Σήμερα, στη Σαλαμίνα, γράφτηκε ακόμη μία τραγική σελίδα στη μάχη με τις φλόγες.
Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι έχασε τη ζωή του, εγκλωβισμένο μέσα στο σπίτι του από την πυρκαγιά.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τις κρίσιμες στιγμές καλούσαν σε βοήθεια.
«ΒΟΗΘΕΙΑ…»
Μια λέξη που ειπώθηκε μέσα στον πανικό, μέσα στον καπνό, μέσα στην απόγνωση.
Μια κραυγή ανθρώπων, που έβλεπαν τη φωτιά να πλησιάζει και περίμεναν κάποιον να τους σώσει.
Όμως ο χρόνος δεν ήταν αρκετός…
Δύο άνθρωποι.
Μια ολόκληρη ζωή μαζί.
Και στο τέλος, μια κραυγή που έμεινε αναπάντητη.
Και πίσω από αυτή την ανθρώπινη τραγωδία, υπάρχει ακόμη μία τραγωδία, που συχνά περνάει σιωπηλά.
Τα ζώα.
Εκείνα που δεν μπορούν να τηλεφωνήσουν.
Δεν μπορούν να ανοίξουν μια πόρτα.
Δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια.
Δεν μπορούν να εξηγήσουν ότι είναι παγιδευμένα.
Σκύλοι, γάτες και άλλα ζώα, που βρέθηκαν μέσα σε σπίτια, αυλές, στάβλους και εγκαταστάσεις, αντιμέτωπα με τις φλόγες, τον καπνό και τον θάνατο.
Κάποια ίσως πρόλαβαν να φύγουν.
Κάποια διασώθηκαν.
Κάποια όμως δεν πρόλαβαν.
Και για εκείνα, η φωτιά δεν ήταν απλώς μια καταστροφή.
Ήταν μια κόλαση, από την οποία δεν υπήρχε έξοδος.
Δεν γνωρίζουμε ακόμη τον πραγματικό αριθμό των ζώων που χάθηκαν.
Και μέχρι να γίνει καταγραφή, μέχρι να αναζητηθούν τα αγνοούμενα ζώα, μέχρι να ελεγχθούν σπίτια, αυλές και εγκαταστάσεις, δεν έχουμε δικαίωμα να θεωρούμε ότι η τραγωδία τελείωσε.
Γιατί κάθε πυρκαγιά, αφήνει πίσω της ανθρώπους που έχασαν τα πάντα.
Αλλά αφήνει και ζώα που χάθηκαν, χωρίς κανείς να μπορέσει να καταγράψει το όνομά τους.
Και αυτό είναι το πιο σκληρό:
Να χάνεις τη ζωή σου, χωρίς να σε αναζητήσει κανείς.
Να χάνεσαι, χωρίς να υπάρχει καν το όνομά σου σε έναν κατάλογο αγνοουμένων.
Η Σαλαμίνα σήμερα μας θυμίζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο, ότι η προστασία από τις πυρκαγιές, δεν μπορεί να αφορά μόνο τις περιουσίες.
Πρέπει να αφορά τη ζωή.
Κάθε ζωή.
Τους ανθρώπους.
Τα ζώα συντροφιάς.
Τα παραγωγικά ζώα.
Τα αδέσποτα.
Την άγρια ζωή.
Όλα εκείνα τα πλάσματα, που βρίσκονται μέσα στη φωτιά και εξαρτώνται από τη δική μας έγκαιρη αντίδραση.
Ως ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του ηλικιωμένου ζευγαριού.
Και ταυτόχρονα, στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι σε κάθε άνθρωπο που σήμερα παλεύει να σώσει έναν συνάνθρωπο, ένα ζώο, ένα σπίτι, ένα κομμάτι ζωής.
Δεν πρέπει να μάθουμε να μετράμε τους νεκρούς μετά τη φωτιά.
Πρέπει να μάθουμε να προστατεύουμε τους ζωντανούς, πριν τους φτάσει.
Γιατί πίσω από κάθε φλόγα, υπάρχει μια ζωή.
Και κάθε ζωή που χάνεται, επειδή δεν πρόλαβε να σωθεί, είναι μια ζωή που δεν πρέπει να ξεχαστεί.
ΣΑΛΑΜΙΝΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.
ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΟΥΤΕ ΤΑ ΖΩΑ.
ΟΥΤΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ.
🖤🔥🐾
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.

Περισσότερα άρθρα
Ο πραγματικός ακτιβισμός, δεν είναι επικοινωνία. Είναι στάση ζωής
Η ΤΡΑΠΕΖΙΤΣΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ. ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΖΩΗ
Σαντορίνη: Οταν η διαμαρτυρία για τα ζώα, γίνεται εικόνα… και η εικόνα γίνεται θέαμα