ΡΕΘΥΜΝΟ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ “ΚΑΚΗ ΣΤΙΓΜΗ”. ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Το Ρέθυμνο καίγεται.

Η Κρήτη θρηνεί.

Δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους, την ώρα που έδιναν τη μάχη με τις φλόγες.

Χιλιάδες ζώα κάηκαν ζωντανά.

Ελαιώνες, αγροτολιβαδικές εκτάσεις, βοσκότοποι, μελίσσια και περιουσίες, μετατράπηκαν σε στάχτη.

Και το πιο οδυνηρό ερώτημα παραμένει αμείλικτο:

Πώς είναι δυνατόν, τέσσερα χρόνια μετά από μια ανάλογη καταστροφή στην ίδια περιοχή, να ζούμε ξανά τον ίδιο εφιάλτη;

Δεν αρκούν πλέον οι δηλώσεις συμπαράστασης, οι επισκέψεις στα καμένα και οι υποσχέσεις για την «επόμενη ημέρα».

Οι πολίτες έχουν κουραστεί να ακούν τα ίδια λόγια, μετά από κάθε καταστροφή.

Η κοινωνία απαιτεί έργα, πρόληψη, διαφάνεια και λογοδοσία.

Κάθε καλοκαίρι η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα έκτακτης ανάγκης.

Κάθε χρόνο θρηνούμε ανθρώπους, ζώα και ανυπολόγιστες καταστροφές.

Κάθε χρόνο ακούμε ότι οι συνθήκες ήταν πρωτοφανείς.

Όμως, όταν οι «πρωτοφανείς» καταστροφές επαναλαμβάνονται σχεδόν κάθε χρόνο, η Πολιτεία οφείλει να εξετάζει, αν η πρόληψη, η ετοιμότητα και ο σχεδιασμός, ανταποκρίνονται στις ανάγκες.

Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε, ότι η απώλεια ανθρώπινων ζωών και η καταστροφή ολόκληρων οικοσυστημάτων, θα αντιμετωπίζονται ως μια αναπόφευκτη καλοκαιρινή πραγματικότητα.

Πίσω από κάθε καμένο δάσος, υπάρχουν ζώα που δεν πρόλαβαν να διαφύγουν.

Πίσω από κάθε καμένη αγροτική έκταση, υπάρχουν άνθρωποι που έχασαν τον κόπο μιας ζωής.

Πίσω από κάθε πυροσβέστη που πέφτει στο καθήκον υπάρχει μια οικογένεια που δεν θα τον ξαναδεί ποτέ.

Η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να μετρά τις επιτυχίες της, μόνο από το πόσο γρήγορα σβήνει μια φωτιά.

Η πραγματική επιτυχία, είναι να αποτρέπεται η ανεξέλεγκτη εξάπλωσή της, να προστατεύονται οι πολίτες, τα ζώα και το φυσικό περιβάλλον και να μειώνονται οι απώλειες.

Η “κλιματική αλλαγή”, δεν είναι μια πραγματικότητα, που επιβαρύνει τις συνθήκες.

Δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική απάντηση σε κάθε τραγωδία.

Η εγκλιματική αλλαγή έχει μπει στον αυτοματο πιλότο.

Αυτό αποτελεί την μοναδική αλήθεια, που τόσα χρόνια φωνάζουμε.

Απαιτείται συνεχής αξιολόγηση της αντιπυρικής πολιτικής, της πρόληψης, της διαχείρισης των δασών, της στελέχωσης των υπηρεσιών και της επιχειρησιακής ετοιμότητας.

Παράλληλα, η προστασία των ζώων δεν μπορεί να παραμένει στο περιθώριο του σχεδιασμού.

Χρειάζονται οργανωμένα σχέδια διάσωσης, περίθαλψης και φροντίδας για δεσποζόμενα, αδέσποτα και άγρια ζώα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από κάθε μεγάλη πυρκαγιά.

Καλούμε την Πολιτεία να προχωρήσει σε πλήρη καταγραφή των απωλειών, να στηρίξει ουσιαστικά τους πληγέντες και να παρουσιάσει δημόσια τα συμπεράσματα από τη διαχείριση της κρίσης, ώστε να ενισχυθεί η πρόληψη και να αποφευχθούν αντίστοιχες τραγωδίες στο μέλλον.

Η μνήμη των δύο πυροσβεστών, απαιτεί κάτι περισσότερο από λόγια.

Απαιτεί πράξεις.

Το Ρέθυμνο δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση.

Είναι μια προειδοποίηση προς ολόκληρη τη χώρα.

Δεν θα συνηθίσουμε να μετράμε νεκρούς.

Δεν θα συνηθίσουμε να βλέπουμε ζώα, να καίγονται ζωντανά.

Δεν θα συνηθίσουμε να βλέπουμε την ελληνική γη, να μετατρέπεται κάθε καλοκαίρι σε στάχτη.

Η προστασία της ζωής, ανθρώπινης και ζωικής, καθώς και του φυσικού πλούτου της χώρας, πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη εθνική προτεραιότητα.

Η Κρήτη δεν χρειάζεται άλλη μία υπόσχεση.

Χρειάζεται δικαιοσύνη, πρόληψη, λογοδοσία και ουσιαστική προστασία.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ