Δεν Ηταν Δυστυχημα – Ηταν Εγκαταλειψη-Κάλεσμα σε Πανελλαδική Διαμαρτυρία Μνήμης και Δικαιοσύνης

Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

28 Φεβρουαρίου 2023.

Μια ημερομηνία που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη συλλογική μας συνείδηση.

Μια νύχτα που 57 άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ σπίτι.

57 ψυχές.

57 οικογένειες που έμειναν με μια αγκαλιά ανοιχτή.

57 δωμάτια που έμειναν άδεια.

57 μητέρες που δεν θα ξανακούσουν “μαμά, έφτασα”.

57 πατέρες που δεν θα ξαναδούν το παιδί τους να μπαίνει από την πόρτα.

Και μαζί τους, ζώα που χάθηκαν, που ταξίδευαν, που περίμεναν να φτάσουν σε ένα σπίτι, σε μια αγκαλιά, σε μια νέα ζωή.

Ζώα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, να αγαπηθούν, να σωθούν.

Δεν ξεχνάμε.

Δεν ξεχνάμε γιατί η μνήμη είναι πράξη αντίστασης.

Δεν ξεχνάμε, γιατί η σιωπή είναι συνενοχή.

Δεν ξεχνάμε, γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα —

Είναι χρέος.

Στεκόμαστε δίπλα στους γονείς –

Όχι από οίκτο, αλλά από σεβασμό.

Το ΚΙΝΗΜΑ εκφράζει την αμέριστη, αδιαπραγμάτευτη και έμπρακτη συμπαράστασή του στους γονείς και στους συγγενείς των θυμάτων.

Στεκόμαστε δίπλα τους:

Στις μητέρες, που έγιναν σύμβολα δύναμης μέσα από τον πόνο τους.

Στους πατέρες, που μετατρέπουν τη θλίψη σε διεκδίκηση.

Στα αδέλφια, που μεγάλωσαν απότομα.

Στους συγγενείς, που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη.

Δεν το κάνουμε για να “εκφράσουμε μόνο συλλυπητήρια”.

Το κάνουμε, γιατί ο αγώνας τους είναι και δικός μας.

Ο πόνος τους δεν είναι ιδιωτική υπόθεση.

Είναι κοινωνικό τραύμα.

Είναι πληγή δημοκρατίας.

Είναι ζήτημα δικαιοσύνης.

Γιατί μιλάμε και για τα ζώα;

Γιατί η αξία της ζωής, δεν μετριέται με το είδος.

Εκείνη τη νύχτα, δεν χάθηκαν μόνο άνθρωποι.

Χάθηκαν και ζωές, που δεν είχαν φωνή.

Ζώα που ταξίδευαν, που μεταφέρονταν, που συνόδευαν, που περίμεναν.

Ζώα που ένιωσαν τον ίδιο τρόμο.

Ζώα που κάηκαν, που εγκλωβίστηκαν, που δεν πρόλαβαν να σωθούν.

Όταν τιμούμε τα θύματα, τα τιμούμε όλα.

Γιατί ένα ΚΙΝΗΜΑ που υπερασπίζεται τη ζωή, την υπερασπίζεται ολόκληρη.

Δεν ιεραρχούμε τον πόνο.

Δεν επιλέγουμε ποιες ζωές αξίζουν μνήμη.

Δεν ξεχωρίζουμε τα δάκρυα.

Η τραγωδία των Τεμπών δεν είναι μόνο αριθμοί.

Είναι πρόσωπα.

Είναι ιστορίες.

Είναι ζωές — ανθρώπινες και μη — που έσβησαν άδικα.

Η οργή μας είναι απερίγραπτη —

Είναι απαίτηση για αλήθεια.

Δεν καλούμε σε τυφλή αγανάκτηση.

Καλούμε σε συνειδητή, ειρηνική, μαζική διεκδίκηση.

Διεκδικούμε:

Πλήρη διαφάνεια.

Απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν.

Ασφαλείς δημόσιες υποδομές.

Σεβασμό στη ζωή.

Θεσμικές εγγυήσεις, ότι δεν θα ξαναζήσουμε τέτοια νύχτα.

Η κοινωνία δεν αντέχει άλλη κανονικοποίηση της τραγωδίας.

Δεν αντέχει άλλο “έτσι είναι τα πράγματα”.

Δεν αντέχει άλλο “πάμε παρακάτω”.

Δεν πάμε παρακάτω χωρίς δικαιοσύνη.

Η μνήμη είναι πράξη.

Κάθε κερί που ανάβει είναι υπόσχεση.

Κάθε πλακάτ που σηκώνεται είναι μαρτυρία.

Κάθε φωνή που ενώνεται είναι άρνηση της λήθης.

Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει η 28η Φεβρουαρίου μια “επέτειος ρουτίνας”.

Δεν θα αφήσουμε τα ονόματα να γίνουν στατιστική.

Δεν θα αφήσουμε τους γονείς να παλεύουν μόνοι.

Το ΚΙΝΗΜΑ δηλώνει παρών.

Παρόν στις πορείες.

Παρόν στα μνημόσυνα.

Παρόν στις διεκδικήσεις.

Παρόν σε κάθε δημόσια διαδικασία, που αφορά την αλήθεια.

Γιατί κατεβαίνουμε στον δρόμο

Κατεβαίνουμε στον δρόμο:

Όχι για να φωνάξουμε συνθήματα που θα ξεχαστούν.

Αλλά για να διασφαλίσουμε, ότι οι ζωές που χάθηκαν δεν θα ξεχαστούν.

Κατεβαίνουμε γιατί:

Η δημόσια ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος.

Η αδιαφορία σκοτώνει.

Η αλήθεια δεν πρέπει να καθυστερεί.

Κατεβαίνουμε γιατί ο δρόμος είναι χώρος δημοκρατίας.

Προς τους γονείς

Σας βλέπουμε.

Σας ακούμε.

Σας σεβόμαστε.

Ο αγώνας σας είναι δίκαιος.

Η αξιοπρέπειά σας είναι φάρος.

Η επιμονή σας είναι μάθημα για όλους μας.

Δεν θα επιτρέψουμε να απομονωθείτε.

Δεν θα επιτρέψουμε να κουραστείτε μόνοι.

Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει ο πόνος σας αντικείμενο μικροπολιτικής.

Είμαστε δίπλα σας.

Όχι για μια ημέρα.

Όχι για μια ανάρτηση.

Αλλά για όσο χρειαστεί.

Η διαμαρτυρία μας είναι υπόσχεση

Υπόσχεση:

Ότι δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο.

Ότι δεν θα κανονικοποιήσουμε την αμέλεια.

Ότι δεν θα ξεχάσουμε τα παιδιά που δεν γύρισαν σπίτι.

Ότι θα υπερασπιζόμαστε κάθε ζωή —

Ανθρώπινη και ζωική.

Η κοινωνία που σέβεται τη ζωή, είναι κοινωνία που προοδεύει.

Η κοινωνία που αγωνίζεται για δικαιοσύνη, είναι κοινωνία που στέκεται όρθια.

ΚΑΛΕΣΜΑ

Καλούμε κάθε πολίτη, κάθε συλλογικότητα, κάθε άνθρωπο που πιστεύει στη δύναμη της μνήμης και της δικαιοσύνης:

Να συμμετάσχει στη μαζική, ειρηνική διαμαρτυρία μνήμης για τα θύματα των Τεμπών.

Να σταθεί δίπλα στους γονείς.

Να υψώσει φωνή για τις 57 ψυχές.

Να τιμήσει κάθε ζωή που χάθηκε.

Να απαιτήσει αλήθεια και θεσμική ευθύνη.

Με σεβασμό.

Με αξιοπρέπεια.

Με αποφασιστικότητα.

Δεν ξεχνάμε.

Δεν σιωπούμε.

Δεν υποχωρούμε.

Γιατί η μνήμη είναι δικαιοσύνη.

Και η δικαιοσύνη είναι το ελάχιστο που οφείλουμε.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ