Στης γης τη γωνιά, στου Saint-Tropez το ησυχαστήριο,
έφυγε η Brigitte, θρύλος της ομορφιάς και της φιλοζωίας για το τελευταίο της ταξίδι στο Φως της αιωνιότητας.

Μα όχι μόνο στα φώτα της οθόνης ζούσε.

Τα μάτια της αγκάλιαζαν κάθε ψυχή που μιλούσε χωρίς λόγια.

Στα ζώα, φίλους σιωπηλούς, αφιέρωσε τη ζωή της.

Τα χάιδευε με καρδιά ανοιχτή.

Τα προστάτευε με θάρρος αλύγιστο.

Κι όταν ο κόσμος θρηνεί τη μορφή της,
τα πουλιά ψιθυρίζουν στον άνεμο το όνομά της

Οι γάτες τρίβονται στα πέλματα της ανάμνησής της.

Και τα σκυλιά κοιμούνται ήσυχα, ξέροντας πως κάποιος τους αγαπούσε.

Στο φως της οθόνης έλαμψε σαν αστέρι,
μα στην καρδιά της χτυπούσαν φτερά και πατουσάκια μικρά.

Κάθε ψίθυρος, κάθε γουργούρισμα, κάθε ουρά που κουνιέται,
ήταν τραγούδι που άκουγε με αγάπη αληθινή.

Έφυγες, θρύλε της ομορφιάς,
μα η φωνή σου μένει στα πάρκα και τα λιβάδια,
στα πουλιά, στα σκυλιά, στις γάτες που σιωπούν στο Φως σου.

Κι όσο τα ζώα τρέχουν, πετούν, παίζουν,
η μνήμη σου τα κρατά ζωντανά,
σαν ένα αιώνιο χάδι, σαν μια απαλή υπόσχεση:

Κανένα πλάσμα μόνο του πια

Ποτέ ξανά.

Αιωνία η αγάπη σου, αιωνία η μνήμη σου, Brigitte.

Αιωνία η μνήμη της,
σε κάθε ουρά, σε κάθε φτερό,
σε κάθε χνουδωτό φίλο που η καρδιά της ποτέ δεν ξέχασε.

Βίντεο: Monsieur Seby

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ