ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΘΑ: Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ. ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ΤΗΣ;

Τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί η συγκινητική είδηση, ότι τα οστά της αγαπημένης σκυλίτσας του Γιώργου Μαζωνάκη, της Αρίθας, πρόκειται να μεταφερθούν στον οικογενειακό τάφο του στη Νίκαια.

Μια είδηση, που αγγίζει βαθιά όσους γνωρίζουν πόσο πολύ την αγαπούσε.

Μια σχέση, που δεν ήταν απλώς η σχέση ενός ανθρώπου με το κατοικίδιό του, αλλά ένας δεσμός ζωής.

Ωστόσο, άλλο η συγκινητική πρόθεση και άλλο η επιβεβαιωμένη πραγματοποίηση μιας διαδικασίας.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της 23ης Σεπτεμβρίου, η οικογένεια φέρεται να επιθυμεί τη μεταφορά των οστών της Αρίθας από τον κήπο της κατοικίας στη Βούλα, σε ειδικό οστεοφυλάκιο στον οικογενειακό τάφο στη Νίκαια.

Η διαδικασία φέρεται να εκκρεμεί, καθώς απαιτείται πρόσβαση στην κατοικία.

Αλλά υπάρχει και το νομικό ζήτημα, που δεν έχει αποσαφηνιστεί δημόσια.

Ο Ν. 4830/2021, στο άρθρο 37, προβλέπει συγκεκριμένο πλαίσιο για την υγειονομική ταφή και την αποτέφρωση νεκρών ζώων, καθώς και για τη λειτουργία κοιμητηρίων ζώων.

Δεν θεσπίζει, όμως, ρητό δικαίωμα τοποθέτησης των οστών ενός κατοικιδίου, σε ανθρώπινο οικογενειακό τάφο.

Αντίστοιχα, στον δημοσιευμένο κανονισμό των κοιμητηρίων του Δήμου Αθηναίων, δεν εντοπίσαμε ειδική διάταξη που να προβλέπει αυτή τη δυνατότητα.

Το ουσιαστικό ερώτημα:

Έχει χορηγηθεί η απαιτούμενη έγκριση, εφόσον είναι νομικά δυνατή, ή πρόκειται αποκλειστικά για μια επιθυμία, που δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί;

Μέχρι σήμερα, δεν εντοπίσαμε δημόσια διαθέσιμη ειδική απόφαση, που να απαντά σε αυτό το ερώτημα.

Δεν ζητάμε να δημοσιοποιηθούν προσωπικά στοιχεία της οικογένειας, ή ιδιωτικά έγγραφα.

Ζητάμε να γνωρίζουν όλοι οι πολίτες τι επιτρέπει ο νόμος και αν υπάρχουν νόμιμες εναλλακτικές δυνατότητες.

Η αγάπη για τα ζώα, δεν τελειώνει με τον θάνατό τους.

Και ο σεβασμός σε αυτή την αγάπη, αξίζει σαφείς κανόνες, αξιοπρέπεια και σωστή ενημέρωση.

Γιώργο, η αγάπη σου για την Αρίθα, δεν χρειάζεται καμία διοικητική πράξη για να αποδειχθεί.

Η ιστορία σας, έχει ήδη αφήσει το αποτύπωμά της στις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων.

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ, ΟΜΩΣ, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΤΡΟΠΟ.

🖤 ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΚΑΝΟΝΕΣ

Δεν θέλουμε να αμφισβητήσουμε μια οικογενειακή επιθυμία.

Δεν θέλουμε να αγγίξουμε τον πόνο ανθρώπων, που έχασαν έναν δικό τους άνθρωπο.

Θέλουμε όμως να γνωρίζουμε την αλήθεια.

Αν η Αρίθα πρόκειται πράγματι να βρεθεί δίπλα στον Γιώργο, ας γίνει με τρόπο νόμιμο, επίσημο και αξιοπρεπή.

Αν απαιτείται ειδική άδεια, ας γνωρίζουμε ποιος την παρέχει.

Αν υπάρχει νομική διαδικασία, ας γίνει γνωστή.

Κι αν το ισχύον πλαίσιο δεν το επιτρέπει, τότε ας ανοίξει επιτέλους ένας δημόσιος διάλογος για το αυτονόητο:

Τα ζώα που υπήρξαν οικογένειά μας, αξίζουν αξιοπρέπεια και μετά τον θάνατό τους.

Η Αρίθα, δεν είναι «ένα ζώο» σε αυτή την ιστορία.

Είναι ένα κομμάτι της ζωής του Γιώργου.

Και ίσως το μεγαλύτερο μήνυμα αυτής της ιστορίας, να βρίσκεται ακριβώς εκεί:

Όταν ένας άνθρωπος αγαπά πραγματικά ένα ζώο, ο δεσμός τους δεν τελειώνει όταν σταματήσει η καρδιά.

🐾🖤

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΘΑΒΕΤΑΙ.

Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ.

ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ