Ο πόλεμος δεν σκοτώνει μόνο ανθρώπους.

Σκοτώνει και εκείνους που δεν έχουν καμία φωνή να ζητήσουν βοήθεια

Χιλιάδες κατοικίδια εγκαταλείπονται όταν ξεσπούν οι συγκρούσεις.

Σκύλοι δεμένοι σε αυλές που βομβαρδίζονται.

Γάτες κλειδωμένες μέσα σε άδεια σπίτια.

Ζώα που περιμένουν για μέρες μπροστά από πόρτες, που δεν θα ανοίξουν ποτέ ξανά.

Οι άνθρωποι φεύγουν.

Εκείνα μένουν πίσω.

Πεινασμένα.

Τραυματισμένα.

Τρομοκρατημένα.

Και μέσα σε αυτή την τραγωδία, καταγράφονται δεκάδες αιτήματα προς καταφύγια και κτηνιάτρους για… ευθανασία.

Όχι για διάσωση.

Όχι για μεταφορά.

Για θάνατο.

Ζώα που έζησαν χρόνια δίπλα σε ανθρώπους, που τους αγάπησαν χωρίς όρους, που τους εμπιστεύτηκαν απόλυτα, μετατρέπονται ξαφνικά σε «βάρος» που πρέπει να εξαφανιστεί.

Η εγκατάλειψη είναι προδοσία.

Η ευθανασία ως λύση ευκολίας, είναι καταδίκη.

Τα ζώα δεν είναι αντικείμενα που πετάς, όταν η ζωή δυσκολεύει.

Δεν είναι αποσκευές που αφήνεις πίσω για να χωρέσει κάτι πιο «χρήσιμο» στη βαλίτσα.

Είναι ζωντανές ψυχές.

Και όταν ένας σκύλος περιμένει τον άνθρωπό του μέσα στα ερείπια, δεν ξέρει τι είναι ο πόλεμος.

Ξέρει μόνο ότι εκείνος που αγαπούσε… δεν γύρισε ποτέ.

Η πραγματική ντροπή μιας κοινωνίας, δεν φαίνεται μόνο στον τρόπο που κάνει πόλεμο.

Φαίνεται και στον τρόπο που εγκαταλείπει τα πιο αθώα πλάσματα της.

Γιατί στον πόλεμο, οι πιο αθώοι είναι πάντα εκείνοι που πληρώνουν το μεγαλύτερο τίμημα.

Φεύγετε για να σωθείτε.

Και αφήνετε πίσω εκείνους που θα πέθαιναν για εσάς.

Σκύλοι δεμένοι σε αυλές που βομβαρδίζονται.

Γάτες παγιδευμένες μέσα σε άδεια σπίτια.

Ζώα που περιμένουν για μέρες δίπλα σε ερείπια, κοιτάζοντας τον δρόμο… μήπως επιστρέψει ο άνθρωπός τους.

Αλλά κανείς δεν επιστρέφει.

Μόνο η πείνα.

Ο φόβος.

Οι εκρήξεις.

Και σαν να μην έφτανε η εγκατάλειψη, κάποιοι ζητούν και το τελευταίο «ξεκαθάρισμα»:

Ευθανασία.

Όχι γιατί τα ζώα είναι άρρωστα.

Αλλά γιατί έγιναν βάρος.

Έτσι τελειώνει η «αγάπη» για πολλούς ανθρώπους:

Με μια εγκατάλειψη και μια υπογραφή θανάτου.

Τα ζώα όμως δεν καταλαβαίνουν από πολέμους.

Δεν καταλαβαίνουν από σύνορα, στρατούς ή πολιτική.

Καταλαβαίνουν μόνο ένα πράγμα:

Οτι ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκαν… τους άφησε να πεθάνουν.

Η εγκατάλειψη, είναι προδοσία.

Η ευθανασία ευκολίας, είναι εκτέλεση.

Και η σιωπή απέναντι σε αυτό το έγκλημα, είναι συνενοχή.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ