Η Μνήμη Δεν Διαλύεται με Πίεση

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Στις 28 Φεβρουαρίου 2025, δύο χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, η πλατεία Συντάγματος έγινε ξανά τόπος μνήμης — και σύγκρουσης.

Όχι απλώς σύγκρουσης δρόμου.

Σύγκρουσης αξιών.

Από τη μία πλευρά:

Πολίτες που δεν ξέχασαν.

Από την άλλη:

Ενας κρατικός μηχανισμός που απάντησε με αύρες.

Η εικόνα της νεαρής διαδηλώτριας απέναντι στον πίδακα νερού, είναι κάτι περισσότερο από φωτογραφία.

Είναι σύμβολο.

Είναι το στιγμιότυπο μιας κοινωνίας, που αρνείται να αποδεχτεί ότι 57 ζωές μπορούν να μετατραπούν σε αριθμούς, ανακοινώσεις και πολιτικό κόστος.

Τρία χρόνια μετά, το αίτημα δεν έχει αλλάξει:

Δικαιοσύνη.

Διαφάνεια.

Λογοδοσία.

Και όμως, η δημόσια απαίτηση για απαντήσεις, αντιμετωπίζεται σαν απειλή.

Η αύρα δεν στρέφεται απλώς εναντίον μιας διαδηλώτριας.

Στρέφεται εναντίον της συλλογικής μνήμης.

Εναντίον της επιμονής.

Εναντίον της ιδέας, ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ζητούν εξηγήσεις.

Το νερό εκτοξεύεται για να διαλύσει πλήθη.

Αλλά δεν διαλύει το ερώτημα:

Ποιος φταίει;

Ποιος λογοδότησε;

Ποιος ανέλαβε πραγματικά την ευθύνη;

Η γενιά που βρέθηκε στους δρόμους εκείνη τη μέρα, δεν είναι μια γενιά «επεισοδίων».

Είναι μια γενιά που μεγάλωσε μέσα σε κρίσεις, που έμαθε να αμφισβητεί, που αρνείται να κανονικοποιήσει την απώλεια.

Το σώμα της διαδηλώτριας στέκεται όρθιο μέσα στην πίεση.

Όπως στέκεται η κοινωνική απαίτηση μέσα στην πολιτική άρνηση.

Η εικόνα αυτή δεν είναι ντροπή για όσους διαμαρτύρονται.

Είναι προειδοποίηση, για όσους πιστεύουν ότι ο χρόνος αρκεί για να ξεχαστούν τα πάντα.

Ο χρόνος περνά.

Η μνήμη μένει.

Και κάθε επέτειος δεν είναι τυπική διαδικασία.

Είναι υπενθύμιση, ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί με καταστολή, αλλά με λογοδοσία.

Αν κάτι αποτυπώνει αυτή η φωτογραφία, είναι το εξής:

Μπορείς να εκτοξεύσεις νερό.

Δεν μπορείς να ξεπλύνεις την ευθύνη.

Μπορείς να διαλύσεις ένα πλήθος.

Δεν μπορείς να διαλύσεις την απαίτηση για δικαιοσύνη.

Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, το μήνυμα παραμένει:

Δεν ξεχνάμε.

Δεν σιωπούμε.

Δεν υποχωρούμε.

Η μνήμη δεν είναι σύνθημα.

Είναι στάση.

Και η στάση αυτή —
δεν διαλύεται με πίεση.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ