρνησαν, μετά από την καταστροφή στην Αττική και στην Εύβοια κι ενώ υποσχέθηκαν κοσμογονικές αλλαγές, αναδιοργάνωση, πρότυπους αντιπυρικούς σχεδιασμούς.

Όχι, δεν γίνεται να αποδεχτούμε ότι ο ρόλος της κυβέρνησης είναι να κάθεται και να παρατηρεί περιμένοντας να καεί ότι καίγεται για να εξαγγείλει αποζημιώσεις της πλάκας.

ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΑ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΠΟΔΑ …

ΕΧΑΣΑΝ ΤΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΕΧΤΙΣΑΝ ΜΕ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΙΔΡΩΤΑ…

ΜΕΡΟΔΟΥΛΙ ΜΕΡΟΦΑΙ…

ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΙΔΙΑ…

ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΟΣΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ… ΤΟΣΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ…

ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΑΝ ΑΛΟΓΑ…

ΚΑΗΚΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΖΩΑ…

ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΟΞΥΓΟΝΟΥ…
ΛΙΓΟ ΠΡΑΣΙΝΟ…

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΣΟ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΓ-ΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ…

ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΜΑΖΙ…

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΣΙΠΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ…

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΑΨΕΤΕ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΤΕ…

ΑΝ ΤΟ ΚΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΨΟΥΝ ΦΕΤΕΣ, ΦΟΝΙΑΔΕΣ…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Οι πυρινες γλωσσες σάρωνουν στη κυριολεξία το νησι επί εννέα ολοκληρες μερες.

Ο Κρατικος μηχανισμός στην πυρά για τι μεγαλύτερο Ολοκαύτωμα που έχει προκληθεί ποτέ στα χρονικά.

Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κηρύχθηκε ολόκληρο το νησί.

Στο πέρασμα τους κατεκαψαν ανυπολογιστο αριθμό ζώων, χιλιαδες στρέμματα δασων Natura, στάνες, σπίτια, επιχειρήσεις και ξενοδοχειακες εγκαταστάσεις.

Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο των εθελοντων διασωστων που υποστηρίζουν οτι υπάρχει ελπίδα, όσο βλέπουν τα ζώα τους δάσους ζωντανά…

Τέτοιους Ανθρώπους, τέτοια Παλικάρια χρειαζόμαστε, για να πάμε μπροστά! Μια Ανάσα Χαράς μέσα στη μαυρίλα μας!

Η φωτιά που κατακαιει την Ρόδο επι εννεα ολοκληρες μερες ασταμάτητα, συνέπεσε με την εποχή γέννησης των ελαφιών…

Πολλά από τα αμοιρα ζώα χάθηκαν στην λαίλαπα της φωτιάς.

Όσα ελάφια και αλλά άγρια ζώα γλυτωσαν και περασαν σε ακαγο μέρος, χρειάζονται νερό.

Βάλτε δοχεία νερου όπου νομίζετε ότι θα πανε ελάφια και αλλά ζωα.

Ενημερωθείτε για την σωστή διατροφή των πυροπληκτων ζωων.

Αξίζει να μεταδοθει η έκκληση βοήθειας.

Το οφείλουμε στις ζωές που κάηκαν και που δεν θα γεννηθούν.

Γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς οι άνθρωπο.

Υπάρχουν και τα ζώα και αυτά κατά βάσιν την πλήρωσαν με την ζωή τους, όπως πάντα σε μια πυρκαγιά.

Αυτά τα πλάσματα είναι το μέλλον μας!

Χωρίς εκείνα, θα σβήσουμε και εμείς κάποτε…

Βίντεο: Stergos Sentonas

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Κάηκε η ψυχή μας.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Δεν θα σταθώ μόνο στους ενόχους, στο ότι μας εγκατέλειψαν όλοι μέσα στις πύρινες φλόγες, στο οτι δεν έχουμε εντολή κατάσβεσης.

Θα υπενθυμίσω τις σοβαρές ελλείψεις χρόνων στον τόπο μου και την ανευθυνότητα πολλών…

…Και εμείς οι πολίτες φέρουμε τεράστιες ευθύνες!

Ακόμη στην καμένη γη τα ξερά χόρτα αποτελούν άμεση απειλή!

ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΩΝ ΧΙΛΙΆΔΩΝ ΑΘΏΩΝ ΘΥΜΆΤΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΆ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ! ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΑΥΤΉ ΉΤΑΝ ΌΛΗ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΌΝΗΣΑΝ ΕΝ ΨΥΧΡΏ!

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ!

Αύγουστος 2021 – Αύγουστος 2022.

Ο μήνας μιας μαύρης επετείου θανάτου της ζωής για τη Βόρεια Εύβοια ξυπνά μνήμες οδυνηρές, γεμίζοντας τη ψυχή μας με αποκαΐδια και στάχτη.

Ναι στάχτη!

Ακόμη μυρίζει το λαβωμένο χώμα της μάνας μας γης, ακόμη ακούγονται σπαραχτικά τα ουρλιαχτά των ζώων που παραδόθηκαν μέσα στις μανιασμένες φλόγες της πύρινης κόλασης.

Βόρεια Εύβοια σήμερα μετράμε μόνο πληγές.

Θρήνος ζωής και αναπάντητα ερωτήματα στοιχειώνουν το λυκόφως της πραγματικότητας μας και τους εφιάλτες της ονειροδιάστασης κάθε ψυχής με ενσυναίσθηση.

Πυριφλεγέθων… όταν κάθε λέξη αναφωνεί χίλια και ανάμεικτα ασπρόμαυρα και χρωματιστά συναισθήματα σε ένα αφιέρωμα πόνου, ζωής και αναγέννησης.

Η κατάθεση ψυχής που ακολουθεί προσέχθηκε από εκλεκτούς του πνεύματος, από τους ελάχιστους τελευταίους ρομαντικούς.

Λίγοι άλλωστε έχουν την αρετή να ψυχανεμίζονται τα όσα με μαγεία απλώνει μέσα μας το θαύμα της λογοτεχνίας συντροφεύοντας και τις πιο δύσκολες στιγμές της ύπαρξης και αποστολής μας.

Όταν μάλιστα αυτά τα συναισθήματα, οι σκέψεις λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την καταστροφή αντλούνται από το νέκταρ μιας ιδιαίτερης συγγραφικής, ιστοριοδιφικής, γλαφυρής και μελωδικής πένας τότε δεν έχεις παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο της διανόησης με αγάπη και σεβασμό στη ζωή, σε κάθε είδος και μορφή ζωής!

Φίλε και συνεργάτη Δημήτρη Αποστόλου «Ελύμνιε» σε ευχαριστώ για αυτό που είσαι, σε ευχαριστώ για το φως σου, σε ευχαριστώ για τη μεγαλοσύνη και την απεραντοσύνη του νου σου, μα πάνω από όλα σε ευχαριστώ για την επιλογή σου να είμαι από τους πρώτους ανθρώπους που διηγήθηκες στοργικά τα όσα η δακρυσμένη καρδούλα σου αφουγκράστηκε όταν το φλογερό θηρίο κατέβαινε σαν άλλη λάβα πάνω από το Ελύμνιο της μυθικής, ιστορικής, λαογραφικής και πολυταξιδεμένης μας φιλίας!

Καλή αναγέννηση ΖΩΗ! Καλή αναγέννηση Ελύμνιε…

ΠΥΡΙΦΛΕΓΕΘΩΝ

«…ου και οι ρύακες αποσπάσματα αναφυσώσιν, όπη αν τύχωσι της γης »
( Πλάτωνος, Φαίδων )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου – « Ελύμνιος »
( Λυρικό αφιέρωμα στην πυρόπληκτη φύση της Λίμνης-Ευβοίας )
_._

Τον καταστροφικό ερχομό σου… με άσπρες και μαύρες τουλούπες καπνού, τον πήραμε είδηση πίσω απ’ τους λόφους του βορεινού μας ορίζοντα – σ’ ένα θερμό του Αυγουστιάτικου καύσωνα απογευματάκι, που το καλοκαιριάτικο κάμα κλωσούσε τ’ αυγά του κι’ έκανε – μπλάβα τη θάλασσα – να ανασαίνει βαριά!.. Τον καταστροφικό ερχομό σου…τον πήρανε στα φτερά τους αγγελιαφόροι ασθμαίνοντες τα πλήθος πουλιά και πετούμενα, μηνύτορες θλιβεροί – ζοφεροί προπομποί σου, για ‘κείνη την απόκοσμη πύρινη λαίλαπα που θ’ ακολουθούσε…
Κι’ αντιλαλούσαν, περίεργες πως – πανικόβλητες από ένστικτο οι φωνίτσες τους – για τον παραδεισένιο πριν από λίγο βιότοπο, που κοπαδιαστά σε ζευγάρια ζούσαν κι’ ασκούσαν τη μέριμνα της επώασης, είτε το μοίρασμα της τροφής στα λαίμαργα ανοιχτά στοματάκια των απόγονων νεοσσών τους… Κι’ ήρθες εσύ, ολέθρια φλόγα και πυρκαϊά, όχι σαν δώρο του Γίγαντα Προμηθέα στον άνθρωπο, αλλά σαν από εργαστήρι – κολαστήρι φωτιάς του υποχθόνιου κόσμου, που ξέφυγε του οργισμένου θαρρείς, χωλού σιδερά της φωτιάς, χθόνιου Ήφαιστου… Ναί!..ήρθες εσύ καταστροφική πυρκαϊά, με όλα εκείνα τα κακορίζικα χτυπήματα της ζωοκτονίας σε κάθε κύτταρο της ζωηφόρου πανίδας και της χλωρίδας… Στην μάνα μας Γη – τη Μεγάλη Μητέρα – και στην πανώρια ( πριν λίγο ) φύση της Λίμνης, που θητεύοντας εποχιακά σε κρύα και καύσωνες, ανασκιρτούσε κι’ ανασταινόταν αεί, σ’ ένα ερωτικό χαύνωμα, ανοίγοντας όλους τους πόρους της σε φυτά, ζώα κι’ ανθρώπους…Κι΄η λαμπρή – πανώρια φύση της Λίμνης, ήταν που χρόνια και χρόνια, ( καθώς από γεννησιμιού τη γνωρίσαμε ), χαμογελούσε εποχιακά στις πανέμορφες εξοχές και τους δροσερούς λιβαδότοπους, μ’ εκείνα τα ανθοφόρα μοτίβα – παλέττα πολύχρομη σ’ όλες τις αποχρώσεις της ίριδας. Κι’ η μαγευτική σου τρανή ομορφιά…μεγάλη Κυρά και μικρούλα κυρούλα μου Λίμνη, πλαισιωμένη απ’ το βελονοτό των πευκώνων σου θρόϊσμα, την ποικιλλόχρωμη ανθοφορία της βλάστησης, τους λεμονανθούς του Απρίλη και τη Μαγιάπριλη πασχαλιά, τα γιασεμιά και τ’ αγιόκλημα…όλα αυτά καλειδοσκόπιο θάμπος και ξεφάντωμα της καρδιάς και παραλήρημα αισθησιασμού…αεί ψυχική αλκή και γαλήνη!. Κι’ άϊ Κυράμ’, Κυράμ’… τ’ ήτανε ‘κείνη η επέλαση της φωτιάς…όταν γιγάντιες πύρινες γλώσσες – αχόρταγες, αδηφάγες αυτές – σαν όπως φίδια φλεγόμενα στον τροχό του Ιξίωνα, ανάψαν στις βορεινές πευκόφυτες κορυφές και κινήσαν καθοδικά στη βυζαντινή ρεματιά Καναλίων!.. . Τ’οχηματαγωγό – φεριμπότ, άνοιξε το πρωραίο στόμα του να «καταπιεί» σωστικά τους «πρόσφυγες» Ελύμνιους επιβάτες, που – θαρρείς, σαν όπως το ’22 στη Σμύρνη – συνοστίζονταν τώρα στο μικρό λιμανάκι της σωτηρίας τους…Το τοπίο αλλόκοσμο, ανατριχιαστικό, τραγικό και φοβίσιμο!.. Νά, τώρα λαμπαδιάσαν τα Καστριά!.. Νά, της φωτιάς πυρογένης αυτός, καίγεται ο Προφήτης Ηλίας!.. Κι’οι ανατολικοί μας « Ξερόβραχοι » – ( οι « Ελύμνιες Πέτρες » του Σοφοκλή ) επιστέφονται ( αλίμονο τώρα!..) « δοξαστικά » με λαίμαργες φλόγες… κι’ ο κοντινός Αη Νικόλας – χρόνια τοπόσημο της ναυτιλόμενης Λίμνης – καταρρέει, με καταπλάκωση στέγης… Κι’ αχ! ο χείμαρρος Καναλίων…Τί κάνετε μωρέεε!!!… ο χείμαρος Καναλίων!! η ρετσινάτη πνοή του πευκώνα – το πιο πολύτιμο χρόνια και χρόνια οξυγόνο της Λίμνης – τώρα Πυριφλεγέθων και Κωκυτός, παραδομένος στο αφηνίασμα της φωτιάς, αυτοπυρπολείται κι’ αυτοκτονεί!.. Οι κουκουβάγιες της νύχτας κι’ οι νυχτερίδες κι’ οι νυχτοκόρακες, οι μπακακοί κι’ ο γκιώνης – πάντα μοναχικός – που κλαίει τον αδερφό του ( και το δάσος τώρα μαζί ), εγκαταλείπουνε σαστισμένα την πύρινη παννυχίδα της ρεματιάς… Με το θρόϊσμα – όχι τώρα της φτέρης, του σχίνου, της κουμαριάς…αλλά με τον οδυρμό του μισγάγκειου καλαμιώνα, το τραγικό βογγητό του πευκώνα, της βελανιδιάς και του γερο-πλάτανου!.. Κι’ άϊ Κυράμ’ – Κυράμ’, Λίμνη – κυρούλα μου εσύ… να στέκεις κεραυνωμένη εκεί, σαν όπως μελένια Σελήνη στη δύση της, καπνισμένη, θολή και θλιβή…σαν όπως στο στίχο του ποιητή, μ’ εκείνο το « μελάγχρωμα το ανίατο » και το χαυνωτικό γλυκοΰπνι τ’ αντικρινού σου ημίθεου Ενδυμίωνα… . Στο φεριμπότ μέσα…πανζουρλισμός!.. Κόσμος, κοσμάκης και κόσμος… Οικογένειες, συγγενείς, φίλοι και γείτονες, τουρίστες ημεδαποί και αλλοδαποί, άγνωστοι και γνωστοί…γυναίκες μανάδες με τα μωρά, καροτσάκια κι’ανάπηροι, συνοδοί ευπαθών…νέοι, παιδιά σε κύκλου συνεύρεση μεταξύ ώριμης και εφηβικής παιδιάς, να βασανίζουνε τάμπλετς και κινητά, φωτογραφίζοντας ασταμάτητα απ’ τη θάλασσα την ενάλια πόλη π’ακινητούσε προσμένοντας, είτε κάποια βοήθεια…είτε το τέλος της!… Κι’εκείνα τα ομαδικά αλυχτήματα, σαστισμένα κι’ αυτά δυστροπούντων σκυλιών, που βασανιστικά σέρναν απ’ το λουρί οι δεσπότες τους, όλο κι’ ενέτειναν το βαρύ κλίμα προς μερικό πανικό – ωστόσο συγκρατημένο, από μια θλίψη διάχυτη… Το σκάφος προσέγγισε το αναστατωμένο από φλόγες και κάπνα Κοχύλι, να παραλάβει πυρόπληκτους…Τώρα οι φλόγες γλύφαν ηδονικά στους περίγυρους λόφους τις εξωχικές αγροικίες…πυρπολούσανε το Βαθύρεμα κι’ ακραγγίζαν – σαν όπως για αποτέφρωση – τα μνημούρια των «κεκοιμημένων» της Ελύμνιας γης τεθνεότων!..
« Γη Ελυμνία, απασέων πεφιλιμένη, νόστιμον ήμαρ »…( και τα Χάι Κου – επιτύμβια επιγράμματα – αινιγματικά της περίστασης…).
Mε το μουρμουρητό της μηχανής, τις καθαρές ανάσες του Ευβοϊκού και την αλλαγή του τοπίου, οι πολλές φωνές καταλάγιασαν και το σωτήριο « ΑΛΚΥΩΝ » εξέμεσε απ’ το κύτος του – σαν με ντισμπάρκο στην αποβάθρα – το πυρόπληκτο ανθρωπομάνι των Ελυμνίων στα φιλόξενα των Αιδηψίων Λουτρά, τόπο καταφυγής των αποδημούντων… Κι’ η αποβάθρα γέμισε με κοσμάκη και κόσμο…νέους εφήβους και γέρους δεινοπαθούντες μετά συνοδών… και γυναίκες μετά παιδιών, μετ’ αποσκευών και προχείρων ( όπως – όπως συμπράγκαλων )…και κλουβιά μετά φωνασκούντων πτηνών…και αλυχτούντων παράξενα οικόσιτων ζώων, μετά των λουριών κι’ αλυσίδων τους.!… . ( Παραλληλίζω : Σμύρνη του ’22…Η υποχώρηση, η πυρκαϊά, η καταστροφή!… Στις αποβάθρες…« συνοστισμός » ( ή γενοκτονία!..). Κάθε περίπτωση και μια μικρή ή μεγάλη σπαρακτική ιστορία! Λίγο μετά…στην Ελλάδα: « Αναζητήσεις μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού… ο Γιωργής Κιουμουρτζόγλου – 7 ετών – εθεάθη για τελευταία φορά στην εξώπορτα ενός φλεγόμενου αρχοντόσπιτου…έκτοτε τα ίχνη του χάνονται…όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…»… .
. « Προσκυνώ τη χάρη σου λαέ μου, . σκύβω το κεφάλι στα μαρτυριά σου…»…
και δεν ξέρω γιατί έκανα εδώ αυτή τη θλιβή παρένθεση, όμως την άλλη μέρα της δικής μας μεταφοράς, ακούσαμε ( κι’ είδαμε – από τα φέις μπούκ αυτή τη φορά ), μια ανακοίνωση της Φιλοζωικής : «…σκυλάκι ράτσας γκριφόν-κανίς με λουρί και κολάρο, εθεάθη ν’ τριγυρνά πανικόβλητο μέσα στο πλήθος της αποβάθρας, γυρεύοντας τον ιδιοκτήτη του!.. όποιος γνωρίζει κάτι, παρακαλείται να…».

Η επιστροφή στο εγκαταλελειμμένο πυροπαθές Ελύμνιο την επόμενη μέρα, υπήρξε οδική, σ’ ένα τοπίο θλίψης κι’ απογοήτευσης… Καμμένα – απολιθωμένα δάση, δέντρα κεραυνωμένα – κατάπληκτα σαν ικεσία, μαυρίλα κι’ αποκαΐδια παντού… παντού μυρουδιά έντονη καψαλιού, πασπαλισμένη με σταχταρίδες κι’ εστίες ακόμη καπνίζουσες… Ακροβολισμένοι στρατιώτες σε σημεία του δρόμου – δασικοί επιτηρητές – παροπλισμένα βυτιοφόρα νερού, σ’αναμονή σταυροφόρων πυροσβεστών, μιας πιθανής ίσως αναζωπύρωσης…Εναερίστες του ρεύματος με παράξενα εργαλεία, μάχονταν στους πυλώνες!.. Μελαγχωλικοί στίχοι ενός παλιού λυρικού, μου ‘ρθαν στο νού μου…
« Το δάσος που λαχτάριζες όσπου να το περάσεις, τώρα να το ξεχάσεις, διαβάτη αποσπερνέ… Το πήρανε – για κοίταξε, στερνήν ανατριχίλα, τα πεθαμένα φύλλα… διαβάτη αποσπερνέ… ».
Η τραυματισμένη Λίμνη…καρτερική, με σταχτωμένα μαλλιά, θερμόπληκτη και χλωμή…μας έκανε θαρρείς τα παράπονά της, για τούτη την υποχρεωτική της « εκκένωση » και τη δική μας – ομοίως – « μεταδημότευση »… Όμως, τούτος ο τόπος, ο γεμάτος θάλασσα κι’ ουρανό…τούτος ο τόπος, ο γεμάτος ουράνια ευδοκία και προστασία προγονικών θεοτήτων…τούτος ο τόπος με προστασία και σκέπη της μεγάλης Μητέρας Παναγίας « Λιμνιάς »…με την δαψιλή ευλογία τεσσάρων Οσίων ( μοναδικότητα ζηλευτή στον Ελλαδικό χώρο )…τούτος ο Ελύμνιος τόπος… . . « αυτό που ήταν κάποτε…θα γίνει ξανά »…
…και πρέπει να γίνει…ξανά!..Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μας δωρήσαν τον «Φοίνικα» – το μυθικό εκείνο πουλί – που… καίγεται τραγικά, αλλά κι’ απ΄τις στάχτες του πάλι αναγεννιέται!..’Ετσι θα αναγεννηθεί και η Λίμνη!..και η καμμένη – λιπασμένη της από στάχτες γόνιμη Γη, μυθικά και γαμήλια, θα αναβλαστήσει ξανά…
«… κρόκον, τριφύλλι τρυφερό και φουντωμένα κρίνα !.. »
και θ’ ακουστεί ξανά ο αρχαίος Υμέναιος των Ελυμνίων Νυμφών – Δρυάδων κι’ Αμαδρυάδων – των πανάρχαιων δένδρων εκείνων…από ψυχές και ζωές κι’ από πνεύματα και πνοές…Νηρηίδων ωραίων – εξωτικών…των λιμνών και των ποταμών, των δασών, των δρυμών, των πευκώνων, των πλαταμώνων και των δρυών…τα ανέκαθεν ακριβά προικιά της Ελύμνιας φύσης!..
« Εκάς οι βέβηλοι »!..Και τα θρασίμια – φρικιά, « θεία δίκη » της φύσης, θα . ηττηθούν!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..κι’ οι μιαροί της φύσης καταστροφείς στα φρικαλέα ύδατα . της Στυγός θα βασανισθούν!.. . « Σκιές έρπουσες – νεκρόφιλοι και νεκρόσιτοι κι’ερεβομανείς και σκοταδιστές » . στις φλόγες του Πυριφλεγέθοντα και του δακρύβρεχτου Κωκυτού, « καρμικά » . θα παραδοθούν…μέχρι ν’αφανιστούνε παντοτεινά, στο τρομερό χωνευτήρι . του Τάρταρου!.. . « Εκάς οι βέβηλοι »!..
Κι’ εμείς;…τί εμείς!.. Εμείς σ’ ευχαριστούμε αγαπημένη – φιλτάτη μας ΛΙΜΝΗ – « Μεγάλη Κυρά »…για ό,τι έδωσες μέχρι σήμερα στις γενιές που σε κατοικήσαμε… Εσύ « Κυρά » μου μας γέννησες, κι’ είδαμε και χαρήκαμε μαζί σου το φως…εσύ « Μεγάλη Κυρά μου » μας έδειξες τα καλούδια σου και μας χάρισες ό,τι πιο όμορφο παραμένει στον άνθρωπο – τα παιδικά μας χρόνια!… Με σένα μαζί μας « Κυρά μου » παίξαμε στις αυλές, διασκεδάσαμε σ’εκδρομές, κολυμπήσαμε στις ακρογιαλιές, μάθαμε γράμματα στα σχολειά σου, στις εκκλησιές και τα ξωκλησάκια σου φιάξαμε χαρακτήρα και τις ηθικές μας αρχές…
Ύστερα, διασκεδάσαμε, τραγουδήσαμε, ερωτευθήκαμε, παντρευτήκαμε…μαζί σου « Κυρά μου » ανοίξαμε το δρόμο των απογόνων – των κοινών απογόνων μας!..
Για τούτο τον κόσμο των δροσερών απογόνων κι’ αυριανών πολιτών σου, ετοίμασε πλέον τη νέα – καινούρια μορφή σου και ποθοπλάνταξε τις αβρές νέες ψυχές τους με το δικό σου πρελούντιο της ζωής, στη σφαίρα του καλού και του έντιμου…του όμορφου και τ’ ανθρωπινού… Κι’άμποτε!..άμποτε!.. η αυριανή πανώρια ομορφιά και το κάλος σου – σαν όπως αυτό που χρόνια τώρα μας γνώρισες – να συμβάλλει και στην ανάπλαση της ίδιας νέας γενιάς…για την δημιουργία ενός αναγεννημένου καλλίτερου κόσμου!..
Καλή αναγέννηση!..

Ερανισμοί : Ομήρου (Οδύσσεια), Πλάτωνος (Φαίδων ), Γιάννη Στεριόπουλου, Γιάννη Ρίτσου, . Ανδρέα Θωμά, Μιλτιάδη Μαλακάση, Οδυσσέα Ελύτη, Ιωάννη Ψάρρα, Γιώργου . Μπαλάνου, Μιχάλη Σταυρακάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Διαδίκτυο.

Via Γιώτα Δαυιδουλα Περήφανου

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Εκατονταδες χιλιάδες ζώα που κάπως μπόρεσαν να γλυτώσουν από τις φλόγες, έχουν μετακινηθεί σε κοντινές ή μακρινές περιοχές που δεν γνωρίζουν.

Εξαντλημένα, αναζητούν πόρους ζωής.

Δεν γνωρίζουν πού να βρουν τροφή, δεν γνωρίζουν πού να βρουν νερό, δεν γνωρίζουν πού να φωλιάσουν, να κρυφτούν, να ξεφύγουν από τους πάνοπλους που έχουν χόμπυ να τα δολοφονούν.

Θα ενδιαφερθεί κανείς, τουλάχιστον για τις περιφέρειες που τα αποκαμωμένα πυρόπληκτα ζώα και πτηνά είναι ο κρίκος για την συνέχιση της ζωής την επόμενη μέρα??

Με τις φλόγες να έχουν κατακάψει και ακόμη να καίνε την Ελλάδα και την καταστροφή σε δασικές εκτάσεις, αλλά και στην άγρια πανίδα να είναι ανεπανόρθωτη ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το ΥΠΕΝ να βγει εντολή για καθολική απαγόρευση θήρας σε όλη την επικράτεια και όχι μόνο στις καμένες εκτάσεις, όπως συνηθίζεται, αλλά και στις όμορες περιφέρειες αυτών για τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Όσο και αν οι κυνηγοί το ονειρεύονται, ας μην εξολοθρεύσουμε όσα ζώα έχουν καταφέρει να γλυτώσουν από τις φλόγες.

Όλα αυτά τα ζώα θα ψάξουν να βρουν καταφύγιο όχι μόνο στις αμέσως γειτονικές περιοχές αλλά και σε πιο μακρινά μέρη όπου δεν έχουν επιμολυνθεί από τις στάχτες των καμένων περιοχών.

Η εντολή να βγει ΑΜΕΣΑ, γιατί η κυνηγετική περίοδος ξεκινάει σε σχεδόν δύο εβδομάδες και ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τη φύση και το περιβάλλον!

Καλούμε το Υπουργείο να σταθεί επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων, έστω και αργά!

Ολη η Ελλάδα θα πρεπει να εξαιρεθει, εξαιτιας της τεραστιας οικολογικής καταστροφης.

Αν πραγματικα οι συμπολιτες μας αγαπουν τον τοπο τους και δεν θελουν να παιξουν τα παιχνιδια καποιων λιγων, θα πιεσουν με ολα τα μεσα.

…Και οι πολιτικοι οταν απειλουνται να χασουν ψηφους, κανουν το αυτονόητο.

Ας μην αποτελειωσουμε την πανιδα της Ελλάδας.

Ξερουμε πολυ καλά πως οι ρυθμιστές της φύσης δεν σεβονται την απαγορευση και κυνηγουν στα καμμενα.

Το εκαναν στην Παρνηθα, στην Εύβοια, το κανουν παντου!!!

Μονο η καθολικη απαγορευση μια για παντα θα σωσει την πανιδα.

Φιλοι και ακόλουθοι του Κινήματος, ας αντιδρασουμε!!!

Κοινοποιουμε!!!

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ- Η ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ

Προς :Κατερίνα Σακελλαροπούλου-Κυριάκο Μητσοτάκη -Υπουργό και Υφυπουργούς ΥΠΕΝ

Οι Φορείς και οι Πολίτες που υπέγραψαν την έκκληση και απαίτηση από την Πολιτεία να σώσει ο, τι απόμεινε από την καταστροφή . Αποδείξτε την ευαισθησία σας στη πράξη και όχι με λόγια

Η Επιστολή και οι Υπογράφοντες

Για ακόμη ένα καλοκαίρι γινόμαστε μάρτυρες των καταστροφικών πυρκαγιών που προξενούν τόσα δεινά στη χώρα μας ,στα ζώα, στη Φύση και την Βιοποικιλότητα αλλά φυσικά και στους κατοίκους και τις περιουσίες των πυρόπληκτων περιοχών.

Αυτή τη στιγμή συνεχίζει να καίει η φωτιά εντός του πυρήνα του Εθνικού Πάρκου της Δαδιάς στον Έβρο, ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Ευρώπης, περιοχή Natura με παρθένο Δάσος,πνεύμονας οξυγόνου της Χώρας μας που φιλοξενεί σπάνια είδη πανίδας & χλωρίδας.

Υπάρχουν ήδη μαρτυρίες για χιλιάδες νεκρά καμμένα αγρια ζώα στο οδόστρωμα του οδικού Δικτύου Αλεξανδρούπολης – Ορεστιάδας.

Δυστυχώς, και φέτος παρατηρούμε την αδυναμία των αρχών να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις πυρκαγιές, με συνέπεια τον αγωνιώδη θάνατο χιλιάδων ζώων, (οικόσιτα, αδέσποτα, αλλά κυρίως η άγρια πανίδα.) Ακόμα και όσα ζώα καταφέρουν να επιβιώσουν χάνουν μέλη της οικογένειας τους,τη φωλιά τους, την τροφή τους και δυσκολεύει κατά πολύ η αναπαραγωγή τους.

Το κυνήγι, είτε νόμιμο και λαθραίο, είναι μια πρακτική, η οποία συμβάλλει σημαντικά στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος και στον θάνατο ακόμη περισσότερων ζώων.

Κάνουμε έκκληση να απαγορευτεί το κυνήγι σε όλες τις πυρόπληκτες περιοχές της τελευταίας διετίας, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στην άγρια πανίδα και χλωρίδα να ανακάμψουν.

Ζητάμε από το ΥΠΕΝ να συμπεριλάβει χωρίς διαπραγματεύσεις και παλινωδίες στη νέα ρυθμιστική, εντολή αν όχι για καθολική απαγόρευση θήρας σε όλη την επικράτεια, την ρητή απαγόρευση της στις καμένες εκτάσεις, αλλά και στις όμορες περιφέρειες αυτών για τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Η απαγόρευση της θήρας σε καμένες εκτάσεις δεν αρκεί καθώς τα ζώα θα ψάξουν να βρουν καταφύγιο σίγουρα στις αμέσως γειτονικές περιοχές, αλλά και σε πιο μακρινά μέρη, όπου όμως είναι πιο ευάλωτα ως νεοφερμένα στην περιοχή.

Η προστασία των ζώων, και μάλιστα αυτή της άγριας ζωής, είναι στοιχείο Πολιτισμού και Προόδου μιας κοινωνίας.

Ας σταθούμε όλοι κι όλες μας στο ύψος των περιστάσεων και τα ζώα, η ελληνική Φύση μαζί με τις μελλοντικές γενιές θα μας ευγνωμονούν.

Η Φυση Πρέπει Επιτέλους Να Αναπνεύσει Για Να Μπορέσουμε Όλα Τα Πλάσματά Της Να Επιβιώσουμε .

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Π.Ε.ΕΚ.Π.Ε
ΦΙΛΟΖΩΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΛΑΪΜΑ, Κομοτηνή
LiberAnimal Greece
Πρόεδρος Αειφόρουμ ,Δρ Δημήτριος Καλαϊτζίδης,
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΣΚ. ΛΟΥΤΡΩΝ ΛΕΣΒΟΥ
ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ – ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ Το Δελφίνι
Ομάδα Δράσης Μαθητών για την προστασία των ζώων- Δίκτυο Τέχνης και Δράσης
Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Κέρκυρας
Vegan Life NGO.
Ελένη Τζιρτζιλάκη nomadikiarxitektoniki.net
ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ , Xαιδάρι
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία
Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ)
Πανελλήνια Ένωση Κατά της Κακοποίησης των Ζώων
Πανελλαδική Φιλοζωική Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (80 σύλλογοι)
ΜΙΚΡΟΓΕΩΓΡΑΦΙΕΣ,
Πράσινη Αριστερά , Δημητρακόπουλος Θέμης
DreamDancers
Κριτων Αρσενης , βουλευτής
Αρχιπέλαγος , Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας
Ελληνικός Σύλλογος Προστασίας Ιπποειδών
Ομάδα Διάσωσης και Υπεράσπισης Ζώων
Liber Life Rhodos
Ιππόθεσις
Ζωοφιλική Ομοσπονδία Σωματείων Αττικής κ Σαρωνικού
Περιβαλλοντική Οργάνωση iSea ,
Οικολογική Ομάδα Ροδόπης,
Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκη,
ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ 3Β Ο ΑΡΓΟΣ
Φιλοζωικός, ανθρωπιστικός κ πολιτιστικός σύλλογος Ορχομενού
vegan22greece
Φιλοζωικό Σωματείο Λήμνου
ΠΗΓΑΣΟΣ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΡΑΦΗΝΑΣ ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ
Φιλοζωικό Σωματείο Εορδαίας Αδέσποτη Στοργή
ANASA Ecocommunity project
Σύλλογος Προστασίας Ζωων Ι. Π Μεσολογγίου η Ελπιδα
Αχαϊκος Σύλλογος για τη Μέριμνα των Ζωων
Φιλοζωίκο σωματείο Μεριμνω
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Δημήτρης Λ. Καράμπαλης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών,
Αθανάσιος Αγγελίδης
Σταύρος Σαράπης, Βιολόγος
Amfie Ioannidou
ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
Γεωργία Μπάρμπα
Τακλής Χρήστος ,
Κατσιαβαρα χριστινα
Κορόνα Σκαλαφουρη
Γιώργος Γρηγοριάδης
Ευαγγελία Γκόγκου
Μαρία Κανταρακη
Κωστουλα Δημητροπουλου
ΆΡΤΕΜΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Φερτάκης Γιώργος
Γεωργιου Σοφια
Δημόπουλος Γεώργιος
Παναγιώτα Δαυιδούλα Περήφανου
Ουράνια Γκότση
Ifigenia Mataraga
Εύη Θεοδώρου
Αθανασιος Κυριτσης
Κανάρη Σοφία
John Eutuxiadis
Αγγελική Τσιόδρα
sakis marinos
Άννα Τοσούνογλου
adamantia xiridou
Τσαμπανακη Γωγώ
ΜΠΕΛΕΓΡΗ ΣΟΦΙΑ
Γεωργια Θεοδοσιάδου
Φανη Καραβα
Τσιμπλουλη Αγγελική
Ελεανα Παπαγιάννη
ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Κουλαλη Λιτσα
Στάμου Μαρία
Βαρβάρα Μπριλακη
Πανταζοπουλος Κώστας
Πατρικάκου Ελένη
Πατρικάκου Ελένη
Χάμη Μαρία
Νινα Ποτουριδη
Ntina vasilakakou
Ντίνα βασιλακακου
ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΣΣΑΡΑ
ΕΡΝΕΣΤΙΝΑ ΟΠΠΙΟ
Σπηλιοπούλου Δήμητρα
Νέλλα Γιατράκου
Αλάτση Ιφιγένεια
Γρηγοριαδου Αφροδιτη Αλεξανδρα
ΑΝΝΑ ΒΑΛΒΗ
Δελακοβία Σταματική
Κούρτη Κατερίνα
Εμμανουήλ Μπιστας
Νικόλας Παυλωφ
Μαριάννα Διακογιάννη
Μπουκουβάλας Ανδρέας
Takis Giannakopulos
Αθηνά Χόντου
Μαρία Μουρκογιάννη
ZΑΖΑ. ΕΥΘΑΛΙΑ
Μαριλένα Ψαρούλη
Taxmaxidou Eirini
Ελένη γαλανη
ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΡΗ
ΕΛΕΝΗ ΜΑΡΙΕΤΑ ΡΙΖΑΚΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ
Μαρκοπουλου Ανδρομαχη
ΣΟΦΙΑ ΑΠΕΡΓΗ
ΤΣΑΠΟΥΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
Ολγα ρουσσου
Πέτρος νιαρχάκος
Ζεπατου ευγενια
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΥΚΙΔΗΣ
Ελισάβετ Τζανη
ΙΩΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ
Στυλιανή Γαβαλά
Μπάτσιου Μαγδαληνή.
Αθανασία
δημητρα καφαλτζη
Μελίνα Οικονόμου
Σεβαστακη Ιωαννα
Θεόδωρα ρουμπιδου
Μαρία Αθανασια σχισμενου
Fani Chatziioannou
Φωφη Χατζηιωαννου
Ορέστης Κατσούλης
Αργυροκαστρίτης Μιχαήλ
Πολατογλου Γιώργος
Χρύσα Ευθυμιάδου
Vagelis Vakan
Ευάγγελος Κασάπης
Μαρινα Ραγκούση
Αναστασία Εσεπαλίδου
Γιαννοπουλου Χριστινα
Κατερινα Μ.
Αγγελική Αϊδίνη
Χριστουδη στεφανια
Αλίκη Ευσταθίου
Αντώνιος Θεοδωρόπουλος
Tulie Alexander
Δαφνη Πετρόπουλου
Λουκία Μπούφη
Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος
Georgia Paspaliari
Σοφία Λαμπροπούλου
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΓΑΛΙΑΝΟΥ
Μαρία Κολεύρη
Πετρισλη Κωνσταντια
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ
Χαρά Κολοκούτσα
Μιχάλης Γαροφαλάκης
Αλέξανδρος Κουτσιουμπας
eva alexi
BERENIKH LANTG
Ευαγγελία Μανθογιάννη
Παπαδόπουλου Σόφια
Μητροπούλου Αναστασία
Πάτυ Βεκρη
Sofia Rousou
Νίκη Παπακώστα
Κολιαδήμα Αντιγόνη
ΜΑΡΙΝΑ ΧΕΚΙΜΙΔΗ
Εμμανουελα Κουγιουμουτζη
Νίνα Αμπγκαριάν
Ασημένια Γαφάρη
Μαρια κατσικατσου
Φιλίτσα ΚΟΡΜΠΑ
Αναστασια Κούρτη
Βασιλική ΚΟΡΜΠΑ
Χριστινα Βασιλοπουλου
Γεωργία Κουτσοσιμου
Ιωαννα σιδερη
Νίνα Αμπγκαριάν
Παναγιώτα Φραγκιάδου
Koka maria
Μαγδαληνη Τεπελιδη
katerina chryssou
Κωνσταντίνα Βασιλακάκου
Ελένη Λυτινάκη
Aspasia Dimou
Δημήτριος Κυριακούλης
Χαρα Ανδρουλάκη
Ευη Μπουζακη
Eleni Tsaprouni
Βασιλική Μαγα’ί’τη
Χατζηβασιλειάδου Φανή
Σπύρος Κ. Ντουράκης
Αρετη Τουρλακη
Φροσω Ζαφειρη
Σταματίνα Δρίτσα
Εύα Λάππα
Λευτέρης Λαππας
Βασιλειος Κολιματσης
Ευαγγελία Δεληγιαννη
Βασιλειος Κολιματσης
Marinou Aikaterini
Ηλέκτρα Πορφύρη
NIKOLAOS SAMARAS
ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΜΠΡΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΕΒΑΤΗ
Μαρία Κατσικάκη
Petsiou Alexia
Ανδρεακου Παναγιωτα
Παναγιώτα-Νεφέλη Σκεύα
Παρασκευη Ρεσβανη
Nicola Mckeown
Ιλεάνα Μανουά
Μυρτώ Σγούρου
Ηλίας Αγγελοππουλος
Χαρούλα Σαμαρά
Κωνσταντίνα Αθανασοπουλου
Ευα Πιπλιδου
Βασιλικη παπαναστασιου
Ευφροσυνη Γεροβασιλειου
Φακή Ασημίνα
Αποστολοπούλου Νικη
Σοφία Καρακώστα
ΛΙΟΥΜΗ ΙΣΙΔΩΡΑ
Χριστίνα Νοτο
Καπλανελη Ελπιδα
Ελένη Χατζηγρηγορίου
Λεμονιά Ηλιοπούλου
Μαρια Αργυροπουλου
Ilias Karamichalis
Ιάσων Λαζαρίδης
Eirini kritsotaki
Μαρία Κληματζδά
ΑΝΔΡΟΥΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ιδιωτης
OURANIA kanellou
Nektaria sofianou
Σωτήριος Γιαννόπουλος
Αγγελική Καραγιώργου
Βασίλης Παπαδόπουλος
Καρνουσκου ιωαννα
Τερψιχορη Γεωργιλη
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΣΕΡΤΟΠΟΥΛΟΥ
Γκόγκα Μαρίνα
Αννα Χαμαρτου
Αναστασία Τσαρσιλή
Ελενη Φουντουλακη
Αθήνα Τ.
Kristina Brevik Kefalourou
Δώρα Γαζή
ΖΟΛΙΝΔΑΚΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ
ΖΕΤΤΑ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΥ
Φραγκισκάκη Ζάννα
Χρυσούλα Βαρδάκη
Παπαδοπουλου Μαρίνα
Μελίνα Νικολαΐδη
ΕΡΝΕΣΤΙΝΑ ΟΠΠΙΟ
Ourania Didaskalou
Κορίνα Παπανικολάου
Σπανάκη Λασκαρινα
ΑΝΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Μαίρη Δετοράκη
Ελένη Δετοράκη
Τσοπανελης Θοδωρής
Βανδώρου Κατερίνα
Ειρήνη
Ξανθούλα Λέκκα
ελενη κανετάκη
Ελένη Ζάχαρη
Wiggly Tail
Χρυσή Δούλη
Ντόρα Δεδοπουλου
Δέσποινα Μπαλή
Iwanna Tsaroucha
Σοφία Παπαθανασίου
Nijos chaskos
Margarita margelh
Μαρία Σκαπινάκη
Βιδάλης Γιάννης
Μαρία Παπακωνσταντίνου
Liana P
ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
ΑΝΤΩΝΙΑ ΓΙΑΝΝΑΡΗ
Ιωαννιδης Γεώργιος
Eleni drosaki
Μαρίνα Τελή
Μαρία Τσολιάκου
Καλλιόπη Καρελιωτη
Κατερίνα Σκλάβου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
ALEXANDRA MANOUARIDOU
Δέσποινα Σπανούδη
Δεδουση Ελένη
Ρουβα Ράνια
ΑΡΓΥΡΌΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
Παπαδοπούλου Γεωργία
Κωνσταντίνος Αποστολίδης
Σοφία Μπαντή
ΠΕΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
Ελευθερία Κωνσταντινιδου
Dionysia Tz.
Spyros Piperas
Νικολετος Χαράλαμπος
Christina Palapani
Κωνσταντινος Τσόγιας
βαγγελης
ΕΛΕΝΗ ΠΑΤΕΡΑ
Ηλίας Αλεξόπουλος
Στελλα Σκουφογλου
Βοϊβόνδας Νικόλαος
Francis Theodora
Φρανσίς Γεώργιος
Τσαβδαριδου Αναστασία
Μπαταγιαννης Γιώργος
ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ξανθούλα Γκόγκου
ΗΛΙΑΔΟΥ ΜΑΙΡΗ
Ειρήνη
ΣΦΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Nikol Liakostavrou
Αντώνιος Σκλαβούνος
Ursula Weiher
Ωραια Μιχαλοπουλου
Γεώργιος Σωτηρίου
Ήλια Ιατρού
Παναγιώτης Κολυβάς
Ιουστίνη
Θεοδωρίδου Ελένη
Κατια Αγγελοπουλου
Βαγγελης Στογιαννης
Anna Maria Meidani
Νέστωρ Ζύγρας
ΠΑΝΑΓΙΏΤΑ ΜΠΡΑΜΗ
Χρηστος Δημητρίου
Βασίλης Καββαδίας
Γαλογαυρα Αναστασία
Αιβαλιωτου Μαρθα
Τσατσά Ελένη
Αγγελική Δαμανακη
Γιάννης Γεφυροπουλος
Κώστας Σιουρούνης
Πολίτης
ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΑΜΠΑΖΗ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΑΠΚΑ
Βασιλικη Γεωργαλλίδη
Άννα Κιούση
Καλλιγερου Γρηγορία
ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ , ΥΠΕΝ
ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Κωσταντινα Κουτσοθαναση
ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ
ΚΑΤΩΠΟΔΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Γεώργιος Καραμαλέγκος
ΦΡΕΣΣΑ ΓΕΩΡΓΙΑ
Ιωάννα Σκαρλίγκου
Spiros Georgiou
Σάλτα Γεωργία
Ιωάννα Αυγερινού
Μαργαρίτα κρεμμύδα
Vasiliki Vasileioyk
Βελιτζελου Ακτίνα,
ΝΙΚΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Αντιγόνη Γκούρα
Μαρία Ρούκου
Ελίζα Επισκόπου
Nikol Liakostavrou
Καρεττα Μαριλενα
Anna Tsaliki
Annie Annie
Τάκης Γιαννακόπουλος
Stella Nausicaa
Χαρά Τσακίρη
Eirini Drag
Ειρήνη Κοτζαμπασακη του δημητρίου

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ζητάμε συγγνώμη, αν παραλείψαμε κάποιον/α/ο, μπορουμε φυσικά να συμπληρώσουμε τη λιστα ακομη και με νέες υπογραφές.

ΠΗΓΗ:

https://www.facebook.com/563339617020622/posts/5462205150467353/

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

“Μόνο τάμα στην Τήνο δεν έχω κάνει για να βρω πληροφορίες για την φωτιά στη Βάλια Κάλντα.

Ναι, υπάρχει φωτιά σε εξέλιξη στον ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΥΜΟ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ.

Τα σκατοκάναλα; Γαργάρα. Οι ειδήσεις στο διαδίκτυο; Αφού ψάξεις τρεις χιλιάδες αποτελέσματα.

Κατάφερα να μάθω ότι αρχικά σβήστηκε και πολύ πρόσφατα έγινε ξανά αναζωπύρωση.

Με κάθε επιφύλαξη οι πληροφορίες, γιατί όπως είπα, ΓΑΡΓΑΡΑ.

Ίσως επειδή είναι μικρή ακόμα. Ίσως επειδή περιμένουν να κάψει πρώτα ΜΕΡΙΚΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ για να ασχοληθούν.

Να γίνει σαν την Δαδιά. Έναν από τους σημαντικότερους οικότοπους της ΕΥΡΩΠΗΣ.

Καταφύγιο για το σύνολο σχεδόν των αρπακτικών πτηνών της ευρωπαϊκής ηπείρου.

ΠΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΡΑ.

Είναι δύσβατες οι περιοχές. λέει. Δεν υπάρχουν δρόμοι να περάσουν τα οχήματα, λέει.

Γιατί τόσες δεκαετίες κανείς δεν σκέφτηκε, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΝΟΙΑΣΤΗΚΕ, να κάνει μια ρημάδα αντιπυρική ζώνη γύρω από τα σημαντικότερα δάση της χώρας.

Αλλά ποιος χέστηκε; Τι κι αν αφανίζονται χιλιάδες ζωές; Δέντρα, θηλαστικά, πουλιά;

Τι κι αν τα απάτητα βουνά γίνουν στάχτη; Τι κι αν στερέψουν τα ποτάμια; Τι κι αν ο κόσμος γίνει ένα ατελείωτο ΓΚΡΙ, ΓΚΡΙ, ΓΚΡΙ;

Τι κι αν τα εγγόνια σας θα βλέπουν τα δέντρα μόνο ζωγραφιστά; “Τι είναι αυτό γιαγιά;” “Α, αυτά παιδί μου υπήρχαν κάποτε και τα λέγανε δέντρα.”

Σημασία έχει μην καεί μόνο κανένας άνθρωπος, άντε και σπίτι.

ΣΤ’ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ, δε πα να γίνουν στάχτη.

Εσείς που ορίζετε τις τύχες των ανθρώπων.

Δεν είστε μόνο άχρηστοι. Δεν είστε μόνο ανίκανοι. Δεν είστε μόνο ηλίθιοι.

ΕΙΣΤΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ.

ΔΕΝ θα ξεχάσουμε.

ΔΕΝ θα συγχωρήσουμε.

Και μπορεί τώρα να είμαι απλά μία εκ των τριών γραφικών που ασχολούνται με μη-trendy ζητήματα όπως τα ζώα, τα δέντρα, τα πουλιά, τα βουνά.

Αύριο όμως, κανείς δεν ξέρει τι γίνεται.”

Via Maria Kalaitzidou

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η χώρα που οι πυλες της κολασης του Δάντη άνοιξαν για τους ανθρώπους και τα ζωα της…

Ο κόσμος απλώς παρακολουθεί με οργή και απόγνωση τις φωτιές να ξεσπουν η μια μετα την άλλη…

Οι μαχητές πυροσβέστες και οι εθελοντές διασωστες είναι κουρασμένοι…

Κοιτάζουν αβοήθητοι τις στάχτες των δέντρων,

που καλύπτουν παντού τα αψυχα κορμιά των καμένων ζωων και τους δρόμους.

Μα πως μπόρεσαν τοσες ζωές να γίνουν κομμάτια?

Που η φύση αγαπούσε? Τέτοια μοναδικά, σπανια είδη?

Πως θα μπορούσαν οι ουρανοί να γίνουν κόκκινοι και μαύροι?

Δεν πέφτει μια βροχή παντου, να πάρει τη σταχτη και το θάνατο?

Η ξηρασία και η ζέστη δεν είναι το μονο που θα επακολουθησουν, αλλά και οι πλημμύρες κατά τη διάρκεια του Φθινοπώρου και του Χειμώνα.

Τρια σημάδια της εγ-κληματικης αλλαγής.

Οι ακτίνες του ήλιου σταματησαν να θρεφουν την άγρια ​​ζωή.

Αλλά άνοιξαν τις πόρτες της κόλασης και οι φλόγες ανέβηκαν στα ύψη.

Αυτό είναι ένα σημάδι οτι πλησιαζει το τέλος των ημερών…

Για όσους κατοικούν σε αυτό το υπέροχο μέρος???

Οι ραγισμένες καρδιές χτυπούν, η κατήφεια κυριαρχεί απο την ελπίδα.

Οι ψυχές εκατομμυρίων ζωων στοιχειώνουν τους ξερους θάμνους που εχουν απομείνει απο το πανελλαδικο ολοκαύτωμα.

Αναπαυθειτε εν’ ειρήνη αθώα μας πλασματα,
που ζούσατε ήρεμα στα δάση ολης της χωρας!

Σας αγαπάμε ΟΛΑ ανεξαιρέτως!

Ειναι τόσο σπαρακτικό να σας βλέπουμε να καίγεστε ζωντανά και αβοηθητα!

Η ανθρώπινη κακία έχει νικήσει.

Το μεγαλύτερο μέρος της γενιάς σας έχει φύγει.

Το σώμα σας χάθηκε, αλλά το πνεύμα σας είναι ζωντανό.

Ανατέλλει στα αστέρια, κοιτάζοντας πίσω σε εμάς.

Προσευχή είναι ο αγώνας.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η φωτογραφία με τις καμμένες ξαπλώστρες από την παραλία Βατερων Λέσβου, απεικονίζει όλο το αίσχος της εγκληματικής, άχρηστης και επικίνδυνης σπείρας που λυμαίνεται την Ελλάδα και τους πολίτες της, ανθρωπους και ζωα αυτήν τη στιγμή!!!

Κανένας δεν …θυμώνει???

Κανένας δεν αγανακτεί???

Τι άλλο πρέπει να συμβεί, για να αποδώσει ο λαός την τιμωρία του στους εγκληματίες???

Πότε θα τους τιμωρήσει???

Ποια είναι η Λαική οργή για το Ολοκαυτωμα και τη Γενοκτονια ανθρωπων και ζωων στη χωρα μας???

Για το βιαστή Λιγδιαρη ξεσηκώθηκε όλη η Ελλάδα και δεν περνάει μέρα που να μην υψώνεται ένα πανό για αυτό το κτήνος.

Για την καταστροφή του περιβάλλοντος που αφορά όλους μας, δεν κουνιέται φύλλο.

Τι περιμένουμε??? Να κυκλοφορούμε με μάσκες οξυγόνου??? Τότε θα ξεσηκωθούμε???

Το μόνο που φοβούνται είναι η Λαική εξεγερση!!!

Η έκρηξη του Λαικού αισθήματος που σιγοβράζει!!!

Τις πλατείες και τα λαικά δικαστήρια φοβούνται!!!

ΔΩΣΤΕ ΤΑ!!! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ???!!!

Στο αναθεμα και στο πυρ το εξωτερο όσοι ΣΚΟΡΠΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ στους Ανθρώπους, στα Ζωα, στην Φύση και στην πανίδα του τόπου.

Το καρμα δεν ξεχνά. Ολοι εμείς δεν ξεχνουμε και δεν συγχωρουμε.

Έρχονται τα ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ για όσα ελεεινά πράττουν…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Κανείς δεν μπορεί να λησμονήσει, να διαγράψει από την μνήμη του εκείνη των αποφράδα μαύρη ημέρα της 23 ης Ιουλίου 2018.

Τον εφιάλτη…

Οπου εξαιτίας μιάς ανεξέλεγκτης πυρκαγιάς έχασαν την ζωή τους και απανθρακώθηκαν 104 αθώοι άνθρωποι και εκατοντάδες χιλιάδες δυσμοιρα ζώα της αστικής και άγριας πανίδας.

Μια ανείπωτη εθνική τραγωδία .

Εξαιτίας εγκληματικών διαχρονικών παραλείψεων, σφαλμάτων ολιγωρίας και σοβαρών παραλείψεων των αρμόδιων οργάνων του κράτους, που στοίχισαν την ζωή σε συνανθρώπους μας και ζωακια κάθε ηλικίας που τα κορμιά τους κάηκαν ολοζώντανα.

Υπαίτιοι όσοι αδειοδότησαν τις τελευταίες δεκαετίες την παράνομη δόμηση σε κοινόκτητους χώρους στην παραλία στον αιγιαλό σε δασώδεις εκτάσεις, αποστερώντας την μοναδική διέξοδο διαφυγής σε ανθρώπους και ζώα, που αλλόφρονες έσπευσαν να σωθούν, αλλά κάηκαν κυριολεκτικά σαν τα ποντίκια.

Ολόκληρες οικογένειες διποδων και τετράποδων ξεκληρίσθηκαν.

Πέραν των υλικών ζημιών κατοικιών και περιουσιών που χάθηκαν.

Κυρία υπαίτια η σπεύσασα να αποποιηθεί τις ευθύνες της πρωην Κυβέρνηση, που σε ενα συμβάν έκτακτης ανάγκης δεν κατόρθωσε ως είχε καθήκον να περιορίσει την μαινόμενη και επεκταθείσα φωτιά ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής, ο Υπουργός Πολιτικής Προστασίας, ο επικεφαλής της Τροχαίας που χειρίστηκε εσφαλμένα την κυκλοφορία στην Λεωφόρο Μαραθώνος και λιγότερο οι εκπρόσωποι της ΤΑ, που δεν έδωσαν σωστές κατευθύνσεις απεγκλωβισμού και δεν διοχέτευσαν σωστά τα οχήματα και τους ανθρώπους με τραγικό ερασιτεχνικό εγκληματικό ανεύθυνο χειρισμό .

Όλα αυτά στοίχισαν την ζωή σε 103 ανθρώπους και ανυπολογιστου αριθμού εμβιων όντων που κατοικούσαν στην περιοχή μεσα στα δάση και στην ευρύτερη περιοχή, δεσποζομενων και αδέσποτων ψυχών, θύματα της κρατικής ανικανότητας αδράνειας και αβελτηρίας.

Καθυστέρησαν να σηκωθούν και να επιχειρήσουν τα πυροσβεστικά αεροπλάνα.

Πέραν από την νομική, χρειάζεται και ηθική δικαίωση για τα θύματα και τις οικογένειές τους, να αποζημιωθούν αστικά για την ψυχική οδύνη τους για την άδικη απώλεια των προσφιλών προσώπων τους.

Η Δικαιοσύνη οφειλε να πράξει στο ακέραιο το χρέος της, χωρίς συγκάλυψη η εκπτώσεις.

Με σημαντική καθυστέρηση για τον προσδιορισμό της δίκης, ακόμη δεν έχουν απολογηθει όσοι διώνονται για κακουργηματικά αδικήματα.

Να διωχθούν όλοι ανεξαιρέτως οι υπαίτιοι αυτής της εκατόμβης για κακουργηματική ανθρωποκτονία με πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο.[Άρθρο 299ΠΚ]

Διότι όφειλαν να προβλέψουν το καταστροφικό αποτέλεσμα της ολιγωρίας τους.

Ενδεχόμενος δόλος υπάρχει, όταν ο δράστης προβλέπει από την πράξη του ότι θα προκληθεί ένα αξιόποινο αποτέλεσμα, όπως προαναφερθείσα περίπτωση θάνατος μεγάλου αριθμού συνανθρώπων μας και ζωων και δεν απέχει από την ενέργεια του αυτή αποδεχόμενος έτσι το αποτέλεσμα.

Διαφέρει δε από την ενσυνείδητη αμέλεια, κατά το ότι σε αυτήν ο δράστης δεν αποδέχεται το αξιόποινο αποτέλεσμα, αλλά από απερισκεψία ενεργεί, αφού πιστεύει ότι σε τελική ανάλυση θα το αποφύγει.

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου οφειλε να προσβάλλει με άσκηση ενδίκου μέσου το παραπεμπτικό βούλευμα πλημμεληματικής δίωξης.

Να ειχε αποδοθεί ορθή Δικαιοσύνη, χθες…

Η κρατική μηχανή αποδείχθηκε ανίκανη για την κατάσβεση μιας φονικής πυρκαγιάς .

Η υπόθεση δεν προσφέρεται για πολιτικό ρεβανσισμό.

Κανεις δεν τιμωρηθηκε παραδειγματικά.

Δεν φυλακισθηκαν οι υπεύθυνοι που με κυνισμό αντιμετωπίζουν ένα ολοκαύτωμα .

Δεν πληρωσαν για τα εγκλήματα τους.

Δεν κατασχεθηκαν οι περιουσίες τους.

Δεν δημευτηκαν του υπαίτιου Δημοσίου.

Δεν υπάρχει κανενα κράτος δικαίου . Είναι εντελώς ανυπαρκτο.

Γι’ αυτό το κακό λίγο έλειψε να επαναληφθεί με τις μεγάλες πυρκαγιές στην Βαρυμπόμπη και στην Πεντέλη.

Τα εγκλήματα συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Οι ένοχοι πήραν προαγωγή και όσοι δεν πήραν πατάνε επάνω στα θύματα για να πάρουν προαγωγή.

Η μαύρη μέρα της επετείου στο Μάτι, ανήκει στη Μαύρη Βίβλο των δεινών μας.

Το γεγονός, στις κομματικές καλενδες του βαθεως κράτους.

Το πενθος, ο πόνος, η θλίψη, η οργή και η απογοήτευση, στον ανεκφραστο πλέον λαό ανθρωπων και ζώων της χωρας μας, εθισμένο στην κακοτυχία του, σαν πεπρωμένο, ταυτισμενο με την ύπαρξη του.

Από τις λίγες φορές στη ζωή μας,που το μέγεθος της καταστροφής ξεπερνούσε και την πιο αρρωστημένη φαντασία.

Δεν ξεχνάμε… Δεν συγχωρούμε…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ