26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ — ΗΜΕΡΑ ΣΚΥΛΟΥ – Σήμερα δεν γιορτάζουμε απλώς τον σκύλο. Τον υπερασπιζόμαστε

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Σήμερα μιλάμε για εκείνον που μας κοιτάζει στα μάτια, χωρίς να ζητά τίποτα περισσότερο από λίγη αγάπη.

Για εκείνον που περιμένει πίσω από μια πόρτα.

Που κοιμάται στα πεζοδρόμια.

Που ψάχνει τροφή μέσα στα σκουπίδια.

Που φοβάται κάθε χέρι, επειδή κάποτε ένα χέρι τον πόνεσε.

Που εγκαταλείφθηκε, επειδή «μεγάλωσε», «αρρώστησε», «δεν βόλευε πια».

Που περνά τη ζωή του δεμένος σε μια αλυσίδα, μόνος, αόρατος, ξεχασμένος.

Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από τις όμορφες φωτογραφίες και τα συγκινητικά μηνύματα της ημέρας.

Δεν αγαπάμε πραγματικά τα σκυλιά, αν ανεχόμαστε την κακοποίηση.

Δεν τα τιμούμε, αν προσπερνάμε ένα πεινασμένο, ή άρρωστο αδέσποτο.

Δεν είμαστε φιλόζωοι, αν η εγκατάλειψη μάς αφήνει αδιάφορους.

Δεν αρκεί να λέμε, «αγαπώ τα ζώα».

Πρέπει να το αποδεικνύουμε.

Γιατί ο σκύλος δεν είναι παιχνίδι.

Δεν είναι δώρο γενεθλίων.

Δεν είναι αντικείμενο, που το κρατάμε όσο μας κάνει χαρούμενους και το πετάμε όταν μας κουράσει.

Είναι ζωή.

Είναι συναίσθημα.

Είναι πλάσμα που φοβάται, πονάει, χαίρεται, θυμάται και αγαπά.

Και απέναντι σε αυτή τη ζωή, έχουμε ευθύνη.

Να φροντίζουμε.

Να υιοθετούμε υπεύθυνα.

Να μην αγοράζουμε παρορμητικά.

Να μην εγκαταλείπουμε ποτέ.

Να καταγγέλλουμε κάθε περιστατικό κακοποίησης.

Να μη σιωπούμε, όταν ένα ζώο υποφέρει.

Και πάνω απ’ όλα, να θυμόμαστε πως η αξία ενός σκύλου δεν μετριέται από τη ράτσα του, την ομορφιά του, ή το πόσο «χρήσιμος» είναι στον άνθρωπο.

Το αδέσποτο που κοιμάται σήμερα στο πεζοδρόμιο, αξίζει ακριβώς την ίδια αγάπη, με εκείνο που κοιμάται σε ένα ζεστό κρεβάτι.

Σήμερα, λοιπόν, ας μην του ευχηθούμε απλώς «Χρόνια Πολλά».

Ας του υποσχεθούμε κάτι πολύ πιο σημαντικό:

Ότι δεν θα γυρίσουμε το βλέμμα, όταν χρειάζεται τη βοήθειά μας.

Γιατί κάθε σκύλος, αξίζει μια ζωή χωρίς φόβο.

Ένα σπίτι.

Μια αγκαλιά.

Σεβασμό.

Και έναν άνθρωπο, που δεν θα τον προδώσει ποτέ.

🐾

Στους τετράποδους φίλους μας που μας έμαθαν τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη.

Και σε εκείνους που ακόμη περιμένουν κάποιον να τους σώσει.

Η αγάπη δεν είναι λέξη.

Είναι πράξη.

Και η σιωπή απέναντι στην κακοποίηση, δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι συνενοχή.

Και υπάρχει κάτι ακόμη που δεν πρέπει να ξεχνάμε σήμερα…

Πίσω από κάθε σκύλο που πανηγυρίζουμε ως «τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου», υπάρχουν χιλιάδες σκυλιά, που δεν γνώρισαν ποτέ έναν καλύτερο φίλο.

Δεν γνώρισαν χάδι.

Δεν άκουσαν ποτέ το όνομά τους με τρυφερότητα.

Δεν είχαν ποτέ ένα δικό τους μπολ, ένα ζεστό κρεβάτι, μια ασφαλή γωνιά.

Γνώρισαν μόνο την εγκατάλειψη, την αλυσίδα, την πείνα, την αδιαφορία και πολλές φορές τη βία.

Κι όμως… ακόμη κι εκείνα, όταν κάποιος τα πλησιάσει με καλοσύνη, μπορούν να ξαναεμπιστευτούν.

Αυτό είναι το μεγαλείο τους.

Εμείς τους μάθαμε τον φόβο.

Εμείς οφείλουμε να τους ξαναμάθουμε την ασφάλεια.

Ας κάνουμε λοιπόν τη σημερινή ημέρα κάτι περισσότερο από μια όμορφη ανάρτηση.

Ας γίνει μια υπενθύμιση, ότι κάθε φορά που σώζουμε ένα ζώο, κάθε φορά που καταγγέλλουμε μια κακοποίηση, κάθε φορά που ανοίγουμε την πόρτα μας σε ένα αδέσποτο, κάθε φορά που υψώνουμε τη φωνή μας για εκείνον που δεν μπορεί να μιλήσει…
δεν αλλάζουμε απλώς τη ζωή ενός σκύλου.

Αλλάζουμε τον κόσμο λίγο προς το καλύτερο.

🐾

Γιατί ένας πολιτισμός, κρίνεται και από τον τρόπο που φέρεται στους πιο ανυπεράσπιστους.

Και οι σκύλοι μας κοιτούν σήμερα στα μάτια και περιμένουν να δουν τι άνθρωποι θα επιλέξουμε να είμαστε.

❤️🐾

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ