6 Σεπτεμβρίου, 2026
Κακοποίηση ζώων και ακτιβισμός - Η αδέσμευτη φωνή των τετράποδων
Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

Υπάρχουν ιστορίες, που δεν πρέπει να ξεχνιούνται.

Ιστορίες ανθρώπων, που έζησαν τον απόλυτο εφιάλτη της εξαφάνισης ενός δικού τους ανθρώπου και βρέθηκαν αντιμέτωποι όχι μόνο με την αγωνία, αλλά και με την ανάγκη να παλέψουν οι ίδιοι για να γίνει η αναζήτηση.

Μία τέτοια επώνυμη καταγγελία έφτασε στα χέρια μας.

Στις 23 Ιουλίου 2023, μια οικογένεια πληροφορήθηκε ότι η 68χρονη γυναίκα της, άτομο με ειδικές ανάγκες, είχε εξαφανιστεί στην Ερέτρια Ευβοίας.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η ανταπόκριση που περίμενε η οικογένεια, δεν ήταν αυτή που θα περίμενε κανείς σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση.

Αναφέρεται ότι, παρά τις εκκλήσεις, δεν πραγματοποιήθηκε η αναζήτηση με τα μέσα που η οικογένεια θεωρούσε απαραίτητα, ενώ στη συνέχεια δημιουργήθηκαν σοβαρές εντάσεις και διαφωνίες, με εθελοντικές ομάδες που συμμετείχαν στην προσπάθεια.

Και τότε, όταν η ελπίδα είχε σχεδόν σβήσει, η οικογένεια στράφηκε στην Anubis Coldcase K9 Team.

Δεν γνώριζαν αυτούς τους ανθρώπους.

Δεν γνώριζαν τα σκυλιά τους.

Είχαν όμως κάτι, που εκείνη τη στιγμή είχε τεράστια σημασία:

Τη διάθεση να ψάξουν.

Και σύμφωνα με την επώνυμη μαρτυρία, μόλις δύο ημέρες μετά την επικοινωνία, ο ECHO εντόπισε τη σορό της αγνοούμενης γυναίκας.

Δεν ήταν το τέλος που ήθελε η οικογένεια.

Ήταν όμως το τέλος μιας βασανιστικής αβεβαιότητας.

Γιατί η ανεύρεση ενός αγνοούμενου, δεν σημαίνει πάντα χαρά.

Μερικές φορές, σημαίνει ότι μια οικογένεια αποκτά επιτέλους το δικαίωμα να πενθήσει.

Και γι’ αυτό ακριβώς η προσφορά μιας εξειδικευμένης ομάδας αναζήτησης, μπορεί να είναι ανεκτίμητη.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ.

Στην ίδια καταγγελία, περιγράφεται μια σειρά γεγονότων, που αφορούν την πορεία της Anubis K9 Team, τις αποστολές της, τις σχέσεις της με φορείς και τις δυσκολίες που, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, αντιμετωπίζει.

Μιλά για αποστολές κατόπιν εισαγγελικών εντολών, για οικονομικές εκκρεμότητες, για εμπόδια στη δράση της, ακόμη και για την εξαιρετικά σοβαρή καταγγελία περί δηλητηρίασης του ECHO.

Αυτές οι καταγγελίες δεν πρέπει ούτε να αποσιωπώνται, ούτε να υιοθετούνται άκριτα.

Πρέπει να διερευνηθούν.

Γιατί όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, αγνοούμενους, ανθρώπινα υπολείμματα και οικογένειες που περιμένουν απαντήσεις, δεν χωρούν προσωπικές αντιπαραθέσεις, αποκλεισμοί, εγωισμοί, ή παιχνίδια εξουσίας.

Και σήμερα τίθεται ακόμη ένα σοβαρό ζήτημα.

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο Δήμος Πεντέλης προχώρησε σε απόφαση, που οδηγεί στην απομάκρυνση της ομάδας από τον χώρο στον οποίο στεγαζόταν, μαζί με τα σκυλιά της.

Αν αυτό πράγματι ισχύει, το ερώτημα είναι απλό:

Γιατί;

Γιατί μια ομάδα που δηλώνει ότι υπηρετεί την αναζήτηση αγνοουμένων και την ανεύρεση ανθρώπινων υπολειμμάτων, οδηγείται εκτός του χώρου που χρησιμοποιούσε;

Ποιο είναι το πραγματικό σκεπτικό της απόφασης;

Ποια ήταν τα κριτήρια;

Υπήρξε προηγούμενη διαβούλευση;

Υπήρξαν εναλλακτικές;

Και κυρίως:

Έγινε ό,τι ήταν δυνατό ώστε να προστατευθεί μια ομάδα, που μπορεί να κληθεί αύριο να ψάξει έναν δικό μας άνθρωπο;

Δεν ζητάμε προνόμια για κανέναν.

Ζητάμε διαφάνεια.

Ζητάμε εξηγήσεις.

Ζητάμε οι αποφάσεις των δημόσιων φορέων, να είναι απολύτως τεκμηριωμένες και να μην αφήνουν σκιές.

Γιατί η δημόσια περιουσία, δεν είναι προσωπικό λάφυρο κανενός αιρετού.

Είναι περιουσία της κοινωνίας και η διαχείρισή της πρέπει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Και κάτι ακόμη:

Δεν μπορεί η κοινωνία να θυμάται τους εθελοντές, μόνο όταν τους χρειάζεται.

Όταν ένας άνθρωπος εξαφανίζεται, όλοι φωνάζουν για βοήθεια.

Όταν ένα παιδί, ένας ηλικιωμένος, ή ένας άνθρωπος με αναπηρία, δεν επιστρέφει σπίτι του, όλοι αναρωτιούνται, «πού είναι οι διασώστες;».

Όταν όμως κάποιοι άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο, χρήματα, εκπαίδευση και προσωπικό κόπο, για να αναζητήσουν αυτούς τους ανθρώπους, τότε οφείλουμε να αναρωτηθούμε:

Πόσο πραγματικά στηρίζουμε εκείνους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή;

Η ιστορία της συγκεκριμένης οικογένειας, είναι μία υπενθύμιση.

Αύριο, μπορεί να είναι η δική μας οικογένεια.

Ο δικός μας γονιός.

Το δικό μας παιδί.

Ο δικός μας άνθρωπος.

Και τότε, δεν θα μας ενδιαφέρει ποιος έχει την εξουσία, ποιος έχει το γραφείο, ή ποιος υπέγραψε μια απόφαση.

Θα μας ενδιαφέρει μόνο ένα πράγμα:

ΝΑ ΨΑΞΟΥΝ.

Και να μην σταματήσουν, μέχρι να βρεθεί ο άνθρωπός μας.

Η κοινωνία δικαιούται απαντήσεις.

Η οικογένεια δικαιούται αλήθεια.

Οι εθελοντές δικαιούνται σεβασμό.

Και κάθε αγνοούμενος άνθρωπος, δικαιούται να αναζητηθεί.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.

Μην ξεχάσετε να διαβάσετε