Δεν θα μας βάλετε στο ίδιο καλάθι. Δεν σιωπησαμε. Δεν κρυφτηκαμε. Δεν θα σας κάνουμε τη χάρη να σωπάσουμε. Ζητήστε μαζί μας πραγματική αλλαγή και όχι την σιωπή, που γεννά καταστροφή

Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

Οσοι μπαίνετε στις σελίδες του Κινήματος για να πετάξετε λάσπη, να γράψετε ύβρεις και να μας κουνήσετε το δάχτυλο ότι «δεν κάνουμε τίποτα», να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή:

Δεν είστε ούτε κριτές, ούτε υπερασπιστές των ζώων.

Είστε μέρος του προβλήματος.

Γιατί η πραγματικότητα είναι απλή — και πονάει.

Την ώρα που ζώα θανατώνονται μαζικά με πρόσχημα ζωονόσους, την ώρα που ολόκληρα κοπάδια οδηγούνται στον θάνατο χωρίς ουσιαστική πρόληψη, χωρίς σχέδιο, χωρίς ηθικό φραγμό, εσείς δεν εμφανίζεστε εκεί.

Δεν είστε στις καταγγελίες.

Δεν είστε στις παρεμβάσεις.

Δεν είστε πουθενά.

Εμφανίζεστε μόνο κάτω από αναρτήσεις.

Με ψευδώνυμα.

Με επιθετικότητα.

Με μηδενική ευθύνη.

Και τολμάτε να μιλάτε για «αδράνεια».

Το Κίνημα δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο, για να σας ικανοποιεί επικοινωνιακά.

Δεν είναι βιτρίνα.

Δεν είναι «εύκολος στόχος», για να εκτονώνετε την οργή σας, επειδή το σύστημα που πραγματικά ευθύνεται, δεν τολμάτε να το αγγίξετε.

Γιατί εκεί είναι η αλήθεια που αποφεύγετε:

Δεν τα βάζετε με τους υπεύθυνους.

Δεν τα βάζετε με τις πολιτικές, που επιτρέπουν τη μαζική θανάτωση.

Δεν τα βάζετε με εκείνους που σιωπούν, όταν πρέπει να μιλήσουν.

Τα βάζετε με αυτούς που μιλούν.

Είναι πιο εύκολο.

Πιο ασφαλές.

Πιο βολικό.

Και μετά έρχεστε να μας βάλετε «στο ίδιο καλάθι» με όσους δεν αντέδρασαν.

Όχι.

Δεν είμαστε ίδιοι.

Δεν σιωπήσαμε.

Δεν κρυφτήκαμε.

Δεν περιμέναμε να περάσει η καταιγίδα, για να βγούμε «δικαιωμένοι».

Μιλήσαμε όταν έπρεπε, παρεμβήκαμε όταν υπήρχε κόστος, εκτεθήκαμε όταν άλλοι έκαναν δημόσιες σχέσεις.

Αν δεν το είδατε, είναι δικό σας θέμα.

Αν το αγνοείτε, είναι επιλογή σας.

Αν το διαστρεβλώνετε, είναι συνειδητή στάση.

Αλλά δεν θα το ανεχτούμε.

Και ας μιλήσουμε καθαρά για το Πάσχα.

Γιατί εκεί αποκαλύπτεται η μεγαλύτερη υποκρισία.

Κάθε χρόνο, τα ίδια.

Την μία μέρα «αγάπη», «παράδοση», «οικογένεια».

Την επόμενη, σφαγή.

Χιλιάδες, εκατομμύρια αμνοί οδηγούνται στον θάνατο, για να συντηρηθεί ένα έθιμο που κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει πραγματικά.

Και όποιος τολμήσει να πει το αυτονόητο — ότι δηλαδή αυτή η «γιορτή» δεν είναι γιορτή για όλους — γίνεται στόχος.

Από ποιους;

Από εκείνους που δεν αντέχουν να δουν την αλήθεια.

Από εκείνους που θέλουν να συνεχίσουν χωρίς ενοχές.

Από εκείνους που βαφτίζουν την κακοποίηση «παράδοση», για να μην χρειαστεί να αλλάξουν τίποτα.

Και φυσικά, από τα ίδια τρολ, που ξαφνικά «ενδιαφέρονται» για τα ζώα, μόνο και μόνο για να επιτεθούν.

Ας το πούμε ξεκάθαρα:

Δεν σας ενδιαφέρουν τα ζώα.

Σας ενοχλεί η φωνή που τα υπερασπίζεται.

Γιατί αυτή η φωνή σας χαλάει την αφήγηση.

Σας χαλάει τη βολή.

Σας χαλάει τη σιωπή.

Το Κίνημα δεν υπάρχει για να είναι αρεστό.

Υπάρχει για να λέει αυτά που άλλοι δεν θέλουν να ακουστούν.

Και θα συνεχίσει.

Θα μιλά για τις θανατώσεις παραγωγικών ζώων, ακόμα κι αν κάποιοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Θα μιλά για τη σφαγή των αμνών, ακόμα κι αν κάποιοι εξοργίζονται.

Θα μιλά για την ευθύνη όλων μας, ακόμα κι αν αυτό πονάει.

Γιατί η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.

Η σιωπή είναι συνενοχή.

Και εδώ είναι το σημείο που πρέπει να διαλέξετε πλευρά.

Δεν γίνεται να καταγγέλλεις κάτω από ένα post και την ίδια στιγμή να μην έχεις κάνει τίποτα στην πραγματική ζωή.

Δεν γίνεται να παριστάνεις τον «ευαίσθητο» με ένα σχόλιο και μετά να επιστρέφεις αμέριμνα στις ίδιες πρακτικές που συντηρούν το πρόβλημα.

Η αλλαγή δεν γίνεται στα σχόλια.

Η αλλαγή γίνεται με στάση.

Με επιλογές.

Με συνέπεια.

Με κόστος.

Και αυτό είναι που σας ενοχλεί περισσότερο:

Οτι κάποιοι είναι διατεθειμένοι να το πληρώσουν.

Σε όσους λοιπόν συνεχίζουν να γράφουν υβριστικά σχόλια, το μήνυμα είναι σαφές:

Δεν μας φοβίζετε.

Δεν μας σταματάτε.

Δεν μας ορίζετε.

Αντίθετα, επιβεβαιώνετε ότι αυτό που κάνουμε έχει σημασία.

Γιατί αν δεν είχε, δεν θα ασχολούσασταν.

Το Κίνημα δεν πρόκειται να κατέβει στο επίπεδο της ύβρης.

Αλλά δεν πρόκειται και να κάνει πίσω.

Ο δημόσιος χώρος δεν είναι πεδίο ανεξέλεγκτης τοξικότητας.

Όποιος επιλέγει να τον χρησιμοποιεί έτσι, θα βρίσκει απέναντί του κανόνες, όρια και απαντήσεις.

Και προς την κοινωνία, το μήνυμα είναι ακόμα πιο καθαρό:

Μην αφήνετε τον θόρυβο να σας αποπροσανατολίζει.

Δείτε ποιος μιλά.

Δείτε ποιος δρα.

Δείτε ποιος αντέχει να συγκρουστεί.

Εκεί βρίσκεται η αλήθεια.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν θα μας κρίνουν τα σχόλια.

Θα μας κρίνει η στάση μας απέναντι στη ζωή.

Και εμείς έχουμε ήδη διαλέξει πλευρά.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ