ΔΗΜΟΙ–ΔΗΜΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΤΡΕΧΑΜΕΝΟΙ ΤΟΥΣ, ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ! Η ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ, ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ;

Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

Στήνουν γιορτές υιοθεσίας.

Φωτογραφίζονται με γατούλες και κουτάβια.

Μοιράζουν χαμόγελα, κορδέλες και δηλώσεις περί «φιλοζωίας».

Και την ίδια ώρα, το μεγάλο ερώτημα παραμένει:

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ;

Πού πήγαν τα σκυλιά, που μέχρι χθες βρίσκονταν στους δρόμους;

Πού μεταφέρθηκαν;

Σε ποια καταφύγια;

Με ποια διαδικασία;

Με ποια κριτήρια;

Ποιος τα παρακολουθεί;

Πόσα ζώα μπήκαν και πόσα βγήκαν;

Πόσα υιοθετήθηκαν πραγματικά;

Και πόσα απλώς εξαφανίστηκαν από τη δημόσια εικόνα;

Γιατί η «διαχείριση», δεν μπορεί να σημαίνει εξαφάνιση από τους δρόμους.

Δεν μπορεί να σημαίνει μεταφορά ζώων σε εγκαταστάσεις, όπου κανείς δεν γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει, πίσω από κλειστές πόρτες.

Δεν μπορεί να σημαίνει, ότι τα ζώα γίνονται αριθμοί σε συμβάσεις, τιμολόγια και προγράμματα, ενώ η κοινωνία καλείται να χειροκροτεί μια βιτρίνα φιλοζωίας.

Και αν υπάρχουν δημόσιοι πόροι — πολλές χιλιάδες ευρώ — τότε η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει, πού πηγαίνει κάθε ευρώ.

ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΧΑΡΗ.

ΖΗΤΑΜΕ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ.

Θέλουμε συμβάσεις.

Θέλουμε παραστατικά.

Θέλουμε αριθμό ζώων.

Θέλουμε μητρώα εισόδου και εξόδου.

Θέλουμε στοιχεία περισυλλογής.

Θέλουμε στοιχεία επανένταξης.

Θέλουμε στοιχεία υιοθεσιών.

Θέλουμε να γνωρίζουμε ποιος πληρώνεται, για ποια υπηρεσία και με ποια αποτελέσματα.

Γιατί η γάτα μιας φωτογραφίας, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι, για να κρυφτεί η πραγματικότητα χιλιάδων άλλων ζώων.

Η φιλοζωία δεν είναι εκδήλωση μιας ημέρας.

Δεν είναι περίπτερο.

Δεν είναι φωτογραφία με πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς.

Δεν είναι δελτίο Τύπου.

Και σίγουρα δεν είναι προεκλογικό σκηνικό.

Η φιλοζωία μετριέται στα ζώα που σώθηκαν, προστατεύτηκαν, θεραπεύτηκαν και βρήκαν πραγματικά ένα ασφαλές σπίτι.

Και επειδή η αυτοδιοίκηση διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα, οφείλει να λογοδοτεί δημόσια.

Αν όλα γίνονται νόμιμα και για το καλό των ζώων, ας ανοίξουν τα αρχεία.

Ας παρουσιάσουν τα στοιχεία.

Ας δείξουν πόσα ζώα παρέλαβαν.

Ας δείξουν πού βρίσκονται.

Ας δείξουν πόσα επέστρεψαν.

Ας δείξουν πόσα υιοθετήθηκαν.

Ας δείξουν πόσα χρήματα δαπανήθηκαν.

Γιατί εκεί τελειώνει η βιτρίνα και αρχίζει η αλήθεια.

Την Ημέρα των Ζώων, δεν χειροκροτούμε τις φιέστες.

Στεκόμαστε δίπλα σε εκείνα που δεν έχουν φωνή.

Και ρωτάμε αυτούς που έχουν εξουσία:

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΖΩΑ;

Γιατί τα αδέσποτα δεν είναι προεκλογικό υλικό.

Δεν είναι αριθμοί σε έναν προϋπολογισμό.

Δεν είναι αντικείμενα περισυλλογής.

Και δεν είναι εμπόρευμα για κανέναν.

ΕΙΝΑΙ ΖΩΕΣ.

Και για κάθε ζωή που εξαφανίζεται πίσω από μια κλειστή πόρτα, η κοινωνία έχει δικαίωμα να ζητά απαντήσεις.

Η ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ;

Μια μέρα τον χρόνο θυμούνται τα αδέσποτα.

Στήνουν εξέδρες, τραπέζια, πανό και «γιορτές υιοθεσίας».

Φωτογραφίζονται με ζώα.

Μιλούν για ευαισθησία.

Μιλούν για πολιτισμό.

Μιλούν για «έργο».

Κι εμείς ρωτάμε κάτι πολύ απλό:

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ, ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ 364 ΗΜΕΡΕΣ;

Γιατί όταν σβήσουν τα φώτα της εκδήλωσης, τα ζώα δεν εξαφανίζονται.

Είναι ακόμη εκεί.

Στους δρόμους.

Στα καταφύγια.

Στα κλουβιά.

Στα δημοτικά προγράμματα.

Στις συμβάσεις.

Στις περισυλλογές.

Και κάθε ζώο, έχει μια ιστορία, που απαιτεί να καταγραφεί.

Δεν δεχόμαστε πλέον τη φιλοζωία των δημοσίων σχέσεων.

Δεν δεχόμαστε τη λογική, «βγάζω μια φωτογραφία, κάνω μια εκδήλωση και καθάρισα».

Τα αδέσποτα, δεν είναι σκηνικό για πολιτική προβολή.

Δεν είναι φόντο για χαμόγελα.

Δεν είναι προεκλογική διακόσμηση.

Και κυρίως:

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ, ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΛΕΓΧΟ.

Όποιος διαχειρίζεται χρήματα για τα ζώα, οφείλει να δίνει λογαριασμό.

Πόσα χρήματα;

Σε ποιον;

Για ποια υπηρεσία;

Για πόσα ζώα;

Με ποια αποτελέσματα;

Και αν υπάρχουν καταφύγια που φιλοξενούν ζώα, τότε η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει:

ΠΟΣΑ ΖΩΑ ΜΠΗΚΑΝ, ΠΟΣΑ ΒΓΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ.

Αυτό δεν είναι επίθεση.

ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ.

Και όποιος πραγματικά αγαπά τα ζώα, δεν φοβάται τη διαφάνεια.

Τη ζητά.

Γιατί η πραγματική φιλοζωία, δεν χρειάζεται φιέστες, για να αποδείξει την ύπαρξή της.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

Και εμείς δεν θα χειροκροτήσουμε τη βιτρίνα.

Θα συνεχίσουμε να ρωτάμε.

Θα συνεχίσουμε να ερευνούμε.

Θα συνεχίσουμε να ζητάμε στοιχεία.

Γιατί πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένα ζώο.

Και πίσω από κάθε ζώο υπάρχει μια ζωή.

ΤΑ ΖΩΑ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ.

ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ, ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ