Ο μπόγιας δεν πέθανε. Απλώς άλλαξε μορφή. Δεν είναι “διαχείριση”, όταν σημαίνει θάνατος

Ανάγνωση σε: 2 λεπτά

Ο μπόγιας του χθες ήταν βίαιος, ωμός και ορατός.

Ο μπόγιας του σήμερα είναι «θεσμικός», αόρατος και επικίνδυνα αποδεκτός.

Κάποτε, τα αδέσποτα δολοφονούνταν στους δρόμους με φόλες, ρόπαλα και μαζικές «εκκαθαρίσεις».

Σήμερα, εξαφανίζονται πίσω από λέξεις, όπως «διαχείριση», «περισυλλογή» και «ευθανασία».

Αλλά η αλήθεια δεν αλλάζει με την ορολογία.

Σήμερα καταγγέλλουμε:

Ζώα που εξαφανίζονται χωρίς καταγραφή.

Καταφύγια-αποθήκες ψυχών.

Ευθανασίες χωρίς διαφάνεια

Δήμους χωρίς έλεγχο και λογοδοσία.

Ο σύγχρονος μπόγιας δεν είναι πάντα ένας άνθρωπος.

Είναι μια νοοτροπία.

Είναι η αδιαφορία που έγινε σύστημα.

Δεν αποδεχόμαστε:

Τη βία με διοικητική μορφή.

Τη θανάτωση ως «λύση».

Τη σιωπή ως κανονικότητα

Απαιτούμε:

✔ Διαφάνεια σε κάθε διαχείριση ζώου

✔ Υποχρεωτική καταγραφή και έλεγχο

✔ Πραγματικά προγράμματα ευζωίας και προστασίας

✔ Λογοδοσία σε κάθε επίπεδο

Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν κρίνεται από τις λέξεις της.

Κρίνεται από το αν προστατεύει τους πιο αδύναμους.

Και σήμερα, αποτυγχάνουμε.

Ο μπόγιας δεν εξαφανίστηκε.

Απλώς φόρεσε κουστούμι.

Χθες:

Φόλες

Ξύλο

Θάνατος στους δρόμους

Σήμερα:

«Διαχείριση»

«Ευθανασία»

«Περισυλλογή»

👉 Το αποτέλεσμα ίδιο.

Ζώα που εξαφανίζονται.

Ζώα που δεν καταγράφονται.

Ζώα που πεθαίνουν σιωπηλά.

Ο μπόγιας δεν είναι πια πρόσωπο.

Είναι σύστημα.

Είναι αδιαφορία.

Είναι σιωπή.

📢 Μην το αποδεχτείς.

📢 Μην το κανονικοποιήσεις.

📢 Μίλα.

Γιατί αν δεν μιλήσεις εσύ, δεν θα μιλήσει κανείς για αυτά.

🔎 Η αλήθεια που δεν καταγράφεται

Υπάρχει μια πλευρά της πραγματικότητας, που δεν εμφανίζεται σε καμία επίσημη αναφορά.

Δεν υπάρχει σε αριθμούς, δεν αποτυπώνεται σε πίνακες, δεν παρουσιάζεται σε συνεδριάσεις.

Είναι τα ζώα που δεν καταγράφηκαν ποτέ.

Είναι εκείνα που «μαζεύτηκαν» χωρίς ίχνος.

Είναι εκείνα που δεν έφτασαν ποτέ σε καμία δομή.

Είναι εκείνα που χάθηκαν χωρίς εξήγηση.

Γιατί όταν δεν υπάρχει υποχρεωτική και δημόσια καταγραφή:

Η εξαφάνιση γίνεται εύκολη

Η ευθύνη διαχέεται

Η αλήθεια θάβεται

Και τότε, η «διαχείριση» μετατρέπεται σε χώρο ατιμωρησίας.

Δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά.

Μιλάμε για ένα δομικό πρόβλημα, που επιτρέπει τη συγκάλυψη.

Και αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει.

Γιατί κάθε ζώο που δεν καταγράφεται,
είναι μια ζωή που διαγράφεται.

Δεν είναι «διαχείριση», όταν δεν υπάρχει διαφάνεια.

Δεν είναι «προστασία», όταν υπάρχει θάνατος.

Ο μπόγιας δεν ανήκει στο παρελθόν.

Τον ανεχόμαστε στο παρόν.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ