Μπορεί να μην αλλάξω ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά για κάθε αδέσποτο που επιλέγω, ο κόσμος του αλλάζει για πάντα!
Δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα σώσω όλα τα αδέσποτα.
Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος, οι δρόμοι πολύ γεμάτοι και η ανάγκη μοιάζει ατελείωτη.
Αλλά αυτό το μικρό πλασματακι που στέκεται μπροστά μου;
Ότι η ζωή δεν είναι αόρατη.
Κάθε αδέσποτο που συναντώ, δεν είναι ένας αριθμός, ή ένα πρόβλημα για να προσπεράσω.
Είναι μια καρδιά που χτυπάει, μια πείνα που περίμενε πολύ καιρό, μια ψυχή που ελπίζει σιωπηλά ότι αυτή τη φορά, κάποιος θα σταματήσει.
Έτσι σταματάω.
Γονατίζω.
Απλώνω το χέρι μου.
Η σωτηρία της γάτας μπροστά μου δεν έχει να κάνει με το να είμαι ήρωας.
Πρόκειται για το να αρνηθώ να αφήσω αυτήν να υποφέρει, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσες πολλές.
Πρόκειται για το να γνωρίζω, ότι η συμπόνια δεν απαιτεί τελειότητα – μόνο παρουσία.
Μπορεί να μην αλλάξω ολόκληρο τον κόσμο.
Αλλά για κάθε αδέσποτο που επιλέγω, ο κόσμος του αλλάζει για πάντα.
Και καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, αυτή η επιλογή – που γίνεται αθόρυβα, με ανοιχτά χέρια και μια ζεστή καρδιά – μοιάζει με το πιο αληθινό δώρο από όλα.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
20
20
20Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
Κακοποίηση, εγκατάλειψη και νομική εκκρεμότητα: Ποιος προστατεύει τελικά το ζώο;
Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος
Όταν η εξουσία γελά, η κοινωνία εξοργίζεται. Χαμόγελα εξουσίας, πάνω σε νεκρά σώματα παραγωγικών ζώων. Παράδοση χωρίς συνείδηση, είναι βαρβαρότητα