Απόψε, είμαι νεκρός.

Είμαι ένα πουλί.

Ξέρω το χάδι από το αεράκι.

Ξέρω τον ήχο του ανέμου.

Ξέρω την ορμή των καταιγίδων, όταν τα φύλλα γίνονται ορμητικά.

Ξέρω το βροντερό που χτυπάει τα αυτιά μου και κάνει το φτέρωμά μου να δονείται.

Βιώνω τις ιδιοτροπίες της φύσης, μόνος και χωρίς στέγη.

Στριμωγμένος ανάμεσα σε δύο φύλλα, ή κρυμμένος σε έναν θάμνο, περιμένω.

Για μένα, το πέρασμα του χρόνου είναι πάντα μια στιγμή αιωνιότητας”.

Καμία πρόγνωση καιρού δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον.

Καμία γνώση δεν μπορεί να με καθησυχάσει.

Ναι, αλλά να το θέμα:

Γνωρίζω την καταιγίδα.

Δίνει προειδοποίηση.

Χτυπάει την πόρτα.

Ω, φυσικά, δεν την προσκαλείς ποτέ μέσα, αλλά έχει την ευγένεια να αναγγείλει την άφιξή της:

Βροντάει στο βάθος.

Έπειτα στέλνει σύντομες ματιές της επικείμενης οργής της.

Ξέρω αυτή την καταιγίδα, γιατί οι πρόγονοί μου ζούσαν πάντα με τα ξεσπάσματά της.

Και μετά υπάρχει αυτή η άλλη κακοφωνία, μια που δεν δημιουργήθηκε από τη φύση.

Ένας βίαιος θόρυβος, ένας ξαφνικός ήχος.

Δεν δίνει ποτέ προειδοποίηση.

Επιβάλλεται βίαια, καταλαμβάνει την καρδιά, τρομοκρατεί.

Και δεν έρχεται ποτέ μόνος του:

Μια επιληπτική έκρηξη τον συνοδεύει πάντα.

Έτσι, βρίσκομαι σε σύγχυση.

Και ξαφνικά, φοβάμαι πολύ.

Για μια στιγμή, ξεχνώντας κάθε προσοχή, πετάω.

Είναι νύχτα.

Δεν βλέπω τίποτα άλλο παρά αυτές τις λάμψεις, που με τυφλώνουν και με αποπροσανατολίζουν.

Πετάω, κάνω κύκλους, ουρλιάζω, αλλά οι εκρήξεις συνεχίζονται με αυτή τη γεύση της αιωνιότητας που με κατακλύζει.

Ο ρυθμός αυξάνεται, το στήθος μου δονείται, δεν ξέρω πια πού πηγαίνω.

Δεν βλέπω τίποτα, αλλά ορμώ μπροστά, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να ξεφύγω από αυτή την τρομακτική κόλαση.

Και ξαφνικά, ένας τοίχος.

Και όλα σκοτεινιάζουν.

Αγαπητοί ακόλουθοι του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, η σεζόν των πυροτεχνημάτων πρόκειται να ξεκινήσει.

Μια ευκαιρία για πολλούς από εμάς να απολαύσουμε λίγο χρόνο με την οικογένεια μας.

Αλλά ξέρατε ότι, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι πυροτεχνουργοί, η συμπεριφορά των πουλιών έχει μελετηθεί σοβαρά από τους επιστήμονες κατά τη διάρκεια των επιδείξεων πυροτεχνημάτων;

Χρησιμοποιώντας ραντάρ καιρού, μεταξύ άλλων, έχουν καταφέρει να παρακολουθήσουν τις πανικόβλητες πτήσεις των ημερήσιων πουλιών.

Κάποιες χρονιές, εκατοντάδες πουλιά πεθαίνουν κατά τη διάρκεια των επιδείξεων πυροτεχνημάτων.

Πετάνε, αλλά είναι τυφλά.

Και μέσα στον πανικό τους, συγκρούονται με αυτοκίνητα και κτίρια, αφήνοντας μερικές φορές πίσω τους νεοσσούς που θα πεθάνουν από την πείνα.

Αυτό θέλουμε;

Την επόμενη φορά που θα πάνε κάποιοι να δουν πυροτεχνήματα, να γνωρίζουν ότι κάθε νέα επίδειξη, διαταράσσει τον ζωντανό κόσμο, ακόμα κι αν δεν τον βλέπουν.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ