Ειναι Ζωές, Όχι Αριθμοί: Όταν η Διαχείριση Γίνεται Εξόντωση. Η Κανονικοποίηση της Ζωοκτονίας και η Σιωπή που Τη Θρέφει

Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

Ζωονόσοι, ή Δικαιολογία;

Το Όριο που Έχουμε Ξεπεράσει.

Η συζήτηση για τις ζωοκτονίες – είτε αυτές παρουσιάζονται ως «αναγκαίο μέτρο» λόγω ζωονόσων, είτε προκύπτουν από αδιαφορία, κακοδιαχείριση, ή σκοπιμότητες – δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε θεσμικό επίπεδο.

Η πραγματική αλλαγή, ξεκινά από την κοινωνία.

Από τους ίδιους τους πολίτες.

Από το κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να πάψουμε να είμαστε θεατές και να γίνουμε ενεργοί υπερασπιστές της ζωής.

Στη Λέσβο, αλλά και σε κάθε γωνιά της χώρας, το φαινόμενο αυτό δεν είναι μεμονωμένο.

Είναι επαναλαμβανόμενο.

Και αυτό από μόνο του, αποδεικνύει ότι δεν μιλάμε για «έκτακτες καταστάσεις», αλλά για ένα σύστημα που επιτρέπει – αν όχι ενθαρρύνει – πρακτικές που οδηγούν σε μαζικούς θανάτους ζώων.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο «τι πρέπει να κάνουν οι αρχές», αλλά τι μπορούμε και τι οφείλουμε να κάνουμε εμείς.

Η δύναμη της ενημέρωσης και της γνώσης

Η άγνοια είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της κακοποίησης.

Όσο λιγότερο γνωρίζουν οι πολίτες, τόσο πιο εύκολα γίνονται αποδεκτές πρακτικές, που υπό άλλες συνθήκες θα προκαλούσαν οργή.

Οι πολίτες πρέπει:

Να ενημερώνονται από αξιόπιστες πηγές, για το τι πραγματικά συμβαίνει.

Να κατανοούν τι είναι ζωονόσος και ποια είναι τα πραγματικά πρωτόκολλα διαχείρισης.

Να αναγνωρίζουν πότε μια μαζική θανάτωση είναι δικαιολογημένη και πότε όχι.

Η γνώση δεν είναι απλώς εργαλείο.

Είναι άμυνα απέναντι στη χειραγώγηση.

Σπάσιμο της σιωπής

Η φράση «η σιωπή είναι συνενοχή», δεν είναι υπερβολή.

Είναι πραγματικότητα.

Οι πολίτες πρέπει:

Να μιλούν δημόσια, χωρίς φόβο.

Να χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για ανάδειξη περιστατικών.

Να μην αποδέχονται απαντήσεις τύπου «έτσι γίνεται πάντα».

Κάθε φωνή μετράει.

Και όταν πολλές φωνές ενωθούν, μετατρέπονται σε πίεση, που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Καταγγελία και τεκμηρίωση

Η αγανάκτηση χωρίς δράση, δεν αλλάζει τίποτα.

Καταγραφή περιστατικών (φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες).

Επικοινωνία με αρμόδιες αρχές και εισαγγελικές υπηρεσίες.

Υποβολή επίσημων καταγγελιών

Η τεκμηρίωση είναι κρίσιμη.

Χωρίς αποδείξεις, ακόμη και οι πιο σοβαρές υποθέσεις μπορεί να «χαθούν».

Συλλογική δράση και οργάνωση

Ο μεμονωμένος πολίτης έχει φωνή.

Η οργανωμένη κοινωνία έχει δύναμη.

Δημιουργία τοπικών ομάδων δράσης.

Συνεργασία με φιλοζωικές οργανώσεις.

Διοργάνωση συγκεντρώσεων και ειρηνικών διαμαρτυριών.

Η συλλογικότητα φέρνει αποτελέσματα, εκεί που η ατομική προσπάθεια δεν επαρκεί.

Πίεση προς τις τοπικές και κεντρικές αρχές.

Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι λογοδοτούν στους πολίτες.

Αρκεί οι πολίτες να το απαιτήσουν.

Συμμετοχή σε δημοτικά συμβούλια.

Αποστολή επιστολών και αιτημάτων.

Δημόσια ερωτήματα προς αρμόδιους φορείς.

Όταν η κοινωνία παρακολουθεί, οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται στο σκοτάδι.

Συνειδητές καταναλωτικές επιλογές

Η αγορά είναι ισχυρός μοχλός αλλαγής.

Στήριξη παραγωγών που τηρούν ηθικές πρακτικές.

Αποφυγή προϊόντων από αμφίβολες συνθήκες εκτροφής.

Ζήτηση διαφάνειας στην προέλευση προϊόντων.

Κάθε ευρώ που δαπανάται, είναι μια ψήφος για το σύστημα που θέλουμε να στηρίξουμε.

Εκπαίδευση και αλλαγή νοοτροπίας

Η αλλαγή δεν θα έρθει, αν δεν αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα ζώα.

Εκπαίδευση παιδιών σε θέματα φιλοζωίας.

Συζήτηση μέσα στις κοινότητες.

Καλλιέργεια ενσυναίσθησης.

Όταν οι νέες γενιές μεγαλώνουν με σεβασμό προς τη ζωή, το πρόβλημα μειώνεται από τη ρίζα του.

Υποστήριξη επιστημονικών και εναλλακτικών λύσεων

Οι πολίτες μπορούν να πιέσουν για σύγχρονες πρακτικές.

Υποστήριξη εμβολιαστικών προγραμμάτων

Ανάδειξη εναλλακτικών λύσεων, αντί της μαζικής θανάτωσης.

Πίεση για επενδύσεις σε έρευνα

Δεν αρκεί να λέμε «όχι» στη ζωοκτονία.

Πρέπει να προτείνουμε «ναι» σε καλύτερες λύσεις.

Νομική ενεργοποίηση

Η νομοθεσία υπάρχει – αλλά χρειάζεται ενεργοποίηση.

Προσφυγές στη δικαιοσύνη

Συνεργασία με δικηγόρους και νομικούς φορείς.

Παρακολούθηση της εφαρμογής των νόμων

Η δικαιοσύνη μπορεί να γίνει ισχυρό εργαλείο, όταν χρησιμοποιείται σωστά.

Επιμονή και συνέχεια

Το μεγαλύτερο λάθος, είναι η προσωρινή αντίδραση.

Ένα περιστατικό προκαλεί οργή.

Μετά ξεχνιέται.

Και όλα επαναλαμβάνονται.

Η αλλαγή απαιτεί:

Συνεχή πίεση

Μακροχρόνια δέσμευση

Παρακολούθηση των εξελίξεων

Δεν είναι αγώνας ημερών.

Είναι αγώνας διαρκείας.

Η ηθική ευθύνη του πολίτη

Στο τέλος της ημέρας, το ζήτημα είναι βαθιά ηθικό.

Δεν αφορά μόνο νόμους, κανονισμούς, ή πολιτικές.

Αφορά το ποιοι είμαστε ως κοινωνία.

Αν αποδεχόμαστε ότι η εύκολη λύση είναι η εξόντωση, τότε έχουμε ήδη κάνει ένα επικίνδυνο βήμα προς την απανθρωπιά.

Αν όμως επιλέξουμε να αντιδράσουμε, να διεκδικήσουμε, να προστατεύσουμε, τότε μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία.

Συμπέρασμα

Οι ζωοκτονίες δεν θα σταματήσουν από μόνες τους.

Δεν θα σταματήσουν μόνο με νόμους.

Δεν θα σταματήσουν μόνο με δηλώσεις.

Θα σταματήσουν, όταν οι πολίτες αποφασίσουν ότι δεν θα τις ανεχτούν άλλο.

Όταν η κοινωνία πάψει να είναι παθητικός θεατής και γίνει ενεργός υπερασπιστής της ζωής.

Η Λέσβος μπορεί να γίνει παράδειγμα αλλαγής.

Όχι επειδή το επέβαλε κάποια αρχή, αλλά επειδή το απαίτησαν οι ίδιοι οι άνθρωποι της.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ισχυρό μήνυμα:

Η αλλαγή δεν έρχεται «από πάνω».

Έρχεται από εμάς.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1396959012472833&set=pb.100064762416126.-2207520000

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ