Όταν με βλέπεις
Όταν με δεις στο δρόμο,
δεν κοιτάς ένα σκυλί.
Κοιτάς την πιο αγνή αντανάκλαση
για το τι έχει απομείνει στην ανθρωπότητα σε αυτόν τον κόσμο.
Είμαι σάρκα που αισθάνεται.
Είναι μάτια που δεν πίστεψαν ποτέ στον άνθρωπο.
Είμαι η ηχώ των αθετημένων υποσχέσεων
όταν η αγάπη έγινε δουλειά.
Βλέπεις τα πλευρά μου;
Είναι το γλυπτό της εγκατάλειψης.
Βλέπεις τα πόδια μου να τρέμουν;
Είναι προσευχές που κανείς δεν ακούει.
Δεν παρακαλάω.
Ικετεύω.
Δεν δαγκώνω.
Υπερασπίζομαι τον εαυτό μου.
Δεν κλαίω.
Καταναλώνω τον εαυτό μου στη σιωπή.
Μια μέρα είχα ένα όνομα.
Είχα ένα σπίτι.
Μια φωνή που είπε “έλα”.
Πεινάω σήμερα.
Κρυώνω.
Και μια ψυχή που ακόμα εμπιστεύεται,
όταν κάποιος με κοιτάζει διαφορετικά ξανά.
Αν ποτέ σταματήσεις μπροστά μου,
Μην πας ευθεία.
Μην κοιτάς τα πλάγια.
Σταμάτησε.
Κάνε άμεση λύτρωση.
Γιατί κάθε κουτάβι που είναι αδέσποτο,
είναι το ζωντανό στοιχείο,
ότι οι άνθρωποι ξέχασαν πώς να αγαπούν.
Διάσωση.
Αγάπη.
Δώσε μας πίσω το κομμάτι σου, που είναι ακόμα παράδεισος για ένα αδέσποτο ζώο.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.

Περισσότερα άρθρα
Κακοποίηση, εγκατάλειψη και νομική εκκρεμότητα: Ποιος προστατεύει τελικά το ζώο;
Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος
Όταν η εξουσία γελά, η κοινωνία εξοργίζεται. Χαμόγελα εξουσίας, πάνω σε νεκρά σώματα παραγωγικών ζώων. Παράδοση χωρίς συνείδηση, είναι βαρβαρότητα