ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΝΤΟΥΦΕΚΙΑ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ, ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΤΟΧΟ ΤΗΣ

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Κάθε χρόνο, στα τέλη Αυγούστου, η ίδια διαδικασία.

Εκδίδεται η ρυθμιστική διάταξη για την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου και ανοίγει ξανά η πόρτα για τις καραμπίνες.

Φέτος, όμως, δεν μπορεί να είναι μια ακόμη χρονιά σαν όλες τις άλλες.

Η Ελλάδα έχει πληρώσει βαρύ οικολογικό τίμημα.

Δάση κάηκαν, οικοσυστήματα διαλύθηκαν, καταφύγια άγριας ζωής μετατράπηκαν σε στάχτη και αμέτρητα ζώα χάθηκαν, μέσα στις φλόγες.

Όσα κατάφεραν να επιζήσουν, δεν έχουν απέναντί τους μόνο την πείνα, τη δίψα, την απώλεια του βιότοπού τους και την εξάντληση.

Έχουν να αντιμετωπίσουν και τον άνθρωπο με το όπλο.

Αυτό δεν είναι διαχείριση της φύσης.

Είναι δεύτερο χτύπημα, πάνω σε έναν ήδη πληγωμένο ζωντανό κόσμο.

Απαιτούμε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, να πράξει αυτό που επιβάλλει η στοιχειώδης περιβαλλοντική ευθύνη:

ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 2026–2027.

Και όχι μόνο στις περιοχές που κάηκαν.

Γιατί η οικολογική καταστροφή, δεν σταματά στα διοικητικά όρια μιας πυρόπληκτης περιοχής.

Τα ζώα μετακινούνται.

Αναζητούν νερό, τροφή και ασφαλή περάσματα.

Οι πληθυσμοί πιέζονται και τα οικοσυστήματα χρειάζονται χρόνο για να ανακάμψουν.

Πώς μπορεί, λοιπόν, την ώρα που η χώρα μετρά τις πληγές της, να θεωρείται «κανονικότητα», να ξεκινά μια περίοδος θήρας;

Τι ακριβώς θα κυνηγήσουν;

Τα ζώα, που κατάφεραν να ξεφύγουν από τις φλόγες;

Το ελάφι, που έτρεξε μέσα από τον καπνό.

Ο λαγός που κρύφτηκε για να σωθεί.

Η αλεπού, που εγκατέλειψε τον καμένο βιότοπό της.

Τα πουλιά, που έχασαν φωλιές και τροφή.

Κάθε πλάσμα, που απέμεινε ζωντανό μέσα σε ένα τοπίο, που ο άνθρωπος έχει ήδη καταστρέψει.

Δεν είναι «θηράματα».

Είναι οι επιζώντες μιας οικολογικής τραγωδίας.

Και δεν ζητάμε από κανέναν να κάνει χάρη στη φύση.

Ζητάμε από την Πολιτεία να κάνει τη δουλειά της.

Να προστατεύσει την άγρια πανίδα.

Να εφαρμόσει την αρχή της πρόληψης.

Να αξιολογήσει πραγματικά τις επιπτώσεις των πυρκαγιών.

Να αφήσει τα οικοσυστήματα να ανασάνουν.

Να δώσει στα ζώα τον χρόνο που χρειάζονται, για να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν.

Η φύση δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.

Η άγρια ζωή δεν είναι σκοπευτικός στόχος.

Το δάσος δεν είναι κυνηγετικό πεδίο.

Και ας τελειώσει επιτέλους αυτή η αντίληψη, ότι κάθε χρόνο η Πολιτεία πρέπει απλώς να υπογράφει μια νέα κυνηγετική περίοδο, επειδή έτσι «γίνεται».

Δεν θα υπαγορεύουν οι κυνηγετικές απαιτήσεις την περιβαλλοντική πολιτική της χώρας.

Η κυβέρνηση οφείλει να αποφασίζει με βάση την επιστήμη, την προστασία της βιοποικιλότητας και το δημόσιο οικολογικό συμφέρον και όχι με βάση πιέσεις οποιασδήποτε ομάδας.

Ζητάμε το αυτονόητο:

Να μην εκτελούνται οι τελευταίοι επιζώντες μιας καταστροφής.

Φέτος, μετά από αυτή την ανείπωτη οικολογική καταστροφή, η απάντηση δεν μπορεί να είναι:

«Ανοίγει το κυνήγι».

Η απάντηση πρέπει να είναι:

«ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ.»

Γιατί ένα δάσος, δεν ξαναγεννιέται σε έναν χρόνο.

Ένας πληθυσμός άγριων ζώων, δεν αποκαθίσταται με μια υπουργική υπογραφή.

Και ένα νεκρό ζώο, δεν επιστρέφει ποτέ, επειδή κάποιος αποφάσισε ότι «ήταν μέσα στην περίοδο».

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ.

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΝΤΟΥΦΕΚΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΝΤΟΥΦΕΚΙΑ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ, ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΤΟΧΟ ΤΗΣ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ