Ακούω τη γη να κλαίει
Τα ποτάμια της να ξεχειλίζουν,
Τα κύματα βουνά στον ωκεανό,
Οι πλημμύρες , οι καταιγίδες να σκιάζουν το
πρόσωπό της…
Ακούω τη γη διαρκώς ν’ αναστενάζει…
Να μαραίνονται τα φύλλα στα δέντρα,
Να ξεραίνονται οι λίμνες,
Να μαυρίζει ο ουρανός στα μάτια της…
Ακούω τη γη να θυμώνει
και φωτιές να ξεπηδάνε.
Λαβες να καίνε τα μαλλιά της,
σπίτια και σώματα να καταπίνει εντός της…
Ακούω τη γη να βλαστημάει
και όλα τα όντα, φυτά και ζώα να ριγούν,
Άνεμοι να σφυρίζουν, σύννεφα να κιτρινίζουν,
Και τον άνθρωπο να χαζεύει παραξενεμένος το χάος…
…Και να μάχεται με τον καθρέφτη του…
©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
20
20
20Βοηθήστε μας για να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε το etetrapodotypia.gr και για να προβούμε σε όσες νομικές ενέργειες απαιτούνται για την αλλαγή του νόμου σε κακούργημα και την διεκπεραίωση των project μας.
Περισσότερα άρθρα
Κακοποίηση, εγκατάλειψη και νομική εκκρεμότητα: Ποιος προστατεύει τελικά το ζώο;
Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος
Όταν η εξουσία γελά, η κοινωνία εξοργίζεται. Χαμόγελα εξουσίας, πάνω σε νεκρά σώματα παραγωγικών ζώων. Παράδοση χωρίς συνείδηση, είναι βαρβαρότητα