Ίσως κανείς μας δεν μπορεί να τους σώσει όλους.
Αλλά μερικές φορές, το να σώσεις μια ζωή είναι τόσο απλό, όσο το να σταματήσεις για μια στιγμή και να βάλεις ένα μπολ με φαγητό στο κρύο έδαφος.
Περιμένουν ήσυχα – σε ραγισμένα πεζοδρόμια, δίπλα σε σιωπηλούς τοίχους – μοιράζοντας ζεστασιά, μοιράζοντας φόβο, μοιράζοντας ελπίδα.
Δεν ζητούν πολλά.
Αρκετή καλοσύνη για να αντέξουν άλλη μια νύχτα.
Και όταν ένας ξένος επιλέγει τη συμπόνια αντί να προσπεράσει, αυτή η μικρή πράξη γίνεται το παν.
Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, όταν ο κόσμος μιλάει για προσφορά και αγάπη, θυμηθείτε ότι το έλεος δεν χρειάζεται χαρτί περιτυλίγματος.
Μερικές φορές, μοιάζει με φαγητό που αφήνεται απαλά δίπλα σε δύο ξεχασμένες ψυχές – και τη ζεστασιά της γνώσης ότι τις είδαν.
Και ακόμα καλύτερα δείξε την Ανθρωπιά σου, υιοθετώντας ένα αδέσποτο ζώο.
Θα είναι η καλύτερη πράξη που έχεις κάνει ποτέ , δίνοντας μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή σε ένα πλάσμα που θα σε κοιτάζει στα ματια και θα σε λατρεύει για πάντα όσο κανένας άλλος!
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
20
20
20Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
Κακοποίηση, εγκατάλειψη και νομική εκκρεμότητα: Ποιος προστατεύει τελικά το ζώο;
Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος
Όταν η εξουσία γελά, η κοινωνία εξοργίζεται. Χαμόγελα εξουσίας, πάνω σε νεκρά σώματα παραγωγικών ζώων. Παράδοση χωρίς συνείδηση, είναι βαρβαρότητα