Στάθηκα δίπλα στο κρεβάτι σου χθες το βράδυ.

Ηρθα να ρίξω μια ματιά.

Έβλεπα ότι έκλαιγες.

Δυσκολεύτηκες να κοιμηθείς.

Σου γκρίνιαζα απαλά καθώς έσφιζες ένα δάκρυ.

“Εγώ είμαι, δεν σε άφησα, είμαι καλά, είμαι καλά, είμαι εδώ. ”

Ήμουν κοντά σου στο πρωινό.

Σε είδα να χύνεις το τσάι.

Σκεφτόσουν τις πολλές φορές.

Τα χέρια σου έφτασαν σε μένα.

Ήμουν μαζί σου στα μαγαζιά σήμερα.

Τα χέρια σου πονούσαν.

Λαχταρούσα να πάρω τα δέματα σου.

Μακάρι να μπορούσα να κάνω περισσότερα.

Ήμουν μαζί σου στον τάφο μου σήμερα.

Τον φροντίζεις με τόση προσοχή.

Θέλω να σεωδιαβεβαιώσω, ότι δεν είμαι ξαπλωμένος εκεί.

Περπάτησα μαζί σου προς το σπίτι, καθώς εψαχνες για το κλειδί σου.

Άπλωσα απαλά το πόδι μου πάνω σου, χαμογέλασα και είπα “εγώ είμαι. ”

Φαινόσουν τόσο κουρασμένη και βυθίστηκες σε μια καρέκλα.

Προσπάθησα τόσο πολύ να σε ενημερώσω, ότι στεκόμουν εκεί.

Είναι δυνατόν για μένα, να είμαι τόσο κοντά σου κάθε μέρα.

Να σου πω με βεβαιότητα,

“Δεν έφυγα ποτέ μακριά. ”

Καθόσουν εκεί πολύ ήσυχα.

Μετά χαμογέλασες.

Νομίζω ότι ήξερες…

Μέσα στην ακινησία εκείνης της βραδιάς, ήμουν πολύ κοντά σου.

Η μέρα τελείωσε…

Χαμογελώ και σε βλέπω να χασμουριέσαι.

…Και πες “καληνύχτα, η Ανώτερη Δύναμη να σε ευλογεί, θα σε δω το πρωί. ”

…Και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή για να διασχίσεις το σύντομο χάσμα…

Θα τρέξω απέναντι να σε χαιρετήσω και θα σταθούμε δίπλα-δίπλα.

Έχω τόσα πολλά να σου δείξω.

Υπάρχουν τόσα πολλά να δεις.

Υπομονή…

Ζήσε το ταξίδι σου…

Μετά, έλα σπίτι να είσαι μαζί μου για πάντα…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ