Ανάγνωση σε: < 1 λεπτό
Για αυτούς ήμουν τέλεια…
Για πολλούς ήμουν η “εκλεκτή”…
Βρέθηκα μόνη σε εκείνο το λεωφορείο,
καθώς ανέβηκε γρήγορα στον ουρανό…
Θυμάμαι μερικές φορές να κοιτάζω τα αστέρια…
Ήθελα να ζήσω…
Σίγουρα δεν θα ειχα καταλήξει ανάμεσά τους…
Τώρα κλαίω σε άπειρο χώρο…
Να θυμάμαι το πρόσωπο αυτών που με πρόδωσαν…
Τώρα κλαίω σε άπειρο χώρο…
Για να θυμηθούμε ότι ο άνθρωπος έχει τρελαθεί προ πολλού…
Τα δάκρυα της Λάικα – Gianni Tecno
Να μην ξεχνάμε την
Λαϊκα…
©️etetrapodotypia. gr team
Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
ΜΑΛΛΟ… ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΛΟΓΙΑ…
ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ; ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ, ΠΟΥ ΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ;
ΜΑΛΛΟ… ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΨΥΧΗ. ΜΑΖΩ… ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ