Η Υπόθεση Anubis K9 Team: Όταν η Αναζήτηση της Αλήθειας, Συγκρούεται με τη Σιωπή

Ανάγνωση σε: 4 λεπτά

Η υπόθεση της Anubis K9 Team, δεν αφορά απλώς μια εξειδικευμένη ομάδα έρευνας και διάσωσης.

Δεν αφορά μόνο έναν σκύλο ανίχνευσης, ούτε μία καταγγελία που δημοσιεύτηκε σε κάποιο μέσο ενημέρωσης.

Αφορά ένα πλέγμα γεγονότων, καταγγελιών, αντιφάσεων και ερωτημάτων που, όσο παραμένουν αναπάντητα, ενισχύουν την καχυποψία μιας κοινωνίας, που έχει κουραστεί να βλέπει την αλήθεια να χάνεται πίσω από πολιτικές σκοπιμότητες, επικοινωνιακές διαχειρίσεις και θεσμικές σιωπές.

Η Anubis K9 Team αποτελεί μία από τις ελάχιστες – και σύμφωνα με δημόσιες αναφορές τη μοναδική στην Ελλάδα – εξειδικευμένες ομάδες, που δραστηριοποιούνται στον εντοπισμό αγνοουμένων ανθρώπων, ζωντανών, ή νεκρών, μέσω ειδικά εκπαιδευμένων σκύλων έρευνας.

Πρόκειται για ένα αντικείμενο ιδιαίτερα απαιτητικό, το οποίο σε πολλές χώρες θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής προστασίας και της διερεύνησης κρίσιμων περιστατικών.

Μετά το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, η συγκεκριμένη ομάδα βρέθηκε στο επίκεντρο, καθώς συμμετείχε σε επιχειρήσεις αναζήτησης και εντοπισμού θυμάτων.

Οι σκύλοι της ομάδας συνέβαλαν στον εντοπισμό ανθρώπων, σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Και όμως, αντί η Πολιτεία να αναγνωρίσει και να στηρίξει έμπρακτα το έργο τέτοιων ομάδων, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε σε μια σειρά από γεγονότα, που γεννούν εύλογα ερωτήματα.

Το πρώτο σοκ ήρθε με την είδηση της δολοφονίας του σκύλου Echo της ομάδας, ο οποίος είχε συμμετάσχει σε αποστολές έρευνας και εντοπισμού.

Πρόκειται για ένα περιστατικό, που από μόνο του θα έπρεπε να είχε κινητοποιήσει άμεσα όλους τους αρμόδιους μηχανισμούς.

Όταν ένας ειδικά εκπαιδευμένος σκύλος, με σημαντική επιχειρησιακή αξία και πολυετή προσφορά, χάνει τη ζωή του κάτω από συνθήκες, που καταγγέλλονται ως εγκληματική ενέργεια, η υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα συνηθισμένο περιστατικό κακοποίησης ζώου.

Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει:

Ποιοι ήταν οι δράστες;

Ποιο ήταν το κίνητρο;

Υπήρξε πλήρης διερεύνηση;

Υπάρχουν αποτελέσματα από τις αρμόδιες αρχές;

Και κυρίως, γιατί ένα τόσο σοβαρό περιστατικό, δεν προκάλεσε την ένταση των αντιδράσεων, που συνήθως παρατηρείται σε άλλες υποθέσεις κακοποίησης ζώων;

Τα ερωτήματα αυτά γίνονται ακόμη πιο έντονα μετά τις δημόσιες καταγγελίες της εκπροσώπου της ομάδας, Αγγελικής Διακομανώλη, η οποία ανέφερε σε συνέντευξή της, ότι υπήρξε απόπειρα χρηματισμού, από πρόσωπο που συνδέεται με κρατικό φορέα και φέρεται να εμπλέκεται, ή να ελέγχεται σε σχέση με την υπόθεση των Τεμπών.

Μια τέτοια καταγγελία δεν είναι ούτε απλή ούτε συνηθισμένη.

Αν είναι αβάσιμη, οφείλει να διερευνηθεί και να απορριφθεί θεσμικά.

Αν όμως περιέχει στοιχεία αλήθειας, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια υπόθεση εξαιρετικά σοβαρή, που αγγίζει τον πυρήνα της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της λειτουργίας των θεσμών.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η ίδια η καταγγελία.

Είναι η σχεδόν απόλυτη απουσία δημόσιας θεσμικής αντίδρασης.

Σε ένα κράτος δικαίου, όταν διατυπώνονται τόσο σοβαρές καταγγελίες, οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να ενεργοποιούνται άμεσα.

Να ερευνούν, να καλούν μάρτυρες, να συλλέγουν στοιχεία και να ενημερώνουν την κοινωνία για την πορεία της διερεύνησης.

Η σιωπή δεν αποτελεί απάντηση.

Η αδράνεια δεν αποτελεί απάντηση.

Η αποσιώπηση δεν αποτελεί απάντηση.

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, αν εξεταστεί μέσα στο γενικότερο κλίμα που επικρατεί γύρω από την τραγωδία των Τεμπών.

Από την πρώτη στιγμή, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας εξέφρασε δυσπιστία απέναντι στους χειρισμούς των αρμοδίων αρχών.

Οι αντιπαραθέσεις για τα αίτια του δυστυχήματος, οι συζητήσεις για παραλείψεις, οι καταγγελίες συγγενών θυμάτων και οι πολιτικές συγκρούσεις, δημιούργησαν ένα περιβάλλον βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, κάθε νέα καταγγελία δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ.

Και όταν οι πολίτες δεν λαμβάνουν πειστικές απαντήσεις, αρχίζουν να αναζητούν μόνοι τους εξηγήσεις.

Αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για μια δημοκρατία.

Όχι η ύπαρξη ερωτημάτων.

Αλλά η απουσία αξιόπιστων απαντήσεων.

Η Anubis K9 Team δεν θα έπρεπε να βρίσκεται απέναντι στο κράτος.

Θα έπρεπε να αποτελεί συνεργάτη του.

Οι άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνια εκπαίδευσης, χρόνο, χρήματα και προσωπική ζωή για να δημιουργήσουν επιχειρησιακά σκυλιά έρευνας, προσφέρουν μια υπηρεσία που συχνά αποδεικνύεται ανεκτίμητη σε καταστροφές, ατυχήματα και εξαφανίσεις.

Η προστασία τους θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη.

Το ίδιο και η προστασία των ζώων που υπηρετούν σε τέτοιες αποστολές.

Ένας σκύλος έρευνας δεν είναι απλώς ένα ζώο.

Είναι συνεργάτης διάσωσης.

Είναι επιχειρησιακό μέσο.

Είναι αποτέλεσμα πολυετούς εκπαίδευσης.

Είναι κομμάτι μιας αποστολής, που πολλές φορές φέρνει απαντήσεις σε οικογένειες, που αναζητούν τους δικούς τους ανθρώπους.

Γι’ αυτό και η δολοφονία ενός τέτοιου σκύλου, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια υπόθεση ρουτίνας.

Η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια.

Απαιτεί λογοδοσία.

Απαιτεί διερεύνηση.

Και πάνω από όλα απαιτεί ίση αντιμετώπιση όλων των υποθέσεων, ανεξάρτητα από το ποιοι μπορεί να θίγονται.

Το ζητούμενο δεν είναι να υιοθετηθεί άκριτα οποιαδήποτε καταγγελία.

Το ζητούμενο είναι να ερευνηθεί.

Να εξεταστεί.

Να επιβεβαιωθεί, ή να διαψευστεί με στοιχεία.

Γιατί μόνο τα στοιχεία μπορούν να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη.

Μόνο η πλήρης διαφάνεια μπορεί να κλείσει τα στόματα της αμφισβήτησης.

Μόνο η αλήθεια μπορεί να δικαιώσει όσους ζητούν απαντήσεις.

Η υπόθεση της Anubis K9 Team, της δολοφονίας του σκύλου της Echo και των δημόσιων καταγγελιών που ακολούθησαν, δεν αφορά μόνο μία ομάδα, ή ένα ζώο.

Αφορά το δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει.

Αφορά την υποχρέωση των θεσμών να λογοδοτούν.

Αφορά την ανάγκη να διερευνώνται όλες οι σοβαρές καταγγελίες χωρίς φόβο, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς πολιτικά φίλτρα.

Μέχρι να δοθούν ξεκάθαρες απαντήσεις, τα ερωτήματα θα παραμένουν.

Και κάθε ημέρα που περνά χωρίς ουσιαστική ενημέρωση, η σκιά της αμφιβολίας θα μεγαλώνει.

Γιατί σε μια δημοκρατία, η αλήθεια δεν πρέπει ποτέ να φοβάται την έρευνα.

Και η έρευνα δεν πρέπει ποτέ να σταματά μπροστά στην εξουσία.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ