«Οι καλοί άνθρωποι, έχουν πάντα σπίτι τους μια γάτα.» Η αγάπη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι επιλογή. Είναι πολιτισμός

Ανάγνωση σε: 4 λεπτά

Μερικές φορές, μια απλή φράση μπορεί να κρύβει μέσα της μια ολόκληρη φιλοσοφία ζωής.

Η εικόνα μιας γάτας που στέκεται ήρεμα πάνω από μια αχανή πόλη, με φόντο τον ουρανό και τα χιλιάδες φώτα που ανάβουν, καθώς πέφτει το σούρουπο, μοιάζει να μας θυμίζει κάτι που ο σύγχρονος άνθρωπος έχει αρχίσει να ξεχνά:

Οτι η αληθινή αξία μιας ζωής, δεν μετριέται από τα χρήματα, την εξουσία, ή την κοινωνική καταξίωση, αλλά από την ικανότητά μας να αγαπάμε και να φροντίζουμε έναν άλλο ζωντανό οργανισμό.

Η φράση «Οι καλοί άνθρωποι έχουν πάντα σπίτι τους μια γάτα», δεν σημαίνει ότι όποιος δεν έχει γάτα, δεν είναι καλός άνθρωπος.

Είναι ένας συμβολισμός.

Η γάτα εκπροσωπεί την εμπιστοσύνη, την ευαισθησία, την ανεξαρτησία και την αρμονική συνύπαρξη.

Ένας άνθρωπος που ανοίγει το σπίτι και την καρδιά του σε ένα ζώο, αποδεικνύει ότι μπορεί να μοιραστεί τον χώρο του, τον χρόνο του και την αγάπη του, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

Οι γάτες συντρόφευαν τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Από την αρχαία Αίγυπτο, όπου θεωρούνταν ιερές, μέχρι τα μικρά ελληνικά σοκάκια, τις αυλές των χωριών και τις γειτονιές των πόλεων, υπήρξαν πάντα ένα κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Κάθε γάτα, κουβαλά μια ξεχωριστή προσωπικότητα.

Άλλες είναι παιχνιδιάρες, άλλες ντροπαλές, άλλες ανεξάρτητες και άλλες ζητούν συνεχώς χάδια.

Καμία όμως δεν αγαπά από υποχρέωση.

Η αγάπη της κερδίζεται.

Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μάθημα που μας διδάσκουν.

Μας μαθαίνουν τον σεβασμό.

Δεν μπορείς να επιβάλεις σε μια γάτα να σε αγαπήσει.

Πρέπει να της εμπνεύσεις ασφάλεια.

Πρέπει να της δείξεις ότι είσαι άξιος της εμπιστοσύνης της.

Και όταν τελικά σε εμπιστευτεί, το δέσιμο που δημιουργείται είναι μοναδικό.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα, ότι οι γάτες είναι ψυχρές, ή αδιάφορες.

Στην πραγματικότητα, οι γάτες εκφράζουν την αγάπη τους διαφορετικά.

Κουλουριάζονται δίπλα μας, όταν είμαστε στενοχωρημένοι.

Μας ακολουθούν από δωμάτιο σε δωμάτιο.

Περιμένουν πίσω από την πόρτα, όταν επιστρέφουμε στο σπίτι.

Γουργουρίζουν όταν νιώθουν ασφάλεια.

Μπορεί να μη γαβγίζουν από χαρά, όμως γνωρίζουν πολύ καλά, πώς να γεμίζουν ένα σπίτι με ζεστασιά.

Ένα σπίτι χωρίς αγάπη, μπορεί να είναι τεράστιο και πολυτελές, αλλά να μοιάζει άδειο.

Αντίθετα, ένα μικρό διαμέρισμα, μπορεί να μετατραπεί στο πιο όμορφο καταφύγιο, όταν μέσα του κατοικεί μια γάτα, που αισθάνεται ασφαλής και ένας άνθρωπος που τη φροντίζει.

Δυστυχώς, η πραγματικότητα για εκατομμύρια γάτες είναι πολύ διαφορετική.

Στους δρόμους της Ελλάδας ζουν αμέτρητες αδέσποτες γάτες.

Πολλές γεννιούνται, χωρίς ποτέ να γνωρίσουν τη θαλπωρή ενός σπιτιού.

Άλλες εγκαταλείφθηκαν όταν μεγάλωσαν, ή όταν αρρώστησαν.

Άλλες πέφτουν θύματα δηλητηριάσεων, τροχαίων, κακοποίησης, ή ασιτίας.

Κάθε φορά που αντικρίζουμε μια αδέσποτη γάτα, δεν βλέπουμε απλώς ένα ζώο.

Βλέπουμε μια ιστορία.

Ίσως κάποτε είχε οικογένεια.

Ίσως κάποιος την πέταξε σαν άχρηστο αντικείμενο.

Ίσως γεννήθηκε στον δρόμο και δεν γνώρισε ποτέ τι σημαίνει χάδι.

Κι όμως, ακόμη και τότε, πολλές από αυτές συνεχίζουν να πλησιάζουν τους ανθρώπους με ελπίδα.

Ελπίζουν ότι αυτή τη φορά δεν θα διωχθούν.

Ότι κάποιος θα τους βάλει λίγο νερό, τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού.

Ότι κάποιος θα αφήσει λίγη τροφή.

Ότι κάποιος θα σταματήσει για λίγα δευτερόλεπτα να τις κοιτάξει, όχι σαν πρόβλημα, αλλά σαν μια ζωή που αξίζει σεβασμό.

Η στάση μας απέναντι στα ζώα, αποτελεί καθρέφτη του πολιτισμού μας.

Δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία, όταν ανέχεται την κακοποίηση, την εγκατάλειψη και τη βία, απέναντι στα πιο ανυπεράσπιστα πλάσματα.

Η γάτα της εικόνας, κοιτάζει ήρεμα τον κόσμο από ψηλά.

Σαν να παρατηρεί μια πόλη γεμάτη ανθρώπους, που τρέχουν συνεχώς πίσω από υποχρεώσεις, χρήματα και άγχος.

Ίσως να μας λέει, πως η ευτυχία βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα:

Σε ένα χάδι, σε ένα γουργούρισμα, σε μια ήρεμη στιγμή συντροφιάς.

Πολλές επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει, ότι η συμβίωση με κατοικίδια, μπορεί να μειώσει το άγχος, να περιορίσει τη μοναξιά και να συμβάλει στη βελτίωση της ψυχικής υγείας.

Όμως, όσοι έχουν ζήσει με μια γάτα, δεν χρειάζονται επιστημονικές αποδείξεις.

Το γνωρίζουν από προσωπική εμπειρία.

Ξέρουν τι σημαίνει να ξυπνάς και να βρίσκεις μια μικρή γατούλα, να κοιμάται δίπλα σου.

Ξέρουν τη χαρά, όταν σε υποδέχεται στην πόρτα.

Ξέρουν πως ακόμη και οι πιο δύσκολες ημέρες, γίνονται λίγο πιο εύκολες, όταν υπάρχει ένα μικρό πλάσμα, που σε εμπιστεύεται απόλυτα.

Η αγάπη προς τις γάτες, δεν πρέπει όμως να περιορίζεται μόνο στις δικές μας.

Η πραγματική φιλοζωία φαίνεται, όταν νοιαζόμαστε και για εκείνες που δεν έχουν σπίτι.

Όταν στηρίζουμε την ευζωία, την υπεύθυνη υιοθεσία, τη φροντίδα των αδέσποτων και την εφαρμογή της νομοθεσίας, για την προστασία τους.

Δεν χρειάζεται να σώσουμε όλες τις γάτες του κόσμου, για να κάνουμε τη διαφορά.

Αρκεί να αλλάξουμε τη ζωή, έστω και μίας.

Για εκείνη τη μία γάτα, ολόκληρος ο κόσμος αλλάζει.

Ας μην αγοράζουμε ζώα, όταν υπάρχουν χιλιάδες, που περιμένουν μια δεύτερη ευκαιρία, στα καταφύγια και στους δρόμους.

Η υιοθεσία είναι μια πράξη αγάπης, ευθύνης και ελπίδας.

Δεν σώζει μόνο το ζώο.

Πολλές φορές σώζει και τον ίδιο τον άνθρωπο που το υιοθετεί.

Η εικόνα αυτή, δεν υμνεί μόνο τις γάτες.

Υμνεί την καλοσύνη.

Τη δύναμη της συμπόνιας.

Τη χαρά της συνύπαρξης.

Την υπενθύμιση, ότι ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος, όταν μαθαίνει να προστατεύει και όχι να κυριαρχεί.

Ίσως λοιπόν η φράση να μπορεί να διαβαστεί και διαφορετικά:

Οι καλοί άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν, επειδή έχουν μια γάτα στο σπίτι τους.

Ξεχωρίζουν, επειδή έχουν χώρο στην καρδιά τους, για κάθε πλάσμα που χρειάζεται αγάπη, προστασία και σεβασμό.

Και αν κάποια μέρα μια αδέσποτη γάτα σταθεί έξω από την πόρτα μας και μας κοιτάξει με εκείνα τα ήσυχα, βαθιά μάτια της, ίσως να μην είναι εκείνη που αναζητά απλώς ένα σπίτι.

Ίσως να είναι η ζωή, που μας δίνει την ευκαιρία να αποδείξουμε ποιοι πραγματικά είμαστε.

Γιατί οι κοινωνίες δεν κρίνονται από τους ουρανοξύστες, τα μνημεία, ή την οικονομική τους δύναμη.

Κρίνονται από το πώς φέρονται στους πιο αδύναμους.

Και μέσα σε αυτούς, βρίσκονται και οι γάτες, που περιμένουν σιωπηλά έναν άνθρωπο, να τους δείξει ότι η καλοσύνη εξακολουθεί να υπάρχει.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ