Περίπου στα μισά του 19ου αιώνα, άνθρωποι που δραστηριοποιούνταν στο χώρο της εμπορίας νωπών κρεάτων για σκύλους και γάτες, περιφέρονταν στους δρόμους του Λονδίνου και πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα στα σπίτια, προσφέροντας προς πώληση κρέατα στους ιδιοκτήτες κατοικιδίων ζώων.

Κυρίως εμπορεύονταν κατά κανόνα κρέας αλόγου, απόβλητα από τα σφαγεία αλόγων, όπου εκείνη την εποχή έσφαζαν σχεδόν σε καθημερινή βάση εκατοντάδες γέρικα και άρρωστα άλογα.

Επίσης, το κρέας για τις γάτες περιελάμβανε εμπορικά απόβλητα, ληγμένα, μπαγιάτικα ή κακής ποιότητας κρέατα.

Ένα τέτοιο κρέας 400 γραμμαρίων κόστιζε περίπου 2,5 πένες που αντιστοιχεί σήμερα σε 1,50 ευρώ.

Ο Βικτωριανός ιστορικός και ερευνητής Χένρι Μέιχιου ισχυρίστηκε ότι το 1861 υπήρχαν στο Λονδίνο περίπου 1.000 έμποροι κρεάτων μόνο για γάτες που εξυπηρετούσαν περίπου 300.000 γάτες, μία γάτα για κάθε σπίτι του Λονδίνου, καθώς και τα αδέσποτα ζώα που ταΐζονταν από τους συμπονετικούς φιλόζωους Λονδρέζους.

Κάθε έμπορος ακολουθούσε τη δική του διαδρομή, παραδίδοντας το κρέας σε εκατοντάδες σπίτια.

Τόσο οι γάτες όσο και οι σκύλοι, αισθάνονταν ότι έρχεται ο έμπορος και νιαούριζαν ή γάβγιζαν αντίστοιχα, αφήνοντας τους ιδιοκτήτες τους να καταλάβουν ότι ήρθε η ώρα να τους αγοράσουν το μεσημεριανό τους γεύμα!

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ