Στη γνωστή “Φάρμα Των Ζώων” (το βιβλίο), όλα τα ζώα συνήθως ζουν μαζί στον δικό τους μικρόκοσμο κι ας μην το βλέπουν έτσι.

Είτε σε μικρές ομάδες, όπως γουρούνια και κότες, είτε ατομικά όπως γάϊδαρος και ταύρος.

Παρά τις γραφικές διαφορές που ξεκινούν ανάμεσα στα μέλη τής “Φάρμας” για προβολή του διχασμού, η ιεραρχία Εξουσίας υπάρχει στις πιό πολλές τοπικές κοινωνίες ήδη.

Όπως συμβαίνει και η όποια αντίσταση προς σ’ Αυτή.

Είτε από μικρές ομάδες, είτε ατομικά.

Οπότε, τι κάνει για να αμυνθεί με αντιπερισπασμό το παγκόσμιο “Κτήνος” (Συσ…τημα, sys…tem);

Η προβολή της εικόνας του πολυπληθούς όχλου ως πρόβατα, ίσως βολικά με παρηγοριά ικανοποιεί “τα μέλη της ήσυχης φάρμας”.

Είτε είναι αυτά μία μικρή ομάδα εκτόνωσης αγώνα, είτε ατομικά, αυτά είναι αποστασιοποιημένα, η εντελώς αδρανή.

Είναι στην φύση τέτοιων ειδών, όπως πρόβατα και βοοειδή, να ζουν σε απρόσωπους όχλους, χωρίς να φαίνεται κάθε είδους πρωτοβουλία.

Αυτά τα ζώα, έχουν τις αισθήσεις τους κανονικά, γεννούν, τις επαφές μεταξύ τους, μεταξύ μας… παίζουν… πονούν.

Δεν είναι τόσο η εξάρτηση από τον Έναν ως βοσκό, επειδή η νοοτροπία αυτή υπάρχει ήδη από το μοντέλο του ηγέτη αρσενικού, ανάμεσα στα αγελώδη ζώα.

Η προβολή τής εικόνας τού λύκου, ανεξάρτητα απο το εκβιαστικό θέμα του φόβου, δεν είναι ο Ένας λύκος.

Είναι αγέλη και αυτοί.

Αλλά προβάλλεται η ιδέα του Ένα προς Ένα, επειδή στον κόσμο που κυριαρχεί, η αγέλη των πιονιών του Κτήνους.

Αυτή η ατομικότητα σε αντιθέσεις, είναι που μεταμορφώνει κάποια υποτιθέμενα “μαύρα πρόβατα” σε λύκους.

Τα πρόβατα, μόνο ως σύνολο έχουν ελπίδα…

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ