ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ: ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ. ΗΤΑΝ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Υπάρχουν παρουσίες, που δεν χρειάζονται λέξεις για να γράψουν ιστορία.

Υπάρχουν πλάσματα, που δεν γνωρίζουν από εξουσίες, αξιώματα, κομματικές ταυτότητες και πολιτικές σκοπιμότητες.

Κι όμως, με την παρουσία τους και μόνο, καταφέρνουν να γίνουν σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής.

Ένας από αυτούς ήταν ο Λουκάνικος.

Ο σκύλος, που βρέθηκε στους δρόμους της Αθήνας, ανάμεσα σε διαδηλωτές, δακρυγόνα, συγκρούσεις και κοινωνική οργή.

Ο σκύλος που έγινε παγκόσμιο σύμβολο των διαδηλώσεων, χωρίς να διεκδικήσει ποτέ δόξα, αναγνώριση, ή ανταλλάγματα.

Δεν κρατούσε πανό.

Δεν φώναζε συνθήματα.

Δεν έγραφε ανακοινώσεις.

Ήταν εκεί.

Και αυτό ήταν αρκετό, για να μείνει στη συλλογική μνήμη.

Ο Λουκάνικος δεν ήταν ένας ήρωας, επειδή κάποιοι αποφάσισαν να τον κάνουν διάσημο.

Έγινε σύμβολο, επειδή η παρουσία του αποκάλυψε κάτι βαθύτερο:

Ότι τα ζώα δεν είναι αντικείμενα, δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία της ανθρώπινης ζωής και δεν υπάρχουν μόνο, για να εξυπηρετούν τις δικές μας ανάγκες.

Είναι ζωντανά πλάσματα.

Έχουν ανάγκες.

Έχουν συναισθήματα.

Έχουν δικαίωμα να υπάρχουν.

Κι όμως, πόσα ζώα σαν τον Λουκάνικο εξακολουθούν να περιφέρονται στους δρόμους, αόρατα για εκείνους που έχουν την ευθύνη να τα προστατεύουν;

Πόσα πεθαίνουν αβοήθητα;

Πόσα δηλητηριάζονται;

Πόσα κακοποιούνται;

Πόσα εγκαταλείπονται;

Πόσα αντιμετωπίζονται ως αριθμοί σε προγράμματα, συμβάσεις και διοικητικές αναφορές, αντί ως ζωές που αξίζουν προστασία;

Και πόσοι θυμούνται τα ζώα, μόνο όταν η ιστορία τους γίνεται είδηση;

Η μνήμη του Λουκάνικου, δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια φωτογραφία, μια επέτειο, ή λίγες συγκινητικές λέξεις.

Η πραγματική τιμή στη μνήμη του, είναι να μη συνηθίσουμε ποτέ την κακοποίηση.

Να μη δεχτούμε ποτέ ως φυσιολογικό, τον θάνατο ενός αδέσποτου.

Να μη σιωπήσουμε μπροστά στην εγκατάλειψη.

Να απαιτούμε λογοδοσία από κάθε αρμόδιο φορέα και ουσιαστική προστασία για κάθε ζώο.

Γιατί η φιλοζωία, δεν είναι δημόσιες σχέσεις.

Δεν είναι βιτρίνα.

Δεν είναι φωτογραφίες και πανηγυρικές ανακοινώσεις.

Είναι ευθύνη.

Είναι συνέπεια.

Είναι καθημερινός αγώνας.

Και αυτός ο αγώνας, δεν μπορεί να έχει επιλεκτική μνήμη.

Δεν μπορεί να συγκινείται για τον σκύλο που έγινε παγκόσμιο σύμβολο και να προσπερνά τον άγνωστο σκύλο, που ξεψυχαει μόνος σε ένα πεζοδρόμιο.

Κάθε ζώο έχει αξία.

Ακόμη κι εκείνο που δεν θα γίνει ποτέ πρωτοσέλιδο.

Ακόμη κι εκείνο που δεν θα φωτογραφηθεί ποτέ.

Ακόμη κι εκείνο που κανείς δεν θα αναζητήσει.

Λουκάνικε, το όνομά σου έμεινε στην ιστορία.

Όμως, πίσω από το δικό σου όνομα, υπάρχουν χιλιάδες ανώνυμες ζωές, που εξακολουθούν να περιμένουν αυτό που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο:

Προστασία, σεβασμό και δικαιοσύνη.

Δεν σε θυμόμαστε μόνο, για εκείνα που συμβόλισες στους δρόμους της Αθήνας.

Σε θυμόμαστε, για όλα όσα εξακολουθούν να μην αλλάζουν.

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΩΝ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΖΩΙΑΣ.

ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ.

Και εμείς δεν θα πάψουμε να μιλάμε.

Για τον Λουκάνικο.

Για τα αδέσποτα που δεν έχουν φωνή.

Για κάθε ζώο που κακοποιείται, εγκαταλείπεται, ή φεύγει από τη ζωή αβοήθητο.

Η ΜΝΗΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΓΩΝΑΣ.

Η ΣΙΩΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ.

ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ.

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.

🖤🐾 ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΥ

#Λουκάνικος #Loukanikos #ΣκύλοςΣύμβολο #ΜνήμηΚαιΑγώνας #ΠροστασίαΖώων #ΤέλοςΣτηνΚακοποίηση #Αδέσποτα #ΔικαιοσύνηΓιαΤαΖώα

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ