ΩΔΗ ΣΤΗ ΓΑΤΑ — ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΦΩΝΗ

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Η γάτα δεν γεννήθηκε για να μας ανήκει.

Δεν γεννήθηκε για να υπακούει, να φοβάται, να κρύβεται, ή να ζητά συγχώρεση, επειδή υπάρχει.

Γεννήθηκε ελεύθερη.

Με τα μουστάκια της να αισθάνονται τον κόσμο,

Με τα μάτια της να βλέπουν όσα εμείς προσπερνάμε,

Με τα βήματά της αθόρυβα,

Μα την παρουσία της δυνατή.

Η γάτα δεν χρειάζεται να γίνει κάτι άλλο για να αξίζει.

Δεν χρειάζεται να γίνει σκύλος.

Δεν χρειάζεται να γίνει παιχνίδι.

Δεν χρειάζεται να γίνει «βολική».

Δεν χρειάζεται να γίνει αντικείμενο για φωτογραφίες, εμπόρευμα, αναπαραγωγική μηχανή, ή αριθμός σε μια απογραφή.

ΕΙΝΑΙ ΓΑΤΑ.

Και αυτό είναι αρκετό.

Κι όμως, πόσες γάτες πληρώνουν καθημερινά το τίμημα της ανθρώπινης αδιαφορίας;

Πόσες γεννιούνται στον δρόμο και μεγαλώνουν μέσα στην πείνα, στο κρύο, στη ζέστη και στον φόβο;

Πόσες χάνονται μέσα στις φωτιές;

Πόσες πνίγονται, καίγονται, δηλητηριάζονται, ευθανατωνονται, χτυπιούνται;

Πόσες μικρές ζωές ψάχνουν μέσα στα αποκαΐδια ένα γνώριμο σπίτι που δεν υπάρχει πια;

Και πόσες, μέσα στον πόλεμο, δεν γνωρίζουν καν γιατί ο ουρανός βροντά, γιατί η γη τρέμει, γιατί ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκαν έφυγε, ή δεν ξαναγύρισε ποτέ;

Η γάτα δεν καταλαβαίνει από σύνορα.

Δεν καταλαβαίνει από σημαίες.

Δεν καταλαβαίνει από στρατούς και εξουσίες.

Καταλαβαίνει μόνο τον φόβο.

Την πείνα.

Τη δίψα.

Την απώλεια.

Και εκείνο το χέρι που, αντί να την χτυπήσει, θα απλώσει λίγο νερό και λίγη τροφή.

Γιατί η πραγματική ανθρωπιά, δεν μετριέται από το πόσο δυνατά μιλάμε για τον πολιτισμό μας.

Μετριέται από το πώς φερόμαστε σε εκείνον που δεν μπορεί να μας ανταποδώσει τίποτα.

Σήμερα, μπροστά στη γάτα, στεκόμαστε με σεβασμό.

Όχι για να την κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς.

Αλλά για να της επιτρέψουμε να είναι αυτό που είναι.

Να περπατά.

Να κοιτάζει.

Να φοβάται.

Να εμπιστεύεται.

Να γεννά.

Να μεγαλώνει.

Να γερνά.

Να ζει.

Και όταν έρθει η ώρα της, να φύγει από αυτόν τον κόσμο χωρίς πόνο, χωρίς εγκατάλειψη, χωρίς τρόμο.

Γιατί κάθε γάτα είναι μια μικρή, μοναδική ζωή.

Και κάθε ζωή που σώζεται είναι μια νίκη, απέναντι στην αδιαφορία.

Η γάτα δεν ζητά πολλά.

Έναν ασφαλή χώρο.

Λίγο νερό.

Λίγη τροφή.

Μια στέγη, όταν όλα γύρω της καίγονται.

Ένα χέρι που δεν θα τη διώξει.

Έναν άνθρωπο που θα πει:

«Σε βλέπω.

Υπάρχεις.

Και η ζωή σου έχει αξία.»

Αυτό είναι το μήνυμά μας σήμερα.

Για τις γάτες που ζουν δίπλα μας.

Για εκείνες που χάθηκαν.

Για εκείνες που περιμένουν ακόμα να σωθούν.

Για εκείνες που έφυγαν μέσα στις φλόγες και δεν πρόλαβαν να νιαουρίσουν για βοήθεια.

Και για όλες τις αόρατες ζωές, που ο κόσμος προσπερνά.

Η Γάτα δεν είναι σκιά.

Δεν είναι αντικείμενο.

Δεν είναι σκουπίδι.

Δεν είναι αριθμός.

Δεν είναι αναλώσιμη.

Είναι Ζωή.

Είναι Ψυχή.

Είναι Ελευθερία.

Κι εμείς θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε απέναντι στη βία, στην εγκατάλειψη και στην αδιαφορία.

Γιατί ένας πολιτισμός που δεν προστατεύει τους πιο αδύναμους, δεν είναι πραγματικά πολιτισμός.

Και γιατί πίσω από κάθε ζευγάρι χρυσά μάτια που μας κοιτάζει μέσα στη νύχτα, υπάρχει μια ολόκληρη ζωή, που μας ζητά μόνο ένα πράγμα:

Να μην την προδώσουμε.

🐾 ΣΕΒΑΣΜΟΣ — ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ — ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ