Μικρη Δικαιωση-Η Αρχη Του Τελους Της Ατιμωρησιας;

Ανάγνωση σε: < 1 λεπτό

Κάτι αλλάζει.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά άρση ασυλίας πολιτικών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και ξαφνικά, εκεί που όλα θάβονταν, κάτι αρχίζει να βγαίνει στο φως.

Όχι — δεν είναι δικαιοσύνη ακόμα.

Είναι όμως ρωγμή.

Και κάθε ρωγμή στην ατιμωρησία… είναι επικίνδυνη, για όσους πίστεψαν ότι δεν θα λογοδοτήσουν ποτέ.

Για χρόνια βλέπαμε το ίδιο έργο:

Χρήματα να χάνονται.

Υποθέσεις να κλείνουν.

Ευθύνες να εξαφανίζονται.

Και παράλληλα — χιλιάδες ζώα να πεθαίνουν χωρίς καμία προστασία.

Χωρίς σχέδιο.

Χωρίς λογοδοσία.

Σφαγές βαφτισμένες «αναγκαίες».

Αποφάσεις χωρίς εναλλακτικές.

Σιωπή αντί για ευθύνη.

Κανείς δεν φταίει.

Κανείς δεν ήξερε.

Κανείς δεν τιμωρείται.

Μέχρι τώρα;

Γιατί όταν ανοίγει μια υπόθεση, ανοίγει και ένας δρόμος.

Και αυτός ο δρόμος οδηγεί κάπου που πολλοί φοβούνται:

Στη λογοδοσία.

Και αν μπορεί να υπάρξει λογοδοσία για χρήματα, μπορεί — και πρέπει — να υπάρξει και για ζωές.

Γιατί τα ζώα δεν είναι αριθμοί.

Δεν είναι «παράπλευρες απώλειες».

Είναι ζωές που εξαρτώνται από εμάς.

Και εμείς αποτύχαμε.

Το ερώτημα τώρα είναι ένα:

Θα σταματήσουμε εδώ;

Ή θα απαιτήσουμε το ίδιο για όλα;

Για τα ζώα που χάθηκαν.

Για τις αποφάσεις που δεν ελέγχθηκαν ποτέ.

Για την αλήθεια που ακόμα κρύβεται.

Αυτή δεν είναι δικαίωση.

Είναι η αρχή.

Και αυτή τη φορά — δεν πρέπει να κάνουμε πίσω.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

ΕΙΝΑΙ ΡΩΓΜΗ.

Όταν ζητείται λογοδοσία για χρήματα,
μπορεί να ζητηθεί και για ζωές.

Για τα ζώα που χάθηκαν.

Για τη σιωπή που συνεχίζεται.

Για την ευθύνη που δεν αποδόθηκε ποτέ.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ