Ο πραγματικός ακτιβισμός, δεν είναι επικοινωνία. Είναι στάση ζωής

Ανάγνωση σε: 3 λεπτά

Ο πραγματικός ακτιβισμός, δεν μετριέται από τα λογότυπα, τις κάμερες, τα viral βίντεο και τις εντυπωσιακές εκστρατείες.

Μετριέται εκεί που κανείς δεν κοιτάζει.

Είναι να βρίσκεσαι δίπλα σε ένα κακοποιημένο ζώο, όταν δεν υπάρχει δημοσιογράφος.

Να ξενυχτάς για ένα πλάσμα, που κανείς δεν γνωρίζει.

Να πληρώνεις από την τσέπη σου τη θεραπεία του.

Να καταγγέλλεις τον υπεύθυνο, ακόμη κι όταν είναι «δικός σου άνθρωπος».

Να επιμένεις μέχρι να εφαρμοστεί ο νόμος, ακόμη κι όταν η υπόθεση δεν προσφέρει ούτε δημοσιότητα, ούτε προβολή.

Ο πραγματικός ακτιβιστής, δεν χρειάζεται να δημιουργήσει θέαμα, για να αποδείξει ότι αγωνίζεται.

Και κυρίως, δεν μετατρέπει τον πόνο ενός ζώου, σε προϊόν επικοινωνίας.

Γιατί υπάρχει μια μεγάλη διαφορά, ανάμεσα στον άνθρωπο που αγωνίζεται για τα ζώα και στον επαγγελματία, που χτίζει μια εικόνα γύρω από τον αγώνα για τα ζώα.

Το πρώτο είναι ανιδιοτελής προσφορά.

Το δεύτερο είναι branding.

Και όταν μιλάμε για ζωές, η διαφορά αυτή έχει τεράστια σημασία.

🐾

Ο πραγματικός ακτιβισμός, δεν χρειάζεται σκηνή.

Χρειάζεται συνέπεια, θάρρος και πράξεις.

Και κάτι ακόμη:

Αν όλα είναι επικοινωνία και πολιτική, όπως κάποιοι υποστηρίζουν, τότε ας μην ξεχνάμε πως τα ζώα δεν είναι επικοινωνιακά εργαλεία και οι ζωές τους δεν είναι πολιτικό κεφάλαιο.

Ο αγώνας για τα ζώα φαίνεται, όταν δεν υπάρχει κάμερα, όταν δεν υπάρχει χορηγός, όταν δεν υπάρχει διεθνής προβολή — εκεί που μένει μόνο η ευθύνη, απέναντι στο πλάσμα που υποφέρει.

Γιατί ο ακτιβισμός, δεν είναι επάγγελμα, σκηνή, ή brand.

Είναι συνέπεια.

Και η συνέπεια, αποδεικνύεται στις πράξεις και όχι στα συνθήματα.

🐾

Ο ακτιβισμός, δεν είναι μονο να δείχνεις στον κόσμο, πόσο αγανακτισμένος είσαι.

Είναι να αποδεικνύεις καθημερινά πόσο χρήσιμος μπορείς να γίνεις, για εκείνον που δεν έχει φωνή.

Και αν πίσω από κάθε δράση, υπάρχει πρώτα η ανάγκη για δημοσιότητα, τότε κάποια στιγμή πρέπει να αναρωτηθούμε:

Αγωνιζόμαστε για τα ζώα, ή χρησιμοποιούμε τα ζώα, για να προβάλλουμε τον αγώνα μας; 🐾

Αυτό που χρειάζεται να συζητήσουμε, είναι η αντίφαση ανάμεσα στη ρητορική της «διάσωσης» και στην πρακτική της ευθανασίας.

Όταν ένας οργανισμός, που εμφανίζεται ως υπερασπιστής των ζώων, έχει τόσο υψηλά ποσοστά ευθανασιών, σε ζώα που περνούν από τις δομές του, είναι απολύτως θεμιτό να ζητάμε διαφάνεια, εξηγήσεις και λογοδοσία.

Γιατί ακτιβισμός, δεν είναι απλώς να καταγγέλλεις τους άλλους.

Ακτιβισμός είναι, να υπερασπίζεσαι τη ζωή όπου μπορεί να σωθεί — και να δέχεσαι τον ίδιο αυστηρό έλεγχο, που απαιτείς από όλους τους υπόλοιπους. 🐾

Και τα υπόλοιπα ζώα;

Ένα ακόμη ερώτημα, που αξίζει να απαντηθεί:

Πού είναι η PETA, όταν αδέσποτα δηλητηριάζονται, όταν ζώα οδηγούνται σε ευθανασία, όταν παραμένουν εγκλωβισμένα σε ακατάλληλες συνθήκες και όταν εκατομμύρια παραγωγικά ζώα θανατώνονται, στο πλαίσιο μέτρων αντιμετώπισης ζωονόσων;

Γιατί η ίδια η PETA δηλώνει ανοιχτά, ότι θεωρεί την ευθανασία, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αποδεκτή λύση και υπερασπίζεται αυτή τη θέση δημόσια.

Άρα, το ερώτημα είναι απολύτως θεμιτό:

Γιατί τόσο δυνατή φωνή για τα γαϊδουράκια της Σαντορίνης, αλλά τόσο λιγότερη ορατότητα, όταν το πρόβλημα αφορά μαζικές απώλειες ζώων, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας;

Η φιλοζωία, δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.

Δεν μπορεί να ενεργοποιείται μόνο εκεί όπου υπάρχει μια εντυπωσιακή εικόνα, διεθνής δημοσιότητα και ένα θέμα που μπορεί να γίνει πρωτοσέλιδο.

Αν η κάθε ζωή έχει αξία, τότε κάθε ζωή πρέπει να έχει φωνή.

Χωρίς εξαιρέσεις.

Χωρίς σκοπιμότητες.

Χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

🐾

Και ας κάνουμε μια ερώτηση ακόμη πιο δύσκολη:

Πού σταματά η «φιλοζωία», όταν απέναντι δεν υπάρχει ένα viral θέμα, ένας τουριστικός προορισμός και διεθνής προβολή;

Όταν εκατοντάδες χιλιάδες ζώα, χάνονται μέσα σε δηλητηριάσεις, εγκατάλειψη, εγκλεισμό, ή μαζικές θανατώσεις, που επιβάλλονται στο όνομα της αντιμετώπισης ζωονόσων, γιατί δεν βλέπουμε την ίδια ένταση, τις ίδιες κάμερες, τα ίδια συνθήματα;

Αν η ζωή ενός γαϊδουριού, αξίζει να γίνει διεθνής καμπάνια, τότε γιατί η ζωή ενός ζώου, που πεθαίνει μακριά από τα φώτα, αξίζει λιγότερο;

Η πραγματική φιλοζωία, δεν διαλέγει τις «βολικές» ζωές, για να υπερασπιστεί.

Υπερασπίζεται και τις ζωές που δεν προσφέρουν δημοσιότητα.

Εκεί φαίνεται η συνέπεια.

Εκεί δοκιμάζεται η αλήθεια.

🐾

Συμπέρασμα

Αν η φιλοζωία είναι πραγματικά αγώνας για κάθε ζωή, τότε δεν μπορεί να επιλέγει πού θα υψώσει τη φωνή της και πού θα σιωπήσει.

Δεν ζητάμε από κανέναν να σταματήσει να καταγγέλλει την κακοποίηση των γαϊδουριών.

Ζητάμε την ίδια αποφασιστικότητα, για κάθε ζώο που υποφέρει, πεθαίνει ή εγκλωβίζεται μακριά από τις κάμερες.

Γιατί η πραγματική φιλοζωία, δεν μετριέται σε προβολές.

Μετριέται σε ζωές που προστατεύθηκαν. 🐾

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ