…Και όμως, αυτά τα πλάσματα νιώθουν καλύτερα από κάποιους ανθρώπους και όσοι τα έχουμε στη ζωή μας είμαστε τυχεροί !
Δε σε γέννησα αλλά κοιμήθηκες στην κοιλιά μου όταν ήσουν κουτάβι.
Δε σε θήλασα αλλά σε τάιζα αγάπη κάθε μέρα με το μπιμπερό.
Δεν σου άλλαξα πάνες, αλλά καθάριζα τις πάνες σου όσο μάθαινες να κάνεις την ανάγκη σου στο σπίτι.
Δε σου έδωσα πιπίλα όταν έκλαιγες, αλλά σε έπαιρνα αγκαλιά και σε καθησυχαζα όταν έτρεμες από φόβο.
Δεν έκανες κούνια, αλλά τρέχαμε μαζί στο πάρκο κάθε μέρα.
Δεν πήγες σχολείο, πήγαμε όμως μαζί σε εκπαιδευτή ώστε να κοινωνικοποιηθεις με αγάπη.
Δεν έχουμε το ίδιο αίμα.
Έχουμε όμως τις ίδιες ανάγκες, τον ίδιο τρόπο να επικοινωνουμε, τα ίδια συναισθήματα.
Κάποιοι λένε είσαι ζώο όχι παιδί…
Για μένα είσαι το παιδί μου, που μεγαλώνουμε μαζί.
Άσε τον κόσμο να λέει…
Θα έρθει ο καιρός που θα είστε τα παιδιά της κάθε οικογένειας!
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
20
20
20Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
Αδέσποτα και σφαγεία: Δύο όψεις της ίδιας βαρβαρότητας
Κακοποίηση, εγκατάλειψη και νομική εκκρεμότητα: Ποιος προστατεύει τελικά το ζώο;
Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος