Υπάρχουν στιγμές, που μια συναυλία ξεπερνά τη μουσική.
Γίνεται μήνυμα, στάση ζωής, κάλεσμα για έναν κόσμο πιο δίκαιο, απέναντι σε κάθε μορφή ζωής.
Στη συναυλία του στην Αθήνα, ο Moby δεν μίλησε μόνο για τη μουσική του.
Επέλεξε να αναφερθεί με βαθύ σεβασμό στη σπουδαία Jane Goodall, τη γυναίκα που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην κατανόηση, την προστασία και την υπεράσπιση των ζώων.
Η αναφορά του δεν ήταν τυχαία.
Ήταν ένας φόρος τιμής, σε μια γυναίκα που απέδειξε ότι η αληθινή δύναμη, δεν βρίσκεται στην κυριαρχία πάνω στη φύση, αλλά στον σεβασμό προς αυτήν.
Η Jane Goodall πέρασε δεκαετίες ζώντας δίπλα στους χιμπαντζήδες, καταρρίπτοντας μύθους και αλλάζοντας για πάντα, τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται τα ζώα.
Μας έμαθε ότι αισθάνονται χαρά, λύπη, φόβο, αγάπη, πένθος και αλληλεγγύη.
Ότι δεν είναι αντικείμενα, ούτε μηχανές παραγωγής.
Είναι μοναδικές προσωπικότητες, με δικαίωμα στη ζωή.
Ο Moby κουβαλά το ίδιο μήνυμα, μέσα από τη μουσική και τη στάση ζωής του.
Δεν ζητά απλώς να αγαπάμε τα ζώα.
Μας καλεί να αλλάξουμε τον τρόπο που τα αντιμετωπίζουμε.
Να πάψουμε να τα χωρίζουμε σε «κατοικίδια», «παραγωγικά», «άγρια», ή «πειραματόζωα».
Η συμπόνια δεν γνωρίζει κατηγορίες.
Η ζωή δεν αποκτά αξία, ανάλογα με το είδος.
Όταν ένας παγκοσμίως γνωστός μουσικός, αφιερώνει χρόνο για να μιλήσει στη Jane Goodall, μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους, δεν κάνει απλώς μια αναφορά σε μια επιστήμονα.
Στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας, προς όλους εκείνους που αγωνίζονται καθημερινά, για έναν κόσμο χωρίς κακοποίηση, εκμετάλλευση και βία απέναντι στα ζώα.
Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί, τέτοιες στιγμές έχουν τεράστια σημασία.
Γιατί μπορούν να εμπνεύσουν έναν νέο άνθρωπο να υιοθετήσει, αντί να αγοράσει.
Να προστατεύσει, αντί να αδιαφορήσει.
Να γίνει η φωνή ενός πλάσματος, που δεν μπορεί να μιλήσει.
Η Jane Goodall έχει πει κάποτε:
«Μόνο όταν κατανοήσουμε, θα νοιαστούμε.
Μόνο όταν νοιαστούμε, θα βοηθήσουμε.
Μόνο όταν βοηθήσουμε, θα σωθούν.»
Αυτή η φράση συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία του φιλοζωικού κινήματος.
Η αλλαγή ξεκινά από τη γνώση.
Γίνεται συμπόνια.
Και καταλήγει σε δράση.
Από την Αθήνα, λοιπόν, έφυγε ένα μήνυμα που ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας.
Η μουσική μπορεί να ενώνει ανθρώπους.
Η αγάπη για τα ζώα, μπορεί να ενώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Το ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, εκφράζει τον σεβασμό του, σε κάθε άνθρωπο που χρησιμοποιεί τη φωνή, την τέχνη, την επιστήμη, ή τη δημόσια παρουσία του, για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των ζώων.
Ο Moby και η Jane Goodall, μας υπενθυμίζουν ότι ο πραγματικός πολιτισμός δεν μετριέται από τα στάδια που γεμίζουν, ούτε από τις διακρίσεις που κερδίζουμε.
Μετριέται, από τον τρόπο που φερόμαστε στους πιο αδύναμους.
Γιατί μια κοινωνία που προστατεύει τα ζώα, είναι μια κοινωνία που μαθαίνει να προστατεύει την ίδια τη ζωή.
Ας μην αφήσουμε αυτό το μήνυμα να σβήσει, μαζί με τα φώτα της συναυλίας.
Ας το μετατρέψουμε σε καθημερινή στάση ζωής.
Γιατί κάθε ζώο που σώζεται, κάθε ζωή που προστατεύεται και κάθε άνθρωπος που επιλέγει τη συμπόνια, αντί της αδιαφορίας, είναι μια μικρή νίκη, για έναν κόσμο που έχει περισσότερο από ποτέ ανάγκη την ανθρωπιά.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
20
20
20Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
Επειγουσα Εκκληση Βοηθειας- Η Θεσσαλονικη Μας Χρειαζεται Ολους. Κανεις Δεν Περισσευει. Καθε Χερι, Μπορει Να Σωσει Μια Ζωη
Στο Ωραιοκαστρο, Η Φωτια Δεν Καιει Μονο Δαση. Καιει Συνειδησεις, Ευθυνες Και Τη Σιωπη Του Κρατους
Μια Καρδιά Θρηνεί Ανάμεσα στα Ερείπια. Εκεί που Σώπασε η Ζωή, Έμεινε η Αγάπη. Ο Πόνος, Δεν Έχει Τέσσερα, ή Δύο Πόδια